Lincocin

  • Skład

    1 kaps. zawiera 500 mg linkomycyny w postaci chlorowodorku.

  • Działanie

    Antybiotyk linkozamidowy. W zależności od stężenia leku i wrażliwości drobnoustroju linkomycyna działa bakteriostatycznie lub bakteriobójczo. Drobnoustroje wrażliwe na linkomycynę - beztlenowe bakterie Gram-dodatnie: Actinomyces spp., Propionibacterium spp., Eubacterium spp., Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp.; paciorkowce mikroaerofilne; tlenowe bakterie Gram-dodatnie: gronkowce, paciorkowce (z wyjątkiem Streptococcus faecalis) i pneumokoki. Drobnoustroje umiarkowanie wrażliwe - beztlenowe bakterie Gram-ujemne: Bacteriodes spp., Fusobacterium spp.; beztlenowe bakterie Gram-dodatnie: Clostridium spp. Drobnoustroje niewrażliwe lub słabo wrażliwe - Streptococcus faecalis, Neisseria spp., większość szczepów Haemophilus influenzae, Pseudmonas spp. i inne bakterie Gram-ujemne. Linkomycyna wykazuje oporność krzyżową z klindamycyną (bezwzględna oporność krzyżowa) oraz z makrolidami (erytromycyna, oleandomycyna, spiramycyna). Badania wskazują, że linkomycyna nie wykazuje działania antygenowego u osób uczulonych na penicyliny. Linkomycyna przyjęta przed posiłkiem wchłania się w 20-30%, osiągając maksymalne stężenie we krwi w ciągu 2-4 h. Wartość ta jest około 50% mniejsza, gdy lek jest przyjmowany z pokarmem. Stężenie terapeutyczne, przekraczające MIC dla większości drobnoustrojów utrzymuje się we krwi przez 6-8 h. Lek dobrze przenika do narządów i tkanek, w tym do kości. Słabo przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego, jednak w przypadku zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych obserwowano stężenia leku rzędu 40% stężenia we krwi. Przenika przez barierę łożyska i do mleka kobiecego. Linkomycyna jest metabolizowany w wątrobie. T0,5 wynosi ok. 5 h. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek T0,5 może się wydłużać. Antybiotyk jest wydalany głównie z żółcią i w małych ilościach z moczem. Hemodializa i dializa otrzewnowa nie usuwają linkomycyny z krwi.

  • Wskazania

    Ciężkie zakażenia wywołane przez wrażliwe bakterie beztlenowe, a także zakażenie wywołane przez wrażliwe paciorkowce lub gronkowce, gdy zastosowanie innych antybiotyków jest niewłaściwe lub przeciwwskazane lub gdy leczenie innymi antybiotykami jest nieskuteczne: zakażenia górnych dróg oddechowych, w tym zapalenie migdałków podniebiennych, zapalenie ucha środkowego; zakażenia dolnych dróg oddechowych, w tym zachłystowe zapalenie płuc, ropniak opłucnej i ropień płuca; zakażenia skóry i tkanek miękkich; zakażenia kości i stawów, w tym zapalenie szpiku kostnego; posocznica.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na antybiotyki linkozamidowe lub substancje pomocnicze preparatu.

  • Środki ostrożności

    Nie stosować w zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych z powodu niewystarczającego stężenia leku w płynie mózgowo-rdzeniowym. Ostrożnie stosować u pacjentów z chorobami układu pokarmowego w wywiadzie (zwłaszcza po przebytym zapaleniu jelita grubego), z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby oraz z występującymi jednocześnie zaburzeniami metabolicznymi (podczas stosowania dużych dawek linkomycyny należy monitorować stężenie leku we krwi), z chorobami atopowymi, z nadwrażliwością na penicylinę oraz u pacjentów, którym podawane są leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Wskazaniem do odstawienia preparatu jest pojawienie się ciężkiej i długotrwałej biegunki, która może być objawem rzekomobłoniastego zapalenia jelit; natychmiast po ustaleniu rozpoznania tej choroby należy wdrożyć odpowiednie leczenie (metronidazol, a w ciężkich przypadkach - wankomycynę). Preparat zawiera laktozę i nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Preparat nie jest zalecany do stosowania u dzieci (niemożność precyzyjnego dawkowania kapsułek).

  • Ciąża i laktacja

    W ciąży stosować tylko w przypadku bezwzględnej konieczności. Nie stosować w okresie karmienia piersią.

  • Efekty uboczne

    Mogą wystąpić: nudności, wymioty, ból i dyskomfort w jamie brzusznej, biegunka, zapalenie błony śluzowej przełyku, neutropenia, leukopenia, agranulocytoza, plamica małopłytkowa, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia, świąd, wykwity plamiste, pokrzywka, zapalenie błony śluzowej pochwy, pęcherzowe zapalenie skóry, żółtaczka, nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby (zwłaszcza zwiększenie aktywności aminotransferaz we krwi), obrzęk naczynioruchowy, choroba posurowicza, rumień wielopostaciowy, niekiedy przypominający zespół Stevensa-Johnsona, ciężkie reakcje anafilaktyczne, zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi, zatrzymanie krążenie i oddechu. Stosowanie linkomycyny może powodować nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów, zwłaszcza drożdżaków. Może także wystąpić rzekomobłoniaste zapalenie jelit.

  • Działanie z innymi lekami

    Linkomycyna wykazuje antagonizm w stosunku do antybiotyków makrolidowych (nie stosować łącznie). Może nasilać działanie leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Preparaty zawierające kaolin i pektynę hamują wchłanianie linkomycyny (należy je przyjmować co najmniej 2 h przed lub 3-4 h po przyjęciu linkomycyny). Wykazuje oporność krzyżową z klindamycyną.

  • Dawkowanie

    Doustnie. Dorośli: 500 mg co 8 h; w ciężkich zakażeniach 500 mg co 6 h. W zakażeniach paciorkowcami β-hemolizującymi czas leczenia wynosi co najmniej 10 dni. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby częstotliwość dawkowania powinna być zmniejszona; u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek podaje się dawkę wynoszącą 25-30% zwykle stosowanej dawki.Preparat należy przyjmować 1-2 h przed lub po posiłku.

  • Uwagi

    Podczas długotrwałego leczenia należy regularnie kontrolować czynność wątroby i nerek.

  • Danych o lekach dostarcza: