Kornam

  • Skład

    1 tabl. zawiera 2 mg lub 5 mg terazosyny w postaci chlorowodorku.

  • Działanie

    Selektywny antagonista receptorów a1-adrenergicznych. Działanie hipotensyjne polega na rozszerzeniu naczyń obwodowych, co prowadzi do zmniejszenia obwodowego oporu naczyniowego. Blokowanie receptorów α1-adrenergicznych wpływa na poprawę hydrodynamiki moczu u pacjentów z upośledzeniem jego odpływu z pęcherza moczowego w łagodnym przeroście gruczołu krokowego. Terazosyna zmniejsza stężenie we krwi triglicerydów, cholesterolu całkowitego oraz lipoprotein LDL i VLDL. Zwiększa stężenie frakcji HDL oraz zwiększa stosunek frakcji HDL do cholesterolu całkowitego. Po podaniu doustnym terazosyna wchłania się szybko i całkowicie z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie we krwi po 1 h. Biodostępność wynosi 90%. Terazosyna wiąże się w 90-94% z białkami osocza. Jest metabolizowana w wątrobie i  wydalana z moczem (40%) i kałem (60%). T0,5 wynosi około 12 h.

  • Wskazania

    Nadciśnienie tętnicze. Łagodny rozrost gruczołu krokowego. Objawowe leczenie zaburzeń oddawania moczu na skutek zwężenia dróg moczowych w wyniku łagodnego rozrostu gruczołu krokowego.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na terazosynę lub na inne leki α-adrenolityczne (takie jak doksazosyna lub prazosyna) lub na pozostałe składniki preparatu.

  • Środki ostrożności

    Ze względu na ryzyko hipotonii ostrożnie stosować w przypadku zmniejszenia objętości krwi krążącej, ograniczenia spożycia soli, u pacjentów ≥65 rż. - zaleca się stosować małe dawki początkowe, zwiększać dawki stopniowo, pierwszą dawkę podać przed snem (unikając nagłych zmian pozycji ciała lub czynności, które mogą powodować zawroty głowy lub zmęczenie, szczególnie dotyczy to pacjentów w podeszłym wieku) i ostrożnie włączać inne leki obniżające ciśnienie tętnicze krwi. Hipotonia ortostatyczna może wystąpić w przypadku wznowienia leczenia terazosyną po kilkudniowej przerwie. Ostrożnie stosować u pacjentów z obrzękiem płuc spowodowanym zwężeniem zastawki aortalnej lub mitralnej, niewydolnością serca z wysoką pojemnością minutową, niewydolnością prawokomorową spowodowaną zatorowością płucną lub płynem w osierdziu, niewydolnością lewokomorową z niskim ciśnieniem napełniania. Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Na ogół nie należy stosować terazosyny u pacjentów ze zmniejszonym odpływem moczu, bezmoczem oraz z zaawansowaną niewydolnością nerek. Nie stosować u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego i objawami zastoju moczu w górnym odcinku dróg moczowych, przewlekłym zakażeniem dróg moczowych, kamicą pęcherza moczowego oraz u pacjentów z omdleniami podczas oddawania moczu w wywiadzie. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania u dzieci i młodzieży - nie zaleca się stosowania preparatu w tej grupie wiekowej. Ze względu na zawartość laktozy, preparatu nie należy stosować u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

  • Ciąża i laktacja

    Preparat nie jest zalecany w ciąży, chyba że korzyści z jego stosowania przewyższają potencjalne ryzyko. U zwierząt nie obserwowano działania teratogennego. Należy unikać stosowania preparatu w okresie karmienia piersią.

  • Efekty uboczne

    Bardzo często: ból głowy, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego lub błędnikowego, astenia. Często: nerwowość, senność, niepokój, parestezje, nieostre widzenie, podwójne widzenie, kołatanie serca, tachykardia, niedociśnienie ortostatyczne, duszność, obrzęk błony śluzowej nosa, nudności, bóle kończyn, bóle pleców, zaburzenia wzwodu, obrzęki obwodowe, uczucie zmęczenia, obrzęk błon śluzowych. Niezbyt często: zmniejszenie popędu płciowego, depresja, omdlenie, obrzęki. Rzadko: przyrost masy ciała. Ponadto obserwowano: zapalenie oskrzeli, kaszel, zapalenie gardła, objawy przeziębienia, zapalenie błony śluzowej nosa, zakażenie dróg moczowych, małopłytkowość, reakcje anafilaktyczne, dnę moczanową, bezsenność, zapalenie spojówek, szumy uszne, zaburzenia rytmu serca, migotanie przedsionków, rozszerzenie naczyń krwionośnych, krwawienie z nosa, niestrawność, wzdęcia, ból brzucha, zaparcia, biegunkę, wymioty, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zwiększoną częstość oddawania moczu, nietrzymanie moczu, nadmierne pocenie się, świąd, wsypkę, bóle stawów, zapalenie stawów, artropatię, bóle mięśni, ból szyi, ból barków, priapizm, ból w klatce piersiowej, obrzęk twarzy, podwyższoną temperaturę ciała, nadmierną potliwość, zmniejszenie: wartości hematokrytu, stężenia hemoglobiny, liczby białych krwinek, stężenia białka całkowitego i albumin. Niedociśnienie tętnicze jest bardziej nasilone wkrótce po przyjęciu terazosyny, natomiast ryzyko wystąpienia omdlenia w ciągu 30-90 min od przyjęcia leku. Omdlenia są czasami poprzedzone tachykardią z częstością uderzeń serca 120-160/min. Po przyjęciu pierwszej dawki może wystąpić hipotonia. U niektórych pacjentów w trakcie leczenia lub po leczeniu tamsulosyną, podczas chirurgicznego leczenia zaćmy wystąpił śródoperacyjnie zespół wiotkiej tęczówki.

  • Działanie z innymi lekami

    Podczas jednoczesnego stosowania terazosyny z innym lekiem przeciwnadciśnieniowym, należy rozważyć zmniejszenie i dostosowanie dawek obu leków. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania terazosyny i innych leków α-adrenolitycznych. Nie zaleca się terapii skojarzonej z blokerami kanału wapniowego, lekami ß-adrenolitycznymi i moksonidyną (terazosyna nasila ich działanie). Działanie hipotensyjne terazosyny może być nasilone podczas jednoczesnego stosowania jej z lekami rozszerzającymi naczynia i nitratami. Jednoczesne stosowanie terazosyny z inhibitorami 5-fosfodiesterazy (syldenafil, tadalafil, wardenafil) może powodować objawowe niedociśnienie. Leki sympatykomimetyczne mogą osłabiać hipotensyjne działanie terazosyny, natomiast terazosyna może obniżać ciśnienie krwi i zmniejszać reakcję naczyniową na dopaminę, efedrynę, adrenalinę, metaraminol, metoksaminę i fenylefrynę. Terazosyna zmniejsza wzrost ciśnienia tętniczego wywołany dożylnym podaniem konidyny. Podczas jednoczesnego stosowania terazosyny z inhibitorami ACE lub lekami moczopędnymi obserwowano zawroty głowy. Nie obserwowano interakcji terazosyny z lekami przeciwbólowymi, glikozydami nasercowymi, doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, lekami antyarytmicznymi, uspokajającymi, przeciwbakteryjnymi, zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego z moczem oraz steroidami (w tym hormonami).

  • Dawkowanie

    Doustnie. Dorośli. Nadciśnienie tętnicze: dawka początkowa wynosi 1 mg, następnie dawkę zwiększa się stopniowo, nie częściej niż co tydzień, zazwyczaj ją podwajając. Dawka podtrzymująca wynosi 2-10 mg na dobę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg, w wyjątkowych przypadkach 40 mg. Łagodny rozrost gruczołu krokowego: dawka początkowa wynosi 1 mg przed snem, następnie dawkę zwiększa się stopniowo (na ogół podwajając co 1-2 tyg.). Dawka podtrzymująca wynosi zwykle 5-10 mg na dobę.  Efekt działania obserwuje się zazwyczaj po 2 tyg. stosowania leku. Maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg. Nie wykazano, aby dawki dobowe większe niż 10 mg były bardziej skuteczne w leczeniu objawowym. W przypadku kilkudniowej przerwy w przyjmowaniu leku, leczenie należy rozpocząć od dawki początkowej 1 mg. Tabletki należy przyjmować przed snem, popijając wodą.

  • Uwagi

    Przed wdrożeniem leczenia terazosyną należy wykluczyć raka gruczołu krokowego. U pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego należy przed rozpoczęciem leczenia wykonać pomiar ciśnienia tętniczego, a następnie kontrolować jego wartość, szczególnie w okresach zwiększania dawki; należy rozważyć ewentualne leczenie przeciwnadciśnieniowe. Terazosyna może wpływać na aktywność reninową osocza oraz na wydalanie kwasu wanilinomigdałowego (należy to uwzględnić podczas interpretacji wyników badań laboratoryjnych). Preparat wpływa w znacznym stopniu na zdolność kierowania pojazdami i obsługiwania maszyn. Przez 12 h po przyjęciu pierwszej dawki i po zmianie dawki, nie należy prowadzić pojazdów, obsługiwać urządzeń mechanicznych ani wykonywać innych czynności wymagających pełnej koncentracji i dobrej sprawności ruchowej.

  • Danych o lekach dostarcza: