Klimicin

  • Skład

    1 ampułka (2 ml) zawiera 300 mg; 1 fiolka (4 ml) zawiera 600 mg klindamycyny w postaci fosforanu.

  • Działanie

    Antybiotyk linkozamidowy. W zależności od stężenia i rodzaju drobnoustroju działa silnie bakteriostatycznie lub bakteriobójczo na tlenowe bakterie Gram-dodatnie (m.in. Staphylococcus aureus i S. epidermidis, Streptococcus spp. - zwłaszcza S. pyogenes i S. pneumoniae), beztlenowe bakterie Gram-dodatnie (m.in. Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp.) oraz beztlenowe bakterie Gram-ujemne (m.in. Bacteroides fragilis, Fusobacterium spp.). Nie działa na Enterococcus spp. i Gram-ujemne bakterie tlenowe. Wykazuje oporność krzyżową z linkomycyną i erytromycyną. Wiązanie z białkami osocza wynosi 60-95%. Klindamycyna osiąga duże stężenia m.in. w neutrofilach, makrofagach, żółci, kościach, błonie śluzowej żołądka i soku żołądkowym. Stężenia terapeutyczne osiąga także w ślinie, tkance dziąseł, wydzielinie oskrzeli. Przenika przez barierę łożyska i do mleka matki. Nie przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego. Jest metabolizowana w wątrobie i wydalana z kałem i moczem w postaci niezmienionej oraz w postaci metabolitów. T0,5 we krwi wynosi 2-4 h.

  • Wskazania

    Klindamycyna do podawania parenteralnie stosowana jest w ciężkich zakażeniach wywołanych przez bakterie wrażliwe na klindamycynę, takich jak: zakażenia układu oddechowego wywołane przez bakterie beztlenowe, Streptococcus pneumoniae i inne paciorkowce oraz Staphylococcus aureus; zakażenia skóry i tkanek miękkich wywołane przez Streptococcus pyogenes, Staphylococcus aureus i bakterie beztlenowe; zakażenia kości i stawów wywołane przez Staphylococcus aureus; posocznica wywołana przez Staphylococcus aureus; zakażenia w obrębie jamy brzusznej wołane przez bakterie beztlenowe; zakażenia żeńskich narządów płciowych wywołane przez bakterie beztlenowe. W przypadku ciężkiego przebiegu choroby wskazane jest zastosowanie preparatu w postaci dożylnej. U chorych z posocznicą zaleca się rozpoczynanie leczenia od dożylnego podania klindamycyny. Klindamycynę należy stosować wyłącznie w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Planując zastosowanie klindamycyny lekarz powinien wziąć pod uwagę rodzaj zakażenia oraz rozważyć ryzyko biegunki. Notowano bowiem przypadki zapalenia okrężnicy, występującego nawet 2 lub 3 tyg. po podaniu preparatu. Podejmując decyzję o leczeniu należy uwzględnić oficjalne zalecenia dotyczące stosowania leków przeciwbakteryjnych.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na klindamycynę, linkomycynę lub jakąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Nie stosować u noworodków (zarówno wcześniaków, jak i urodzonych o czasie).

  • Środki ostrożności

    Nie stosować w zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych z powodu niewystarczającego stężenia leku w płynie mózgowo-rdzeniowym. Ostrożnie stosować u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego (takimi jak celiakia, uchyłkowatość jelit, choroba Leśniowskiego-Crohna), zwłaszcza u pacjentów z chorobami żołądka i jelit w wywiadzie (np. przebytym zapaleniem jelita grubego), ze względu na możliwość zwiększonego wchłaniania klindamycyny; z alergią (atopią) w wywiadzie; z nadwrażliwością na penicylinę; z zaburzeniami czynności wątroby (okresowo kontrolować aktywność enzymów wątrobowych); z zaburzeniami czynności nerek; z zaburzeniami przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (miastenia, choroba Parkinsona). U każdego pacjenta, u którego wystąpiła biegunka po zastosowaniu antybiotyku, należy rozważyć możliwość wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy - po ustaleniu rozpoznania tej choroby należy odstawić antybiotyk i wdrożyć odpowiednie leczenie. Wystąpienie wstrząsu anafilaktycznego, zespołu Stevensa-Johnsona lub innych reakcji nadwrażliwości jest wskazaniem do odstawienia preparatu. Ostrożnie stosować u dzieci do 3 lat (ze względu na toksyczne działanie alkoholu benzylowego wchodzącego w skład preparatu). Należy uwzględnić zawartość sodu w produkcie w przypadku leczenia pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i kontrolujących zawartość sodu w diecie.

  • Ciąża i laktacja

    W ciąży stosować wyłącznie w przypadku zdecydowanej konieczności. Nie stosować w okresie karmienia piersią.

  • Efekty uboczne

    Często: zakrzepowe zapalenie żył, luźne stolce, zapalenie przełyku i błony śluzowej jamy ustnej, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby, wysypka plamkowo-grudkowa, zapalenie żyły w miejscu podania. Niezbyt często: przemijający wpływ na liczbę krwinek (w wyniku działania toksycznego lub reakcji alergicznej) mogący objawiać się w postaci granulocytopenii; zaburzenia smaku, działanie hamujace przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, niedociśnienie tętnicze, zatrzymanie krążenia oraz oddechu, biegunka, nudności, rumień wielopostaciowy, świąd, pokrzywka, ból i/lub ropień w miejscu podania. Rzadko: obrzęk (Quinckiego, obrzęk stawów). Bardzo rzadko: wstrząs anafilaktyczny, ciężkie/ostre reakcje nadwrażliwości. Ponadto: zakażenia pochwy, agranulocytoza, leukopenia, neutropenia, małopłytkowość, eozynofila, reakcje rzekomoanafilaktyczne, osutka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), ból brzucha, wymioty, żółtaczka, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, ostra uogólniona osutka krostkowa, złuszczające zapalenie skóry, pęcherzowe zapalenie skóry, wysypka odropodobna, podrażnienie w miejscu podania. Długotrwałe leczenie może prowadzić do nadkażeń wywołanych przez oporne drobnoustroje, najczęściej grzyby. Zbyt szybkie dożylne podanie klindamycyny może powodować komorowe zaburzenie rytmu serca i zatrzymanie krążenia - nie należy podawać klindamycyny nierozcieńczonej w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus), tylko w infuzji trwającej co najmniej 10-60 minut.

  • Działanie z innymi lekami

    Klindamycyna może nasilać działanie leków zwiotczających mięśnie, m.in. tubokuraryny, pankuronium, eteru etylowego (może być konieczne zmniejszenie ich dawki). Ze względu na antagonizm działania nie zaleca się jednoczesnego stosowania klindamycyny z antybiotykami makrolidowymi. Jednoczesne stosowanie leków hamujących perystaltykę jelit nasila ryzyko rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy. Klindamycyna może zmniejszać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych (podczas leczenia należy stosować dodatkowe metody antykoncepcji). Klindamycyna działa synergistycznie z gentamycyną w stosunku do wielu szczepów Enterobacteriacae i Pseudomonas aeruginosa; z prymachiną w stosunku do Pneumocystis jiroveci (carinii); z trowafloksacyną lub lewofloksacyną w stosunku do bakterii beztlenowych. Drobnoustroje oporne na linkomycynę wykazują również oporność na klindamycynę (tzw. oporność krzyżowa). U pacjentów otrzymujących klindamycynę razem z antagonistą witaminy K (tj. warfaryna, acenokumarol i fluindion) notowano zwiększenie wartości wskaźników krzepnięcia: czasu protrombinowego (PT), międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego (INR) i (lub) czasu krwawienia. U pacjentów leczonych antagonistami witaminy K należy często kontrolować parametry krzepnięcia.

  • Dawkowanie

    Dorośli i młodzież powyżej 16 lat domięśniowo lub dożylnie w ciężkich zakażeniach: 600-1200 mg na dobę w 2,3 lub 4 dawkach; w bardzo ciężkich zakażeniach: 1200-2700 mg na dobę w 2,3 lub 4 dawkach; w zakażeniach zagrażających życiu: dożylnie do 4800 mg na dobę. Dzieci 2 mż.-16 lat: 20-40 mg/kg mc./dobę w 3-4 dawkach (maksymalnie 40 mg/kg mc./dobę). Pacjentom z ciężką niewydolnością nerek podaje się połowę dawki. U pacjentów poddawanych hemodializie, dializie otrzewnowej lub hemofiltracji modyfikacja dawki nie jest konieczna. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dawkę należy dostosować do stężenia klindamycyny w surowicy. Maksymalna dawka jednorazowa podana domięśniowo wynosi 600 mg, we wlewie dożylnym - 1200 mg.

  • Uwagi

    W zakażeniach wywołanych przez paciorkowce ß-hemolizujące lek podaje się przez co najmniej 10 dni. U niemowląt oraz podczas długotrwałego stosowania u dorosłych należy kontrolować czynność nerek, wątroby i obraz krwi. Także u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się okresowe oznaczanie aktywności enzymów wątrobowych we krwi.

  • Danych o lekach dostarcza: