Isoprinosine

  • Skład

    1 tabl. zawiera 500 mg pranobeksu inozyny. 1 ml syropu zawiera 50 mg pranobeksu inozyny.

  • Działanie

    Lek o działaniu immunostymulującym i przeciwwirusowym. Normalizuje niedostateczne lub wadliwe mechanizmy odporności komórkowej poprzez wywoływanie odpowiedzi typu Th1, co prowadzi do dojrzewania i różnicowania limfocytów T oraz nasilenia indukowanych reakcji limfoproliferacyjnych w komórkach aktywowanych mitogenem lub antygenem. Poza tym reguluje mechanizmy cytotoksyczności limfocytów T oraz komórek NK, funkcjonowanie limfocytów supresorowych T8 oraz pomocniczych T4, a także zwiększa poziom IgG oraz powierzchniowych markerów dopełniacza. W badaniach in vitro nasila wytwarzanie cytokiny IL-1 oraz IL-2, jednocześnie zwiększając ekspresję receptora IL-2. W badaniach in vivo znamiennie zwiększa się endogenne wydzielanie IFN-γ, a zmniejsza wytwarzanie IL-4. Lek również nasila chemotaksję i fagocytozę neutrofili, monocytów i makrofagów. W badaniach in vivo inozyny pranobeks wzmaga pobudzenie obniżonej syntezy mRNA białek limfocytów oraz sprawność procesu translacji z jednoczesnym hamowaniem syntezy wirusowego RNA. Po podaniu doustnym wchłania się natychmiast oraz całkowicie (≥90%) z przewodu pokarmowego. Szybko przenika do tkanek i ulega eliminacji, głównie z moczem.

  • Wskazania

    Zakażenia skóry i błon śluzowych wywołane wirusami: Herpes simplex typu I lub typu II (opryszczka zwykła) oraz Herpes varicella-zoster (ospa wietrzna, półpasiec). Inne zakażenia o etiologii wirusowej (np. podostre stwardniające zapalenie mózgu). Wspomagająco u osób o obniżonej odporności.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na składniki preparatu. Występowanie aktualnie napadu dny moczanowej lub zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi.

  • Środki ostrożności

    Preparat może wywoływać przemijające zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy i w moczu, pozostające jednak zwykle w zakresie wartości prawidłowych (0,18-0,42 mmol/l; 0,8 mg% jako najwyższy limit), zwłaszcza u mężczyzn oraz u osób w podeszłym wieku u obu płci. Ostrożnie stosować u pacjentów ze stwierdzoną w wywiadzie dną moczanową, hiperurykemią, kamicą moczową oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, a w trakcie leczenia tych pacjentów należy ściśle kontrolować stężenie kwasu moczowego. Preparat zawiera skrobię pszeniczną, która może zawierać jedynie śladowe ilości glutenu. Nie stosować u pacjentów z alergią na pszenicę (inną niż choroba trzewna). Parahydroksybenzoesan metylu i propylu, zawarte w syropie mogą powodować reakcje alergiczne (również reakcje typu późnego). Ze względu na zawartość sacharozy, lek w postaci syropu nie powinein być stosowany u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami, związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.

  • Ciąża i laktacja

    Nie należy podawać kobietom w ciąży i w okresie karmienia piersią, chyba że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko (wpływ na rozwój płodu u ludzi nie był badany).

  • Efekty uboczne

    Bardzo często: zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi i moczu. Często: nudności z wymiotami lub bez, bóle w nadbrzuszu, zwiększenie aktywności aminotransferaz, fosfatazy zasadowej lub azotu mocznikowego we krwi, swędzenie, wysypka, ból i zawroty głowy, zmęczenie, złe samopoczucie, bóle stawów. Niezbyt często: biegunka, zaparcia, nerwowość, senność lub bezsenność, wielomocz (zwiększona objętość moczu). Ponadto po wprowadzeniu leku do obrotu obserwowano: obrzęk naczynioruchowy, nadwrażliwość, pokrzywkę, reakcję anafilaktyczną, rumień.

  • Działanie z innymi lekami

    Stosować ostrożnie u pacjentów leczonych jednocześnie inhibitorami oksydazy ksantynowej (np. allopurynol), lekami zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego z moczem, włącznie z diuretykami, w tym diuretykami tiazydowymi (np. hydrochlorotiazyd, chlortalidon, indapamid) i pętlowymi (furosemid, torasemid, kwas etakrynowy). Produktu leczniczego nie należy przyjmować w trakcie (a jedynie po zakończeniu) terapii lekami immunosupresyjnymi, gdyż jednoczesne ich stosowanie może na drodze farmakokinetycznej zmieniać działanie terapeutyczne leku. Preparat nasila działanie zydowudyny.

  • Dawkowanie

    Doustnie. Dorośli, w tym osoby w podeszłym wieku: 50 mg/kg mc./dobę, tj. 6-8 tabl. (zwykle 1 g, tj. 2 tabl., podawane 3-4 razy na dobę). Dawka maksymalna wynosi 4 g na dobę. Dzieci w wieku powyżej 1 roku: 50 mg/kg mc./dobę, podawane w kilku dawkach podzielonych (lek w postaci syropu: mc.10-14 kg - 3 x 5ml; mc. 15-20 kg - 3 x 5 do 7,5 ml; mc. 21-30 kg - 3 x 7,5 do 10 ml; mc. 31- 40 kg - 3 x 10 do 15 ml; mc. 41-50 kg - 3 x 15 do 17,5 ml). W ciężkich zakażeniach (np. podostre stwardniające zapalenie mózgu w ostrej fazie choroby) dawka może być zwiększona do 100 mg/kg mc./dobę w dawkach podzielonych podawanych co 4 h (maksymalnie 4 g na dobę); należy regularnie oceniać stan pacjenta. Czas trwania leczenia wynosi zwykle 5-14 dni. Po ustąpieniu objawów podawanie leku należy kontynuować jeszcze przez 1-2 dni. Tabletki mogą być rozkruszone i rozpuszczone w niewielkiej ilości płynu.

  • Uwagi

    Podczas leczenia długotrwałego (3 miesiące lub dłużej) u każdego pacjenta należy regularnie kontrolować stężenie kwasu moczowego w surowicy i w moczu, czynność wątroby, morfologię krwi oraz parametry czynności nerek. 1 ml syropu zawiera 650 mg sacharozy, co należy uwzględnić u pacjentów chorych na cukrzycę.

  • Danych o lekach dostarcza: