Injectio Solutionis Ringeri Baxter

  • Skład

    100 ml roztworu zawiera 860 mg chlorku sodu, 30 mg chlorku potasu, 32 mg chlorku wapnia. Osmolarność płynu wynosi 309 mOsmol/l.

  • Działanie

    Hipertoniczny roztwór elektrolitowy zawierający jony potasu i wapnia w takiej samej proporcji jak w surowicy krwi. Podany dożylnie wypełnia łożysko naczyniowe i na krótko podwyższa ciśnienie tętnicze krwi. Po 30-60 minutach woda i elektrolity przenikają przez ściany naczyń krwionośnych i ciśnienie krwi ponownie spada. Jest to spowodowane małym ciśnieniem onkotycznym płynu. Składniki roztworu są jonami fizjologicznymi dla organizmu, dlatego też są rozprowadzane w organizmie natychmiast po rozpoczęciu podawania. Ich eliminacja przebiega ścieżkami metabolicznymi przez wątrobę i nerki.

  • Wskazania

    Odwodnienie hipoosmotyczne i izoosmotyczne (np. w wyniku długotrwałych wymiotów, utraty płynów przez przetoki żółciowe, jelitowe i okrężnicze). Niedobory elektrolitowe. Nawadnianie w okresie okołooperacyjnym. Wypełnienie łożyska naczyniowego we wstrząsie.

  • Przeciwwskazania

    Niewydolność nerek z bezmoczem. Przewodnienie. Ciężka kwasica metaboliczna. Hipernatremia. Hiperkaliemia. Hiperchloremia. Niewydolność krążenia. Znaczna hiperosmolarność. Obrzęk płuc.

  • Środki ostrożności

    Podczas podawania płynu zaleca się kontrolowanie parametrów gospodarki wodno-elektrolitowej (hematokryt, jonogram) oraz ilości wydalanego moczu. U pacjentów z hiperkalciurią lub kamicą nerkową należy kontrolować wydalanie wapnia z moczem. Roztworu nie należy podawać równocześnie z krwią, za pomocą tego samego zestawu do wlewów, ze względu na prawdopodobieństwo koagulacji.

  • Ciąża i laktacja

    Brak danych dotyczących przeciwwskazań do stosowania w ciąży i w okresie karmienia piersią.

  • Efekty uboczne

    Przewodnienie. Niewydolność nerek. Zbyt szybkie podawanie może spowodować niewydolność krążenia, obrzęk płuc i obrzęki obwodowe, szczególnie u osób w podeszłym wieku i chorych z zaburzeniami czynności układu krążenia. Hipernatremia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperkalciuria. Podrażnienie żył oraz zakrzepowe zapalenie żyły w miejscu wkłucia.

  • Działanie z innymi lekami

    Możliwe niezgodności farmaceutyczne z podawanymi jednocześnie lekami. W przypadku domieszek leków należy zwracać uwagę na wartość pH oraz stężenie jonów sodu, chloru, potasu i wapnia. Nie należy podawać jednocześnie z glikozydami nasercowymi, antagonistami aldosteronu, lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, aminoglikozydami, lekami antycholinergicznymi, NLPZ, tetracyklinami, preparatami arsenu. Nie podawać łącznie z preparatami zawierającymi fosforany i węglany, roztworami aminokwasów i emulsji tłuszczowych ze względu na obecność wapnia. Ryzyko hipernatremii może się nasilić przy równoczesnym podawaniu leków z grupy NLPZ, leków blokujących receptory α-adrenergiczne, karbenoksolonu.

  • Dawkowanie

    Dożylnie. Dawkowanie ustala się indywidualnie w zależności od stopnia i rodzaju odwodnienia oraz aktualnych stężeń elektrolitów w osoczu. Zazwyczaj 500-3000 ml/dobę, nie przekraczać szybkości wlewu 10 ml/min.

  • Danych o lekach dostarcza: