Injectio Polocaini hydrochlorici

  • Skład

    1 ml roztworu 10 mg chlorowodorku prokainy.

  • Działanie

    Środek miejscowo znieczulający o budowie estrowej. Nie wchłania się z błon śluzowych, dlatego nie nadaje się do znieczuleń powierzchniowych. Mechanizm działania polega na odwracalnym blokowaniu kanałów sodowych. Na o.u.n. środki miejscowo znieczulające działają początkowo pobudzająco, następnie może wystąpić zahamowanie czynności o.u.n., kończące się niekiedy śmiercią z powodu porażenia ośrodka oddechowego. W układzie krążenia środki miejscowo znieczulające zmniejszają przewodzenie, siłę skurczu i pobudliwość mięśnia sercowego, przedłużają okres refrakcji, w większych stężeniach rozszerzają drobne naczynia tętnicze. Po wstrzyknięciu działanie leku występuje po 2-5 min i trwa 1-1,5 h. Prokaina szybko ulega hydrolizie.

  • Wskazania

    Znieczulenie nasiękowe. Blokada nerwów obwodowych.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na chlorowodorek prokainy, inne estry kwasy para-aminobenzoesowego lub pozostałe składniki preparatu. Miastenia. Ciężki wstrząs lub zaburzenia przewodnictwa w sercu. Miejscowe zakażenie lub stan zapalny w miejscu podania leku. Alergia (astma, pokrzywka).

  • Środki ostrożności

    Nie wstrzykiwać donaczyniowo. Podczas stosowania prokainy należy zapewnić sprzęt do monitorowania i resuscytacji pacjenta oraz niezbędne leki. Ostrożnie stosować u pacjentów osłabionych, z niedociśnieniem, hipowolemią, zastoinową niewydolnością serca, chorobami nerek, zaburzeniami czynności wątroby oraz ze zmniejszoną aktywnością pseudocholinoesterazy we krwi. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania chlorowodorku prokainy z epinefryną u pacjentów w podeszłym wieku, z chorobami układu krążenia, cukrzycą, nadczynnością tarczycy lub chorobą Gravesa-Basedova. Ze względu na ryzyko niedokrwienia epinefryny nie należy stosować łącznie z prokainą podczas znieczulenia palców, nosa, oczu i prącia.

  • Ciąża i laktacja

    Brak danych o bezpieczeństwie stosowania leku u kobiet w ciąży. Nie stosować w okresie karmienia piersią.

  • Efekty uboczne

    Reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk twarzy, wysypka, wstrząs anafilaktyczny), niepokój, rozdrażnienie, zaburzenia oddychania, porażenie oddechu, utrata przytomności, drżenie mięśni aż do uogólnionych drgawek, ból i zawroty głowy, parestezje, porażenie kończyn dolnych, nudności, wymioty, obniżenie ciśnienia tętniczego, tachykardia, bradykardia, zmiany w EKG (w obrębie załamka T, skrócenie odcinka ST), bóle w klatce piersiowej (podczas jednoczesnego stosowania leku zwężającego naczynia), rozszerzenie naczyń obwodowych, zaburzenia czynności nerek, reakcje miejscowe (pieczenie, świąd, obrzęk, zaczerwienienie, martwica powierzchowna lub głęboka, krwiaki, zmiany pęcherzykowo-grudkowe), gorączka, hipotermia, niedokrwistość, impotencja, nietrzymanie moczu i (lub) kału, methemoglobinemia, drętwienie warg, trudności w otwieraniu ust.

  • Działanie z innymi lekami

    Chlorowodorku prokainy nie należy stosować z antykoagulantami, lekami stosowanymi w miastenii, β-adrenolitykami (w tym stosowanymi w okulistyce), cymetydyną, lekami hamującymi o.u.n., środkami dezynfekującymi zawierającymi metale ciężkie, guanetydyną, guanadrelem, mekamylaminą, trimetafanem, halotanem (ryzyko zaburzeń rytmu serca), inhibitorami MAO (m.in. selegilina), trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi, maprotyliną, lekami hamującymi przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, opioidowymi lekami przeciwbólowymi, lekami α-adrenolitycznymi, lekami rozszerzającymi naczynia (m.in. azotany), inhibitorami cholinoesterazy, sulfonamidami, lekami pobudzającymi o.u.n., glikozydami naparstnicy, lewodopą, hormonami tarczycy, rytodryną, alkaloidami rauwolfii i sporyszu. Leki obkurczające naczynia (m.in. epinefryna, fenylefryna) zmniejszają wchłanianie i przedłużają czas działania chlorowodorku prokainy.

  • Dawkowanie

    Dawka zależy od rodzaju znieczulenia, wymaganego stopnia znieczulenia i reakcji pacjenta na lek. Należy stosować najmniejsze dawki i roztwory o najmniejszych stężeniach. Znieczulenie nasiękowe: dorośli - pojedyncza dawka wynosi 350-600 mg, stosować roztwór 0,25% lub 0,5% (po rozcieńczeniu roztworu 1%); można stosować prokainę jednocześnie z epinefryną w stężeniu 1:200 000 do 1:100 000; dzieci - zwykle dawka wynosi 15 mg/kg mc, stosować 0,5% roztwór. Blokada nerwów obwodowych: dorośli - dawka wynosi 500 mg, stosować 0,5% lub 1% roztwór. U dorosłych nie przekraczać początkowej dawki 1 g. U pacjentów osłabionych, z zaburzeniami czynności wątroby, miażdżycą naczyń mózgowych, chorobami przebiegającymi z zamknięciem tętnic oraz u pacjentów w podeszłym wieku dawkę należy zmniejszyć.

  • Uwagi

    Ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych ze strony o.u.n. (rozdrażnienie, drżenie mięśni), należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń w ruchu.

  • Danych o lekach dostarcza: