Imovane

  • Skład

    1 tabl. powl. zawiera 7,5 mg zopiklonu.

  • Działanie

    Lek nasenny z grupy pochodnych cyklopirolonu. Działa nasennie, uspokajająco, anksjolitycznie, przeciwdrgawkowo i zmniejsza napięcie mięśniowe. Działanie zopiklonu jest związane z jego swoistym działaniem agonistycznym na ośrodkowy kompleks receptora gabaergicznego, prowadzącym do otwarcia kanału chlorkowego. Zopiklon ułatwia zasypianie i zmniejsza liczbę przebudzeń w nocy, wydłuża czas snu i poprawia jakość snu oraz samopoczucie po przebudzeniu. Po podaniu doustnym zopiklon szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie we krwi po 1,5-2 h. Z białkami osocza wiąże się w 45%. Jest metabolizowany w wątrobie, częściowo do aktywnych metabolitów. Wydalany jest głównie z moczem (80%) oraz z kałem (około 16%). T0,5 wynosi około 5 h.

  • Wskazania

    Krótkotrwałe leczenie bezsenności u dorosłych - przejściowej, krótkotrwałej lub przewlekłej (w tym trudności w zasypianiu, spłycony sen, wczesne ranne budzenie się).

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na zopiklon lub pozostałe składniki preparatu. Miastenia. Niewydolność oddechowa. Ciężka postać zespołu bezdechu sennego. Ciężka niewydolność wątroby. Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u pacjentów poniżej 18 lat.

  • Środki ostrożności

    Nie należy stosować zopiklonu w leczeniu depresji. Stosować ostrożnie u pacjentów nadużywających alkoholu i leków (zwiększone ryzyko uzależnienia). W przypadku wystąpienia reakcji psychicznych i paradoksalnych (niepokój, pobudzenie, drażliwość, agresywność, urojenia, gniew, koszmary senne, omamy, nieadekwatne zachowania) oraz somnambulizmu podczas stosowania leku, zaleca się odstawienie preparatu. Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia niepamięci następczej, pacjent powinien mieć zapewniony nieprzerwany sen przez całą noc. Preparat zawiera laktozę i nie powinien być stosowany u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

  • Ciąża i laktacja

    Nie zaleca się stosowania zopiklonu w ciąży. Stosowanie leku w III trymestrze ciąży lub podczas porodu może powodować hipotermię, hipotonię i depresję oddechową u noworodka. Zopiklon jest wydzielany do mleka kobiecego - nie należy stosować leku w okresie karmienia piersią.

  • Efekty uboczne

    Często: gorzki smak w ustach, senność, suchość w ustach. Niezbyt często: koszmary senne, pobudzenie, ból i zawroty głowy, nudności, zmęczenie. Rzadko: drażliwość, zaburzenia libido, splątanie, omamy, agresja, niepamięć następcza, świąd, wysypka, upadek (przeważnie u pacjentów w podeszłym wieku). Bardzo rzadko: obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne, niewielkie lub umiarkowane zwiększenie aktywności aminotransferaz i (lub) fosfatazy alkalicznej w surowicy krwi. Ponadto: niepokój, urojenia, gniew, nieadekwatne zachowanie, somnambulizm, ataksja, podwójne widzenie, niestrawność, osłabienie mięśni. Długotrwałe stosowanie leku (dłużej niż kilka tygodni) może być przyczyną rozwinięcia się tolerancji na lek i wystąpienia uzależnienia. Nagłe przerwanie leczenia w takich przypadkach może prowadzić do wystąpienia objawów odstawiennych (bezsenność, ból głowy i mięśni, niepokój, napięcie, drżenie, pobudzenie, splątanie, drażliwość, nadmierna potliwość, kołatanie serca, częstoskurcz; w ciężkich przypadkach: derealizacja, depersonalizacja, drętwienie i mrowienie kończyn, nadwrażliwość na bodźce akustyczne, dotyk i światło, halucynacje i napady drgawek). Po odstawieniu zopiklonu może dojść do przejściowej bezsenności "z odbicia".

  • Działanie z innymi lekami

    Neuroleptyki, leki nasenne, przeciwlękowe, uspokajające, przeciwdepresyjne, opioidowe leki przeciwbólowe, leki przeciwpadaczkowe, środki do znieczulenia ogólnego, leki przeciwhistaminowe wykazujące działanie uspokajające mogą nasilać hamujące działanie zopiklonu na czynność o.u.n. Leki hamujące układ cytochromu P-450 CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna, klarytromycyna, rytonawir) mogą zwiększać stężenie zopiklonu we krwi i nasilać jego działanie. Leki indukujące enzymy wątrobowe (ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, preparaty zawierające ziele dziurawca zwyczajnego - Hypericum perforatum) mogą zmniejszać stężenie zopiklonu we krwi. Alkohol nasila działanie nasenne zopiklonu.

  • Dawkowanie

    Doustnie. Dorośli: 7,5 mg, bezpośrednio przed snem. U pacjentów w podeszłym wieku, z niewydolnością wątroby lub nerek oraz u pacjentów z przewlekłą niewydolnością oddechową leczenie należy rozpocząć od dawki 3,75 mg na dobę. Leczenie powinno trwać możliwie jak najkrócej, nie dłużej niż 4 tyg., włącznie z okresem stopniowego zmniejszania dawki leku. W wyjątkowych sytuacjach można zalecić dłuższy okres podawania leku po dokładnej ocenie stanu pacjenta. Czas trwania leczenia: bezsenność przejściowa - 2-5 dni; bezsenność krótkotrwała - 2-3 tyg.

  • Uwagi

    Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki leku. Podczas leczenia nie należy spożywać alkoholu. Preparat może upośledzać sprawność psychofizyczną i mieć niekorzystny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych.

  • Danych o lekach dostarcza: