Hepavax-Gene TF

  • Skład

    1 dawka dla dzieci (0,5 ml) zawiera 10 µg rekombinowanego antygenu powierzchniowego wirusa hepatitis B (HBsAg); 1 dawka dla dorosłych (1 ml) zawiera 20 µg rekombinowanego HBsAg.

  • Działanie

    Szczepionka do czynnego uodporniania przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Zawiera antygen powierzchniowy wirusa hepatitis B uzyskiwany na drodze rekombinacji DNA komórek drożdży i adsorbowany na wodorotlenku glinu. Antygen HBs indukuje odpowiedź układu odpornościowego polegającą na stymulacji swoistych przeciwciał i wytworzeniu mechanizmów pamięci immunologicznej. Ochronny poziom przeciwciał uzyskuje się po wykonaniu szczepienia podstawowego (3 dawki), które daje odporność na wiele lat. Immunogenne właściwości szczepionki są wzmocnione adiuwancyjnym działaniem wodorotlenku glinu.

  • Wskazania

    Czynne uodpornianie przeciw zakażeniom spowodowanym przez wszystkie znane podtypy wirusa zapalenia wątroby typu B (HBV). Szczepionka powinna także zapobiegać wirusowemu zapaleniu wątroby typu D. Grupy osób, które powinny być szczepione ze względu na ryzyko zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B określa Program Szczepień Ochronnych. 10 mikrogramów: szczepionka przeznaczona dla noworodków, niemowląt, dzieci i młodzieży do 15. roku życia. 20 mikrogramów: szczepionka przeznaczona dla młodzieży powyżej 15. roku życia i dorosłych.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na którykolwiek ze składników szczepionki lub wystąpienie objawów nadwrażliwości po poprzedniej dawce szczepionki. Ostre stany chorobowe przebiegające z gorączką - szczepienie należy odłożyć. Nie podawać dożylnie, podskórnie i w pośladki.

  • Środki ostrożności

    Jeżeli szczepienie zostanie wykonane w okresie inkubacji wirusa wzw B może ono nie zapobiec zachorowaniu. Odpowiedź immunologiczna może być obniżona u mężczyzn, osób w wieku powyżej 40 lat, otyłych, palących, u pacjentów dializowanych lub z niedoborami odporności; u tych pacjentów może być konieczne podanie dodatkowych dawek szczepionki.

  • Ciąża i laktacja

    W ciąży i okresie karmienia piersią stosować jedynie w przypadku wysokiego ryzyka zakażenia i gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu lub karmionego dziecka.

  • Efekty uboczne

    Bardzo często: ból, rumień, stwardnienie w miejscu podania. Niezbyt często: uczucie zmęczenia, złe samopoczucie, objawy grypopodobne, gorączka, biegunka, ból i zawroty głowy, zapalenie gardła, kaszel, nieżyt nosa, wysypka rumieniowata, świąd. Bardzo rzadko: kołatanie serca, ból brzucha, nudności, zmniejszone łaknienie, bóle mięśni, stawów, ból pleców, ból szyi, osłabienie koncentracji, parestezje, senność, reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, duszność, skurcz oskrzeli).

  • Działanie z innymi lekami

    Jednocześnie podawane inne szczepionki i immunoglobuliny należy wstrzykiwać w różne miejsca ciała. Szczepionką można kontynuować szczepienie rozpoczęte inną rekombinowaną szczepionką przeciw wzw B. U chorych poddawanych leczeniu immunosupresyjnemu odpowiedź na szczepionkę może być obniżona.

  • Dawkowanie

    Domięśniowo (dorośli i starsze dzieci w mięsień naramienny; noworodki, niemowlęta i młodsze dzieci - w mięsień uda; wyjątkowo, pacjentom z zaburzeniami krzepnięcia krwi szczepionka może być podana podskórnie). Dawka 20 µg/ml jest przeznaczona dla dorosłych i dzieci powyżej 15 rż.; dawka 10 µg/0,5 ml - dla noworodków, niemowląt i dzieci do ukończenia 15 rż. Szczepienie podstawowe (0,1,6 mies.): pierwsza dawka w wybranym terminie, druga dawka 1 miesiąc później, trzecia dawka 6 miesięcy po pierwszym szczepieniu. W celu uzyskania odporności w krótkim czasie można podać 3 dawki w odstępach jednego miesiąca, w tym schemacie zaleca się podanie czwartej dawki 12 miesięcy po pierwszym szczepieniu (0,1,2,12 mies.). Osobom z grup podwyższonego ryzyka zaleca się sprawdzenie poziomu przeciwciał; jeżeli poziom przeciwciał jest niższy niż 10 j.m./l należy wykonać szczepienie przypominające. W przypadku ryzyka bezpośredniego zakażenia pierwszą dawkę należy podać jak najszybciej łącznie z immunoglobuliną, a następnie zastosować schemat przyspieszony szczepienia.

  • Uwagi

    W czasie szczepienia należy zapewnić dostęp do zestawu przeciwwstrząsowego. Po wykonaniu szczepienia pacjent powinien przez 30 min znajdować się pod obserwacją lekarza.

  • Danych o lekach dostarcza: