Hemofer prolongatum

  • Skład

    1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 105 mg jonów żelaza (II) w postaci siarczanu żelaza. Lek zawiera laktozę.

  • Działanie

    Żelazo - pierwiastek niezbędny do tworzenia hemoglobiny, mioglobiny i enzymów żelazoporfirynowych związanych z oddychaniem wewnątrzkomórkowym (cytochromy, katalaza, peroksydaza). Część żelaza jest bezpośrednio wykorzystywana do wytwarzania hemoglobiny, a pozostała część jest magazynowana w postaci ferrytyny i hemosyderyny głównie w wątrobie i śledzionie. Żelazo jest uwalniane z tabletki o przedłużonym uwalnianiu podczas pasażu przez przewód pokarmowy. Zastosowana postać leku pozwala na stopniowe uwalnianie jonów żelaza (II), co ułatwia wchłanianie oraz zmniejsza działanie drażniące na błonę śluzową przewodu pokarmowego. Wchłanianie żelaza zwiększa się, gdy wyczerpują się zapasy zgromadzone w wątrobie, śledzionie i szpiku kostnym lub gdy nasila się erytropoeza. Duże stężenia żelaza we krwi zmniejszają jego wchłanianie. U osób z niedoborem wchłania się 10-30% żelaza, proporcjonalnie do stopnia niedoboru. U osób bez niedoboru, wchłonięciu ulega w przybliżeniu 5-15% przyjętego żelaza. Wchłanianie następuje głównie w dwunastnicy i górnym odcinku jelita cienkiego. Tylko żelazo w postaci jonów Fe2+ może dyfundować do komórki błony śluzowej jelita cienkiego, gdzie łączy się z nośnikiem białkowym - transferyną, tworząc tzw. pulę żelaza transportowego. Stąd, w zależności od potrzeb, przekazywane jest w postaci kompleksu żelazo-transferyna do puli żelaza zapasowego (wątroba, śledziona, szpik kostny), bądź do puli żelaza czynnościowego (hemoglobina, mioglobina, enzymy oddechowe). Żelazo w 90% lub więcej wiąże się z białkami: największe powinowactwo wykazuje w stosunku do hemoglobiny, natomiast mniejsze do mioglobiny, transferyny, ferrytyny i hemosyderyny. Żelazo jest magazynowane w postaci ferrytyny lub hemosyderyny, głównie w hepatocytach i układzie siateczkowo - śródbłonkowym oraz w mięśniach. T0,5 żelaza wynosi 6 h. Żelazo może kumulować się w organizmie nawet do toksycznych ilości. Niewielkie ilości są codziennie tracone przez skórę, włosy, paznokcie oraz z kałem, potem, mlekiem (0,5 do 1 mg na dzień), krwią miesiączkową i moczem.

  • Wskazania

    Zapobieganie i leczenie niedokrwistości związanej z niedoborem żelaza.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na składniki preparatu. Zwężenie przełyku. Hemosyderoza, hemochromatoza, przewlekła hemoliza z objawami nagromadzenia żelaza. Niedokrwistość syderoblastyczna. Niedokrwistość w wyniku zatrucia ołowiem. Talasemia i formy niedokrwistości wtórne do innych hemoglobinopatii. Inne rodzaje niedokrwistości, jeśli nie towarzyszy im niedobór żelaza, np. niedokrwistość hemolityczna. Zaburzenia wchłaniania z przewodu pokarmowego. Porfiria skórna późna. Wielokrotnie powtarzane transfuzje krwi. Pozajelitowe podawanie produktów żelaza.

  • Środki ostrożności

    Ostrożnie stosować w przypadku współistnienia: zapalenia wątroby lub zaburzenia czynności wątroby, chorób nerek, stanów zapalnych jelit, czynnej choroby wrzodowej żołądka i (lub) dwunastnicy. Lek należy podawać z zachowaniem ostrożności pacjentom, którzy mają trudności z połykaniem. Produkt leczniczy zawiera laktozę i sacharozę, dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją fruktozy, galaktozy; niedoborem sacharazy-izomaltazy; niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Ponadto lek zawiera czerwień koszenilową, która może powodować reakcje alergiczne.

  • Ciąża i laktacja

    W I trymestrze ciąży właściwa dieta dostarcza odpowiedniej ilości żelaza, natomiast w II i III trymestrze ciąży, kiedy wzrasta zapotrzebowanie na żelazo, może być wskazane jego uzupełnianie. Kobietom w ciąży zaleca się podawanie żelaza łącznie z kwasem foliowym, dlatego preparat nie jest odpowiedni dla kobiet w ciąży. Nie przeprowadzono odpowiednich badań preparatu u ludzi, jednak po stosowaniu leków zawierających żelazo w dawkach terapeutycznych w okresie ciąży i u kobiet karmiących piersią nie stwierdzano szkodliwości dla płodu czy niemowlęcia.

  • Efekty uboczne

    Często: dyskomfort w jamie brzusznej, nudności, biegunki, wymioty, zgaga, ciemne zabarwienie stolca lub zaparcia (mogą być spowodowane ciągłym stosowaniem leku, zwłaszcza u starszych pacjentów, co może prowadzić do zalegania mas kałowych). Rzadko: czasowe zabarwienie zębów, skórne reakcje nadwrażliwości, np. osutka, wysypka i pokrzywka. Częstość nieznana: nadwrażliwość (obejmuje objawy od wysypki, nawet ciężkiej postaci, do wstrząsu anafilaktycznego), ból brzucha, bóle w górnej części brzucha, podrażnienie przewodu pokarmowego.

  • Działanie z innymi lekami

    Witamina C zwiększa wchłanianie żelaza. Żelazo zmniejsza wchłanianie pochodnych tetracykliny, penicylaminy i soli cynku. Antybiotyki tetracyklinowe również zmniejszają wchłanianie żelaza, podczas jednoczesnego stosowania, tetracykliny należy podawać 2 h przed lub 3 h po przyjęciu żelaza. Jednoczesne przyjmowanie środków zobojętniających sok żołądkowy, preparatów wapnia (węglanów lub fosforanów) może zmniejszać wchłanianie żelaza, nie należy zażywać żelaza w ciągu 1 h przed lub 2 h po wymienionych lekach. Na etapie wchłaniania, żelazo może wykazywać interakcje z niektórymi chinolonami, np. cyprofloksacyną, norfloksacyną i ofloksacyną, powodując zmniejszenie ich stężenia w surowicy krwi a także w moczu, leki te należy przyjmować po 2 h od zażycia żelaza. Chloramfenikol może opóźniać działanie żelaza. Należy unikać łączenia z mykofenolanem mofetylu, oraz z dimerkaprolem. Może być wymagane dostosowanie dawki jeśli siarczan żelaza podaje się jednocześnie z: alendronianem, kaptoprylem, klodronianem, lewodopą, metylodopą, ryzedronianem, hormonami tarczycy.

  • Dawkowanie

    Doustnie. Dorośli i dzieci od 12 lat zapobiegawczo: 1 tabl. na dobę, leczniczo - 2 tabl. na dobę przyjmowane między posiłkami, w równych odstępach czasu. W zależności od stopnia niedoboru żelaza, leczenie może trwać od 2 tyg. do 6 miesięcy. Zaleca się przyjmować preparat między posiłkami lub na czczo, jednak w przypadku objawów nietolerancji ze strony przewodu pokarmowego należy podawać go tuż po posiłku. Preparatu nie zażywać w ciągu 1 h przed lub 2 h po spożyciu: herbaty, kawy, jajek, pożywienia lub leków zawierających wodorowęglany, węglany, szczawiany lub fosforany, mleka lub jego przetworów, chleba pełnoziarnistego lub płatków zbożowych oraz innych produktów zawierających błonnik.

  • Uwagi

    Preparat powoduje czarne zabarwienie stolca oraz może pojawić się czasowe zabarwienie zębów. Badania obecności krwi w kale mogą dawać wynik fałszywie dodatni.

  • Danych o lekach dostarcza: