Glucose Braun

  • Skład

    1000 ml roztworu zawiera 550 g monohydratu glukozy do iniekcji (= 500 g glukozy bezwodnej w wodzie do iniekcji).

  • Działanie

    Glukoza stanowi główny substrat przemian energetycznych w organizmie, jest niezbędna dla prawidłowego funkcjonowania wszystkich tkanek organizmu, szczególnie tych, które są uzależnione od jej bezpośredniego metabolizmu, jak np. tkanka nerwowa. Uczestnicząc w glukoneogenezie wymaga odpowiedniej podaży insuliny, co w pewnych stanach chorobowych ogranicza jej stosowanie. W roztworach powyżej 15% wymaga podawania do dużych naczyń, gdyż w wysokich stężeniach ma działanie drażniące na żyły obwodowe spowodowane wysoką hiperosmicznością roztworu. Może również zwiększać diurezę przez działanie osmotyczne, jeżeli podaż przekracza szybkość utylizacji glukozy (maksymalnie 0,75 g/kg/h). Przy nagłym przerwaniu wlewu hipertonicznej glukozy może dojść do wtórnej hipoglikemii. Zapotrzebowanie dobowe na węglowodany wynosi 1,5-3,0 g/kg m.c. i jest uzależnione od zapotrzebowania energetycznego oragnizmu i innych składników diety. 1000 ml preparatu dostarcza 2000 kcal, osmolarność wynosi 2770 mosmol/l.

  • Wskazania

    Częściowe odżywianie pozajelitowe. Wysokokaloryczna terapia węglowodanowa przy ograniczeniu podaży płynów (np. przy niewydolności nerek).

  • Przeciwwskazania

    Cukrzyca, zaburzenia metabolizmu glukozy, nadmierne nawodnienie organizmu, odwodnienie hipotoniczne organizmu, w przypadku gdy nie są dostarczone brakujące elektrolity, niedobór potasu we krwi, śpiączka hiperosmolarna, kwasice.

  • Efekty uboczne

    Przy zmniejszonej tolerancji glukozy może wystąpić hiperglikemia oraz straty nerkowe, przy nieprzestrzeganiu zalecanego dawkowania możliwy jest wzrost stężenia bilirubiny i mleczanu.

  • Dawkowanie

    Jako składnik żywienia pozajelitowego według zapotrzebowania kalorycznego. Wymagane są kontrole stężenia glukozy, jonogramu w surowicy krwi oraz prowadzenie bilansu wodnego. Nie nadaje się do osmoterapii.

  • Danych o lekach dostarcza: