GlucaGen 1 mg HypoKit

  • Skład

    1 fiolka zawiera 1 mg biosyntetycznego glukagonu ludzkiego w postaci chlorowodorku.

  • Działanie

    Glukagon jest lekiem o działaniu hiperglikemizującym, który uwalnia zmagazynowany w wątrobie glikogen w postaci glukozy do krwi. Glukagon nie wpływa na przemiany węglowodanów z zapasów glikogenu znajdujących się w mięśniach szkieletowych. Lek pobudza uwalnianie amin katecholowych oraz zmniejsza napięcie i czynność motoryczną mięśni gładkich w przewodzie pokarmowym. Glukagon rozkładany jest z udziałem enzymów we krwi i w narządach, do których jest dystrybuowany. Wątroba i nerki są głównymi narządami odpowiedzialnymi za eliminację glukagonu (każdy przyczynia się w 30% do całkowitego klirensu). T0,5 we krwi wynosi ok. 3-6 min. Po podaniu dożylnym początek działania występuje zwykle po 1 min, czas działania wynosi zwykle 5-20 min w zależności od dawki i badanego narządu. Po podaniu domięśniowym początek działania występuje zwykle po 5-15 min i utrzymuje się przez 10-40 min w zależności od dawki i badanego narządu. W leczeniu ciężkiej hipoglikemii wpływ na stężenie glukozy we krwi obserwowany jest zwykle w ciągu 10 min.

  • Wskazania

    Wskazanie terapeutyczne: ciężka hipoglikemia, która może wystąpić u pacjentów z cukrzycą stosujących insulinę. Wskazanie diagnostyczne: hamowanie czynności motorycznej przewodu pokarmowego.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na glukagon lub laktozę. Guz chromochłonny nadnerczy.

  • Środki ostrożności

    Zachować szczególną ostrożność stosując lek u pacjentów z insulinoma lub glucagonoma. Ostrożnie stosować podczas badań endoskopowych i radiologicznych u pacjentów z cukrzycą i u pacjentów w podeszłym wieku z chorobami serca. Glukagon nie działa u pacjentów, którzy mają wyczerpane zapasy glikogenu wątrobowego, dlatego wykazuje niewielkie działanie terapeutyczne lub nie działa u pacjentów wygłodzonych, u pacjentów z niewydolnością kory nadnerczy, przewlekłą hipoglikemią i hipoglikemią poalkoholową.

  • Ciąża i laktacja

    Lek może być stosowany w ciąży i w czasie karmienia piersią.

  • Efekty uboczne

    Wskazanie terapeutyczne. Często: nudności. Niezbyt często: wymioty. Rzadko: ból brzucha. Bardzo rzadko: reakcje nadwrażliwości w tym reakcja anafilaktyczna (wstrząs). Wskazanie diagnostyczne. Często: nudności. Niezbyt często: wymioty, nawrót hipoglikemii (szczególnie u pacjentów na czczo). Rzadko: ból brzucha. Bardzo rzadko: śpiączka hipoglikemiczna, bradykardia, tachykardia, niedociśnienie, nadciśnienie (działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego odnotowano, gdy lek stosowany był pomocniczo w badaniach endoskopowych i radiograficznych), reakcje nadwrażliwości w tym reakcja anafilaktyczna (wstrząs).

  • Działanie z innymi lekami

    Insulina działa antagonistycznie do glukagonu. W interakcji z indometacyną glukagon może utracić zdolność do zwiększenia stężenia glukozy we krwi lub paradoksalnie może doprowadzić do hipoglikemii. Glukagon może zwiększać działanie antykoagulacyjne warfaryny. Interakcje między glukagonem stosowanym w zatwierdzonych wskazaniach a innymi lekami nie są znane.

  • Dawkowanie

    Wskazanie terapeutyczne. Podskórnie lub domięśniowo. Dorośli: 1 mg. Dzieci: o mc. powyżej 25 kg lub powyżej 6-8 lat: 1 mg; o mc. poniżej 25 kg lub poniżej 6-8 lat: 0,5 mg. Reakcja powinna nastąpić w ciągu 10 min. Po odzyskaniu przytomności należy podać pacjentowi doustnie węglowodany, aby uzupełnić zapasy glikogenu wątrobowego i zapobiec nawrotowi hipoglikemii. Jeśli w ciągu 10 min stan pacjenta nie poprawia się, należy podać dożylnie glukozę. Wskazanie diagnostyczne. Dożylnie lub domięśniowo. Dawka diagnostyczna w celu relaksacji żołądka, bańki dwunastnicy, dwunastnicy i jelita cienkiego wynosi zwykle: dożylnie - 0,2-0,5 mg lub domięśniowo - 1 mg. Dawka diagnostyczna w celu relaksacji okrężnicy wynosi: dożylnie - 0,5-0,75 mg lub domięśniowo - 1-2 mg. Po zakończeniu procedury diagnostycznej należy podać pacjentowi węglowodany, jeżeli jest to zgodne z zastosowaną procedurą diagnostyczną. Jeżeli wymagane jest pozostawienie pacjenta na czczo po badaniu lub w przypadku ciężkiej hipoglikemii może być konieczne dożylne podanie glukozy.

  • Uwagi

    Po zakończeniu procedury diagnostycznej obserwowano rzadkie przypadki hipoglikemii - należy unikać prowadzenia pojazdów do momentu spożycia przez pacjenta węglowodanów.

  • Danych o lekach dostarcza: