Gasprid

  • Skład

    1 tabl. zawiera 5 mg lub 10 mg cyzaprydu w postaci cyzaprydu jednowodnego. Preparat zawiera laktozę.

  • Działanie

    Lek pobudzający perystaltykę. Cyzapryd jest agonistą receptora serotoninowego (5-HT4). Mechanizm działania cyzaprydu wiąże się głównie z nasileniem fizjologicznego uwalniania acetylocholiny ze splotów nerwowych błony mięśniowej jelita. Lek nie pobudza receptorów muskarynowych i nikotynowych, nie hamuje też aktywności acetylocholinoesterazy. W dawkach terapeutycznych nie blokuje receptorów dopaminergicznych. Początek działania farmakologicznego cyzaprydu występuje ok. 30-60 min po podaniu doustnym. Cyzapryd nie zwiększa podstawowego oraz indukowanego pentagastryną wydzielania kwasu żołądkowego. Po podaniu doustnym wchłania się szybko i całkowicie, lecz jego całkowita biodostępność wynosi 40-50%. Spowodowane jest to znacznym jelitowym metabolizmem cyzaprydu oraz efektem pierwszego przejścia w wątrobie. Maksymalne stężenie cyzaprydu w surowicy krwi występuje w ciągu 1-2 h. Cyzapryd w znacznym stopniu wiąże się z białkami surowicy krwi (97,5%). Główna droga metabolizmu cyzaprydu przebiega z udziałem CYP3A4. Metabolizowany jest głównie w procesie utleniającej N-dealkilacji oraz aromatycznej hydroksylacji. Jednym z głównych metabolitów jest norcyzapryd. T0,5 cyzaprydu wynosi ok. 10 h. Cyzapryd jest wydzielany niemalże w równym stopniu z moczem i kałem, prawie wyłącznie w postaci metabolitów.

  • Wskazania

    Leczenie ostrego i ciężkiego zaostrzenia objawowego przewlekłego idiopatycznego lub występującego w przebiegu cukrzycy opóźnienia opróżniania żołądka (gastroparesis), gdy inne metody leczenia są nieskuteczne u pacjentów dorosłych.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Równoczesne stosowanie doustnie lub pozajelitowo leków będących silnymi inhibitorami CYP3A4, np.: leki przeciwgrzybicze (pochodne azolowe), antybiotyki makrolidowe, inhibitory proteaz HIV, nefazodon. Równoczesne stosowanie leków, mogących powodować częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes i (lub) wydłużających odstęp QT. Hipokaliemia lub hipomagnezemia. Klinicznie istotna bradykardia. Inne, klinicznie istotne zaburzenia rytmu. Niewyrównana niewydolność krążenia. Pacjenci ze stwierdzonym wrodzonym wydłużeniem odstępu QT lub pacjenci z wrodzonym wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie rodzinnym. Nietolerancja fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy i galaktozy lub niedobór sacharazy-izomaltazy. Sytuacje, gdy pobudzenie motoryki przewodu pokarmowego może być niebezpieczne (organiczne niedrożności).

  • Środki ostrożności

    Przed przepisaniem leku należy rozważyć i ocenić potencjalne ryzyko powstania ciężkich lub zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca. U pacjentów z czynnikami predysponującymi do wystąpienia zaburzeń rytmu serca lub z ich podejrzeniem, należy rozważyć potencjalne korzyści do ryzyka zastosowania cyzaprydu. Pacjenci należący do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia zaburzeń rytmu serca to pacjenci z: chorobą serca w wywiadzie (komorowe zaburzenia rytmu, blok przedsionkowo-komorowy IIst. lub IIIst., zaburzenia czynności węzła zatokowego, choroba niedokrwienna serca, niewydolność krążenia), przypadkami nagłej śmierci w wywiadzie rodzinnym, niewydolnością nerek, ciężkimi chorobami płuc, niewydolnością oddechową, czynnikami predysponującymi do zaburzeń równowagi elektrolitowej (szczególnie pacjenci przyjmujący leki moczopędne powodujące hipokaliemię oraz pacjenci leczeni z nagłych powodów insuliną), pacjenci z wymiotami i (lub) pacjenci z przewlekłą biegunką. U wszystkich pacjentów leczonych cyzaprydem, przed rozpoczęciem oraz w trakcie leczenia należy monitorować zapis EKG oraz przeprowadzać badanie biochemiczne krwi. W trakcie leczenia, należy uważnie obserwować wszystkich pacjentów by móc rozpoznać sytuacje stanowiące ryzyko jak wymioty lub przewlekła biegunka. Preparatu nie należy przepisywać pacjentom z odstępem QT dłuższym, niż 450 msek. lub u pacjentów z niewyrównanymi zaburzeniami równowagi elektrolitowej. Preparat zawiera laktozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z  rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lappa) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

  • Ciąża i laktacja

    W badaniach licznej grupy ludzi, cyzapryd nie wpływał na zwiększenie występowania wad u płodu. Niemniej, stosując lek podczas ciąży, szczególnie w I trymestrze, należy rozważyć spodziewane korzyści z zastosowania leku w zestawieniu z potencjalnym ryzykiem. Nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania preparatu.

  • Efekty uboczne

    Często: przemijające kurcze brzucha, burczenie w brzuchu, biegunka. Niezbyt często: reakcje nadwrażliwości (w tym wysypka, pokrzywka i świąd), łagodne i przemijające bóle lub zawroty głowy, częste oddawanie moczu (zależne od dawki). Bardzo rzadko: drgawki, objawy pozapiramidowe, ginekomastia i mlekotok (czasem z towarzyszącą hiperprolaktynemią), przemijające zaburzenia czynności wątroby (z cholestazą lub bez), skurcz oskrzeli. Notowano przypadki wydłużenia odstępu QT i (lub) ciężkie, czasem prowadzące do śmierci komorowe zaburzenia rytmu, jak częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes, częstoskurcz komorowy oraz migotanie komór. W większości przypadków działania te wystąpiły u pacjentów, którzy przyjmowali jednocześnie inne leki, w tym inhibitory CYP3A4 i (lub) mieli chorobę serca w wywiadzie lub czynniki ryzyka rozwoju zaburzeń rytmu serca.

  • Działanie z innymi lekami

    Cyzapryd wpływa na właściwości farmakokinetyczne digoksyny i propranololu. Jednocześnie, doustne lub pozajelitowe stosowanie leków silnie hamujących aktywność CYP3A4, prowadzić może do zwiększenia stężenia cyzaprydu w surowicy krwi, powodując w następstwie zwiększone ryzyko wydłużenia odstępu QT oraz ciężkich zaburzeń rytmu serca, jak: częstoskurcz komorowy, migotanie komór, częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes. Dlatego też, przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie cyzaprydu z następującymi lekami: podawane doustnie lub pozajelitowo leki przeciwgrzybicze, pochodne azolowe, takie jak: ketokonazol, itrakonazol, mikonazol, flukonazol; podawane doustnie lub pozajelitowo antybiotyki makrolidowe, szczególnie: azytromycyna, erytromycyna, klarytromycyna, troleandomycyna; inhibitory proteaz HIV: w badaniach in vitro wykazano, że rytonawir i indynawir mają silny, hamujący wpływ na aktywność CYP3A4, podczas gdy sankwinawir jest słabym inhibitorem; nefazodon; leki, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT i (lub) wywołują powstawanie częstoskurczu komorowego typu torsades de pointes: leki przeciwarytmiczne klasy IA (chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid, prokainamid) i klasy III (amiodaron, sotalol); beperydyl; halofantryna; niektóre antybiotyki pochodne chinologów (szczególnie: sparfloksacyna, grepafloksacyna, gatyfloksacyna, moksyfloksacyna); trój- i czteropierścieniowe leki przeciwdepresyjne (amitryptylina, maprotylina); winkamina; neuroleptyki (takie jak: fenotiazyny, prymozyd, sertyndol, haloperydol, droperydol, sultopryd); zyprazydon; difemanil; niektóre leki przeciwhistaminowe (takie jak: astemizol i terfenadyna). Podczas przyjmowania cyzaprydu nie zaleca się, wielokrotnego spożywania soku grejpfrutowego, z powodu możliwego zwiększenia biodostępności cyzaprydu. Przy jednoczesnym stosowaniu doustnych leków przeciwzakrzepowych (np. acenokumarol) może wystąpić nasilenie działania leku przeciwzakrzepowego i ryzyka krwotoku - zaleca się częstsze kontrolowanie wskaźnika protrombinowego i INR; należy pamiętać o dostosowaniu dawki doustnego leku przeciwzakrzepowego, podczas leczenia i do 8 dni po zakończeniu leczenia cyzaprydem. Przy jednoczesnym stosowaniu cyzaprydu i diazepamu może wystąpić przemijające nasilenie działania sedatywnego diazepamu, spowodowane zwiększeniem szybkości wchłaniania. Cymetydyna powoduje nieznaczne zwiększenie biodostępności cyzaprydu, co nie ma znaczenia klinicznego. Może nasilić się sedatywne działanie alkoholu.

  • Dawkowanie

    Doustnie. Dorośli. Leczenie preparatem powinno być rozpoczęte w warunkach szpitalnych oraz ściśle monitorowane przez lekarza specjalistę, doświadczonego w leczeniu ostrego i ciężkiego zaostrzenia objawowego przewlekłego idiopatycznego lub występującego w przebiegu cukrzycy opóźnienia opróżniania żołądka. Zalecana dawka wynosi 10 mg 3 do 4 razy na dobę. Nie należy stosować dawki większej niż 40 mg na dobę. Preparat należy stosować jedynie w leczeniu krótkotrwałym. U pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek, zaleca się zmniejszenie o połowę dawki dobowej. U pacjentów w podeszłym wieku, ze względu na umiarkowane wydłużenie T0,5, stężenie leku w surowicy krwi w stanie stacjonarnym jest większe. Niemniej, terapeutyczne dawki leku są podobne do stosowanych u młodszych pacjentów. Lek należy podawać na 15 min przed posiłkiem i najlepiej przed udaniem się na spoczynek (gdy konieczne jest podanie czwartej dawki leku) popijając płynem. Leku nie należy popijać sokiem grejpfrutowym.

  • Uwagi

    Lek nie wpływa na funkcje psychomotoryczne oraz nie powoduje uspokojenia lub uczucia senności; może jednak przyspieszać wchłanianie substancji działających hamująco na o.u.n. takich jak barbiturany i alkohol - jeśli preparat jest przyjmowany jednocześnie z tymi substancjami, należy zachować ostrożność.

  • Danych o lekach dostarcza: