Gargarin Aflofarm

  • Skład

    100 g proszku zawiera: 34,8 g boraksu, 34,8 g wodorowęglanu sodu wodorowęglan, 14,9 g chlorku sodu, 14,9 g benzoesanu sodu, 0,5 g mentolu.

  • Działanie

    Preparat o działaniu odkażającym, ściągającym, przeciwzapalnym, miejscowo przeciwbólowym. Wykazuje bardzo dobre działanie bakteriostatyczne w stosunku do Staphylococcus aureus, Escherichia coli oraz silne działanie grzybostatyczne dla Candida albicans i Aspergillus niger. Preparat działa hamująco na rozwój infekcji wirusowych, gdyż jego stosowanie miejscowo podwyższa pH, spłukuje i mechanicznie usuwa zakażone komórki nabłonka i niszczy wolne wiriony. Działa również przeciwgrzybiczo dzięki skojarzonemu działaniu alkalicznego pH i działania przeciwgrzybowego swych składników, szczególnie benzoesanu sodu. Boraks w bardzo małym stopniu wchłania się przez nieuszkodzoną skórę, jednak podany na błonę śluzową lub na skórę uszkodzoną wchłania się dobrze. Po podaniu doustnym wchłania się prawie całkowicie. Benzoesan sodu szybko wchłania się z powierzchni skóry. Mentol po wchłonięciu, w największym stopniu gromadzi się w tkance tłuszczowej. Boraks jest szeroko dystrybuowany w organizmie największe stężenie osiąga w tkance kostnej. Borany nie są metabolizowane w organizmie, a jedynie (jeszcze przed wchłonięciem) przechodzą w formę niezdysocjowaną - kwas borowy, który wydalany jest głównie przez nerki, ale również z kałem i z mlekiem. Benzoesan sodu ulega szybkiemu metabolizmowi, nie ulega kumulacji w ustroju. Mentol metabolizowany jest w wątrobie do szeregu metabolitów, z których część jest sprzęgana z kwasem glukuronowym. Benzoesan sodu wydalany jest głównie z moczem i w mniejszym stopniu z kałem. Mentol sprzężony z kwasem glukuronowym, wydalany jest z moczem i kałem. Sole nieorganiczne (NaCl i NaHCO3) praktycznie nie podlegają przemianom w organizmie (poza anionem wodorowęglanowym, z którego powstaje dwutlenek węgla), a ich losy w ustroju podlegają mechanizmom fizjologicznym.

  • Wskazania

    Pomocniczo w stanach zapalnych jamy ustnej i gardła w przebiegu nieżytów górnych dróg oddechowych, anginy, infekcji wirusowych i zakażeń grzybiczych.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Uszkodzona powierzchnia błon śluzowych.

  • Środki ostrożności

    Podczas płukania gardła należy uważać aby nie połykać preparatu. Przy stosowaniu na uszkodzoną powierzchnię błon śluzowych istnieje możliwość kumulowania związków boru w organizmie. Długotrwałe stosowanie preparatu, zwłaszcza u małych dzieci może zwiększać ryzyko kumulacji związków boru w tkankach i narządach organizmu, głównie w mózgu, wątrobie, śledzionie i nerkach oraz w tkance tłuszczowej.

  • Ciąża i laktacja

    Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania u kobiet w ciąży.

  • Efekty uboczne

    Przy krótkotrwałym stosowaniu preparat jest dobrze tolerowany. Mogą wystąpić: brak łaknienia, wymioty, biegunka, śluzowo-krwawe wymioty, bezmocz, wysypka skórna, wyłysienie, niedokrwistość, gorączka.

  • Działanie z innymi lekami

    Leki powodujące przekrwienie błon śluzowych mogą zwiększać prawdopodobieństwo wchłaniania składników leku do krążenia ogólnego.

  • Dawkowanie

    Zewnętrznie do płukania gardła: 1/2 -1 łyżeczka na pół szklanki ciepłej wody, płukać 3 razy dziennie.

  • Danych o lekach dostarcza: