Galpent

  • Skład

    1 tabl. zawiera 100 mg tetraazotanu pentaerytrytylu.

  • Działanie

    Lek z grupy organicznych azotanów. Tetraazotan pentaerytrytylu jest prolekiem. Mechanizm działania związany jest z uwalnianiem wolnego rodnika tlenku azotu NO, przede wszystkim w komórkach mięśni gładkich naczyń, śródbłonka naczyniowego i płytkach krwi. Azotany zmniejszają zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, rozszerzają naczynia, najsilniej w obrębie pojemnościowego układu żylnego, dużych tętnic wieńcowych podwsierdziowych i arterioli powyżej 100 µm. Pozwala to na redystrybucję krwi do krążenia obocznego strefy niedokrwionej i poprawę ukrwienia w obszarze podwsierdziowym, zapobieganie skurczom i usuwanie skurczów tętnic wieńcowych spontanicznych oraz występujących w ekscentrycznych zwężeniach tętnic. Po podaniu doustnym tetraazotan pentaerytrytylu ulega metabolizmowi do triazotanu pentaerytrytylu, który wchłania się w 60-70%. Triazotan pentaerytrytylu ulega w czasie pierwszego przejścia przez wątrobę i w krwinkach czerwonych przemianie do dwu- i monoazotanowych pochodnych, które częściowo po sprzęgnięciu z kwasem glikuronowym są wydalane z żółcią do jelit. W jelitach następuje odszczepienie kwasu glukuronowego, a wolne pochodne podlegają wchłanianiu jelitowemu, wydłużając aktywność farmakologiczną leku. Pokarm zmniejsza absorpcję leku. Początek działania następuje w ciągu 20-60 min i utrzymuje się ok. 12 h. Metabolity wydalane są głównie z moczem. Po jednorazowym podaniu doustnym 100 mg triazotanu pentaerytrytylu T0,5 wynosi 10 min.

  • Wskazania

    Stabilna choroba niedokrwienna serca.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na tetraazotan pentaerytrytylu, inne azotany lub pozostałe składniki preparatu. Wstrząs, hipotonia (w tym związana z hipowolemią). Zawał serca z małym ciśnieniem napełniania (szczególnie prawej komory). Kardiomiopatia przerostowa zawężająca drogę odpływu lewej komory. Zwężenie zastawki mitralnej, zwężenie ujścia tętniczego. Tamponada serca. Zaciskające zapalenie osierdzia. Serce płucne. Zwiększone ciśnienie śródczaszkowe, w tym udar mózgu i uraz czaszki. Znaczna niedokrwistość. Jaskra z wąskim kątem przesączania. Ciąża i okres karmienia piersią. Dzieci. Stosowanie syldenafilu.

  • Środki ostrożności

    Ostrożnie stosować u pacjentów z niedoczynnością tarczycy, w podeszłym wieku, z zaawansowaną niewydolnością wątroby lub nerek. Ze względu na zawartość sacharozy i laktozy, pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy lub galaktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, niedoborem laktazy Lappa, nie powinni przyjmować preparatu.

  • Ciąża i laktacja

    Preparat jest przeciwwskazany w ciąży i okresie karmienia piersią.

  • Efekty uboczne

    Bardzo często (≥1/10): ból głowy. Często (≥1/100,

  • Działanie z innymi lekami

    Jednoczesne stosowanie tetraazotanu pentaerytrytylu z inhibitorami 5-fosfodiesterazy (m.in. sildenafil, tadalafil, wardenafil) jest przeciwwskazane - ryzyko nasilenia działania azotanów organicznych, z ciężkimi następstwami hipotonii (zawał serca, udar mózgu, nagły zgon), szczególnie u pacjentów po zawale serca, udarze lub zaburzeniami rytmu serca. NLPZ mogą osłabiać działanie azotanów. Tetraazotan pentaerytrytylu stosowany z dihydroergotaminą zwiększa jej stężenie we krwi, powodując podwyższenie ciśnienia tętniczego. Jednoczesne stosowanie meprobamatu lub difenhydrainy z tetraazotanem pentaerytrytylu zwiększa 6-krotnie stężenie czynnego metabolitu - monoazotanu pentaerytrytylu. Łączne podawanie z lekami rozszerzającymi naczynia, lekami β-adrenolitycznymi, antagonistami wapnia, inhibitorami ACE, blokerami receptora AT1, lekami moczopędnymi, innymi lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze, lekami neuroleptycznymi i trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi nasila działania hipotensyjne leku - w razie konieczności leczenia skojarzonego, leczenie należy rozpoczynać od małych dawek, stopniowo zwiększanych pod ścisłą kontrolą. Alkohol nasila działanie hipotensyjne azotanów.

  • Dawkowanie

    Doustnie. Dorośli zwykle 100 mg raz na dobę, rano lub wieczorem. W niektórych przypadkach dawka leku może być zwiększona do 100 mg 2 razy na dobę. Aktualne piśmiennictwo podaje dawki 50-80 mg 2-3 razy na dobę (co 12 h lub 8 h), rzadziej 100 mg 3 razy na dobę.U pacjentów w podeszłym wieku, z zaawansowaną niewydolnością wątroby lub nerek dawka początkowa wynosi 50 mg, dawkę należy zwiększać pod kontrolą.Tabletki należy przyjmować co najmniej 1/2 przed posiłkiem lub 1 h po posiłku.

  • Uwagi

    Lek należy odstawiać stopniowo. Preparat może upośledzać zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

  • Danych o lekach dostarcza: