Furaginum Teva

  • Skład

    1 tabl. zawiera 50 mg furaginy. Preparat zawiera laktozę, sacharozę.

  • Działanie

    Lek przeciwbakteryjny, pochodna nitrofuranu. Stosowany jest się w leczeniu niepowikłanych zakażeń dolnych dróg moczowych wywołanych przez drobnoustroje E.coli. Preparat jest skuteczny w przypadku ciężkich infekcji, gdy stosowanie innych środków przeciwbakteryjnych jest nieskuteczne. Nie działa na Pseudomonas aeruginosa i niektóre szczepy Proteus spp. Nitrofurany nie wywołują depresji układu odpornościowego organizmu, a odwrotnie - aktywizują go, np. zwiększają miano dopełniacza (komplementu) oraz zdolność leukocytów do fagocytozy drobnoustrojów. Po doustnym pojedynczym podaniu na czczo 200 mg furaginy, stężenie maksymalne w surowicy osiągane jest po 30 min. Po jedzeniu stężenie jest 2 razy większe. Poziom wysokich stężeń furaginy utrzymuje się przez 1 h od podania, a następnie szybko spada z T0,5 eliminacji równym 1 h. Nitrofurany w 85% są wydalane przez nerki na drodze sekrecji przez kanaliki, a ok. 15% jest metabolizowane w wątrobie i nerkach. W przypadku zmniejszenia funkcji wydzielniczej nerek metabolizowana jest większa część przyjętej dawki leku. Nitrofurany w moczu o odczynie słabo kwaśnym oraz w moczu o odczynie zasadowym rozkładają się. Wstrzymuje to wchłanianie zwrotne oraz przyśpiesza wydzielanie, a także zostaje wstrzymane przenikanie do tkanek. Kwaśne środowisko moczu sprzyja przekształceniu nitrofuranów w całe cząsteczki, które łatwo rozpuszczają się w lipidach oraz dobrze przenikają do tkanek. W wyniku tego poprawia się ich wchłanianie zwrotne, kumulacja w tkankach oraz wzrasta ryzyko objawów toksycznych.

  • Wskazania

    Leczenie niepowikłanych zakażeń dolnych dróg moczowych w tym nawracających zakażeń układu moczowego u kobiet, wywołanych przez drobnoustroje Escherichia coli.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na substancję czynną lub pochodne nitrofuranu oraz na którąkolwiek substancję pomocniczą. Polineuropatia obwodowa. Niedobór D-6-PD. Ciężka niewydolność nerek (skąpomocz, bezmocz), zakażenie miąższu nerek. Noworodki, niemowlęta i dzieci do 2 rż.

  • Środki ostrożności

    W celu zapobiegania objawom takim jak: bóle głowy, szum w uszach i mdłości można jednocześnie przyjmować leki antyhistaminowe. Ze względu na ryzyko wystąpienia zapalenia nerwu, przy stosowaniu preparatu dłuższym niż 2 tyg., należy przyjmować witaminy z grupy B (nikotynamid i tiaminę). U pacjentów z niedoborem D-6-PD może wystąpić hemoliza. Należy zachować ostrożność podczas stosowania preparatu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek (prędkość filtracji kłębkowej poniżej 30 ml/min.). Nitrofurany działają niekorzystnie na funkcje jąder, ponieważ zmniejsza się ogólna ilość plemników i ejakulatu, a także zmniejsza się ruchliwość plemników oraz pojawiają się zmiany patologiczne w ich morfologii. Preparat zawiera laktozę oraz sacharozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy oraz nietolerancją fruktozy, niedoborem laktazy (typu Lappa), niedoborem sacharazy-izomaltazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

  • Ciąża i laktacja

    Nie należy stosować preparatu w I trymestrze ciąży. Nitrofurany dobrze przenikają przez barierę łożyskową, lecz ich stężenie we krwi płodu jest kilkakrotnie mniejsze niż we krwi matki. Preparat może być stosowany podczas laktacji jedynie w przypadkach, gdy korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla karmionego dziecka; w takim przypadku należy rozważyć czasowe zaprzestanie karmienia piersią.

  • Efekty uboczne

    Czasami mogą wystąpić: bóle głowy, mdłości, wymioty, reakcje alergiczne, zmniejszenie łaknienia.

  • Działanie z innymi lekami

    Nitrofuranów nie należy łączyć z rystomicyną, levomicetyną, sulfanilamidami, zw względu na ryzyko depresji układu krwiotwórczego. Nie należy jednocześnie z furaginą stosować kwasu nalidyksynowego, ponieważ zazwyczaj obserwuje się ich antagonizm. Przy jednoczesnym stosowaniu leku z innymi uroantyseptykami działanie ich jest słabsze. Jednoczesne stosowanie witaminy B6 lub zwiększenie spożywania soli kuchennej poprawia wchłanianie nitrofuranów, ponieważ w przewodzie pokarmowym zwiększa się ich wolna frakcja. Atropina spowalnia wchłanianie furaginy, jednak ogólna ilość wchłoniętej substancji czynnej pozostaje bez zmian. Leki zobojętniające sok żołądkowy hamują wchłanianie furaginy.

  • Dawkowanie

    Doustnie. Dorośli. Pierwszy dzień leczenia: 2 tabl. 4 razy na dobę; następne dni: 2 tabl. 3 razy na dobę. Leczenie trwa zwykle 7-10 dni. Gdy zachodzi konieczność leczenie można powtórzyć po upływie 10-15 dni. Nawracające zakażenia układu moczowego u kobiet. W przypadku wystąpienia przynajmniej 3 epizodów zakażenia układu moczowego w ciągu ostatnich 12 miesięcy: 100 mg na noc przez okres 6-12 miesięcy. Dzieci 2-14 lat: 5-7 mg/kg mc. na dobę w 2 dawkach podzielonych. Preparat stosuje się przez 7-8 dni. Gdy zachodzi konieczność leczenie można powtórzyć po upływie 10-15 dni. Należy zachować ostrożność podając lek małym dzieciom ze względu na ryzyko zadławienia. Jeżeli dziecko ma problemy z połykaniem tabletek, preparat można rozkruszyć i zawiesić w mleku. U dzieci poniżej 2 rż. dawkę leku powinien ustalić lekarz.Preparat należy podawać podczas posiłków. Jednocześnie stosować dietę bogatą w białko. Aby zapobiec działaniom niepożądanym, zaleca się popijać lek dużą ilością płynu i jednocześnie przyjmować witaminy z grupy B oraz leki antyhistaminowe.

  • Uwagi

    Lek nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Nie zaleca się przyjmowania jednocześnie z nitrofuranami kwasu askorbinowego oraz innych leków zakwaszających mocz.

  • Danych o lekach dostarcza: