Portal Świat Zdrowia:
| Rejestracja
Regulamin

Sekcje tematyczne

  Świat Zdrowia
Świat Kardiologii i Diabetologii
Kardiologia
Diabetologia

Encyklopedia leków

Nazwa leku

Forcid®
Astellas Pharma
  • Forcid® 312, tabl./tabl. do sporz. zaw. doustnej, 20 szt.
  • Forcid® 625, tabl./tabl. do sporz. zaw. doustnej, 14 szt.
  • Forcid® 1000, tabl./tabl. do sporz. zaw. doustnej, 14 szt. (2 blistry x 7)
Leczenie następujących zakażeń bakteryjnych u dzieci i dorosłych: ostre bakteryjne zapalenie zatok (właściwie rozpoznane); ostre zapalenie ucha środkowego; zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli (właściwie rozpoznane); pozaszpitalne zapalenie płuc; zapalenie pęcherza moczowego; odmiedniczkowe zapalenie nerek; zakażenia skóry i tkanek miękkich, głównie tkanki łącznej, ukąszenia przez zwierzęta, ciężki ropień okołozębowy z szerzącym się zapaleniem tkanki łącznej; zakażenia kości i stawów, głównie kości i szpiku. Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
1 tabl./tabl. do sporz. zawiesiny doustnej zawiera amoksycylinę w postaci trójwodzianu i kwas klawulanowy w postaci soli potasowej w następujących proporcjach: Forcid 312: 250 mg + 62,5 mg; Forcid 625: 500 mg + 125 mg; Forcid 1000: 875 mg + 125 mg (każda tabl. zawiera odpowiednio 12,3 mg, 24,53 mg lub 25 mg potasu).
Amoksycylina jest aminopenicyliną wrażliwą na działanie wielu β-laktamaz, które unieczynnia kwas klawulanowy. Połączenie obu związków rozszerza zakres działania bakteriobójczego amoksycyliny o szczepy bakterii wytwarzające β-laktamazy. Drobnoustroje zwykle wrażliwe na lek - bakterie tlenowe Gram-dodatnie: Enterococcus faecalis, Gardnerella vaginalis, Staphylococcus aureus (wrażliwe na metycylinę), Streptococcus agalactiae, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes i inne paciorkowce β-hemolizujące, grupa Streptococcus viridans; tlenowe bakterie Gram-ujemne: Capnocytophaga spp., Eikenella corrodens, Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Pasteurella multocida; bakterie beztlenowe: Bacteroides fragilis, Fusobacterium nucleatum, Prevotella spp. Bakterie, u których może wystąpić oporność nabyta - Enterococcus faecium, Escherichia coli, Klebsiella oxytoca, Klebsiella pneumoniae, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris. Drobnoustroje z wrodzoną opornością - Acinetobacter spp., Citrobacter freundii, Enterobacter spp., Legionella pneumophila, Morganella morganii, Providencia spp., Pseudomonas spp., Serratia spp., Stenotrophomonas maltophilia, Chlamydophila pneumoniae, Chlamydophila psittaci, Coxiella burnetti, Mycoplasma pneumoniae. Oba składniki preparatu szybko wchłaniają się z przewodu pokarmowego, osiągając Cmax w ciągu 1 h; wchłanianie jest optymalne, gdy lek jest podawany na początku posiłku. Biodostępność obu składników wynosi ok. 70%. Amoksycylina wiąże się z białkami osocza w ok. 18%; kwas klawulanowy - w ok. 25%. Oba składniki osiągają stężenia terapeutyczne m.in. w pęcherzyku żółciowym, narządach jamy brzusznej, skórze, tkance tłuszczowej, mięśniach, płynie maziowym, otrzewnowym, żółci, ropie. Lek przenika przez łożysko i jest wydzielany do mleka kobiecego; nie przenika wystarczająco do płynu mózgowo-rdzeniowego. Amoksycylina jest metabolizowana w ok. 10-25% do nieczynnego kwasu penicylinowego i wydalana głównie przez nerki; kwas klawulanowy jest w dużym stopniu metabolizowany i wydalany z moczem i kałem oraz jako dwutlenek węgla z wydychanym powietrzem. T0,5 we krwi w fazie eliminacji amoksycyliny z kwasem klawulanowym wynosi ok. 1 h.
Nadwrażliwość na substancje czynne, na którąkolwiek z penicylin lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciężka natychmiastowa reakcja nadwrażliwości na inny lek β-laktamowy (np. cefalosporynę, karbapenem lub monobaktam) w wywiadzie. Żółtaczka lub zaburzenia czynności wątroby spowodowane przez amoksycylinę lub kwas klawulanowy w wywiadzie.
Zastosowanie leku nie jest właściwe, jeśli jest pewne, że przyczyną zakażenia są drobnoustroje wrażliwe na amoksycylinę; należy wtedy rozważyć zamianę stosowanego połączenia amoksycyliny z kwasem klawulanowym na samą amoksycylinę. Zastosowanie leku nie jest właściwe w przypadku ryzyka, że zmniejszona wrażliwość lub oporność drobnoustroju na antybiotyki β-laktamowe nie jest wywołana przez β-laktamazy wrażliwe na hamujące działanie kwasu klawulanowego. Nie stosować preparatu w leczeniu zakażeń wywołanych przez oporne na penicylinę szczepy S. pneumoniae. Przed podaniem antybiotyku należy przeprowadzić dokładny wywiad dotyczący skłonności pacjenta do reakcji nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny lub inne alergeny, w związku z możliwością wystąpienia reakcji anafilaktycznej. Możliwość wystąpienia reakcji nadwrażliwości jest większa u osób, u których w przeszłości wystąpiła nadwrażliwość na penicyliny oraz u osób z chorobami atopowymi. Unikać stosowania leku u pacjentów z mononukleozą zakaźną, ze względu zwiększone ryzyko wystąpienia odropodobnej wysypki skórnej. Podawanie allopurynolu w czasie leczenia amoksycyliną może zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia skórnych reakcji alergicznych. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej leczenie należy przerwać i wdrożyć alternatywny sposób leczenia. Także w przypadku wystąpienia objawów ostrej uogólnionej osutki krostkowej (ang. AGEP), należy koniecznie odstawić lek, a wszelkie dalsze podawanie amoksycyliny jest przeciwwskazane. Ostrożnie stosować u pacjentów: z zaburzeniami czynności wątroby (regularnie kontrolować czynność narządu); z zaburzeniami czynności nerek (wskazana modyfikacja dawkowania); stosujących leki przeciwzakrzepowe (monitorować parametry krzepnięcia). Podczas długotrwałego stosowania zaleca się okresowo kontrolować czynność nerek, wątroby i układu krwiotwórczego. Ze względu na ryzyko krystalurii, zalecane jest utrzymywanie dostatecznego spożycia płynów oraz diurezy w trakcie terapii dużymi dawkami amoksycyliny; u pacjentów cewnikowanych należy regularnie kontrolować drożność cewnika. Pacjentów stosujących preparat należy obserwować pod kątem nadkażenia drobnoustrojami niewrażliwymi na antybiotyk. U każdego pacjenta, u którego wystąpiła biegunka po zastosowaniu antybiotyku, należy rozważyć możliwość wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego; po ustaleniu rozpoznania tej choroby należy odstawić antybiotyk i wdrożyć odpowiednie leczenie. Brak danych dotyczących stosowania u dzieci w wieku <2 lat dawek >40 mg+10 mg/kg mc./dobę leków zawierających amoksycylinę i kwas klawulanowy w proporcji 4:1. Brak dostępnych danych klinicznych dotyczących stosowania u dzieci w wieku <2 lat dawek >45 mg+6,4 mg/kg mc./dobę leków zawierających amoksycylinę i kwas klawulanowy w proporcji 7:1. 1 tabl. Forcid 312 zawiera 0,32 mmol (12,3 mg) potasu; Forcid 625 - 0,64 mmol (24,53 mg) potasu; Forcid 1000 - 0,64 mmol (25 mg) potasu - u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek i pacjentów kontrolujących zawartość potasu w diecie należy wziąć pod uwagę dodatkową podaż >1 mmol potasu na dobę.
Ograniczone dane dotyczące stosowania amoksycyliny z kwasem klawulanowym u kobiet w ciąży nie wskazują na zwiększone ryzyko wystąpienia wrodzonych wad rozwojowych. W pojedynczym badaniu u kobiet z przedwczesnym pęknięciem pęcherza płodowego wykazano, że profilaktyczne stosowanie leku może zwiększać ryzyko wystąpienia u noworodka martwiczego zapalenia jelit. Unikać stosowania w ciąży, z wyjątkiem sytuacji, gdy zastosowanie leku jest konieczne. Obie substancje są wydzielane do mleka kobiecego (nieznany jest wpływ kwasu klawulanowego na oseska); istnieje ryzyko wystąpienia biegunki, działania uczulającego i kolonizacji grzybów na błonach śluzowych u dziecka - w czasie karmienia piersią stosować jedynie po ocenie stosunku korzyści do ryzyka.
Bardzo często: biegunka. Często: kandydoza skóry i błon śluzowych, nudności, wymioty. Niezbyt często: zawroty głowy, ból głowy, niestrawność, zwiększenie aktywności AspAT i (lub) AlAT, wysypka skórna, świąd, pokrzywka. Rzadko: przemijająca leukopenia (w tym neutropenia), trombocytopenia, rumień wielopostaciowy. Częstość nieznana: nadmierny wzrost niewrażliwych bakterii, przemijająca agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna, wydłużony czas krwawienia i czas protrombinowy, obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół choroby posurowiczej, alergiczne zapalenie naczyń, przemijająca nadmierna ruchliwość, drgawki (zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub otrzymujących duże dawki leku), związane z antybiotykiem zapalenie jelita grubego (w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego i krwotoczne zapalenie jelita grubego), czarny język włochaty, żółtaczka zastoinowa, zapalenie wątroby (zaburzenia czynności wątroby mogą być ciężkie, w krańcowo rzadkich przypadkach notowano zgony), zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry, ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP), śródmiąższowe zapalenie nerek częstość nieznana, krystaluria.
U pacjentów leczonych antybiotykiem i doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi należy monitorować parametry krzepnięcia (opisywano wydłużenie czasu protrombinowego) - konieczne może być dostosowanie dawki leku przeciwzakrzepowego. Amoksycylina zmniejsza wydalanie metotreksatu, nasilają jego toksyczność. Probenecyd zmniejsza wydzielanie kanalikowe amoksycyliny, zwiększa stężenie amoksycyliny we krwi i przedłuża jej działanie (nie dotyczy to kwasu klawulanowego) - nie zaleca się jednoczesnego stosowania z probenecydem. Stosowanie amoksycyliny w skojarzeniu z allopurynolem zwiększa ryzyko wystąpienia osutki skórnej.
Doustnie. Forcid 312, 625. Dorośli i dzieci o mc. ≥40 kg: zazwyczaj 625 mg 3 razy na dobę. Dzieci o mc. <40 kg: (20 mg+5 mg)/kg mc./dobę do (60 mg+15 mg)/kg mc./dobę, w 3 dawkach podzielonych; dzieciom <6 lat zaleca się podawanie zawiesiny. W niewydolności nerek u dorosłych i dzieci ≥40 kg z klirensem kreatyniny 10-30 ml/min podaje się 625 mg 2 razy na dobę; przy klirensie <10 ml/min - 625 mg raz na dobę; w przypadku hemodializy - 625 mg co 24 h i 625 mg podczas i po zakończeniu hemodializy. W niewydolności nerek u dzieci o mc. <40 kg z klirensem kreatyniny 10-30 ml/min podaje się (15 mg+3,75 mg)/kg mc. 2 razy na dobę (maksymalnie 500 mg+125 mg 2 razy na dobę); przy klirensie <10 ml/min - (15 mg+3,75 mg)/kg mc. raz na dobę (maksymalnie 500 mg+125 mg); w przypadku hemodializy - (15 mg+3,75 mg)/kg mc. raz na dobę oraz dodatkowo przed hemodializą i po hemodializie (15 mg+3,75 mg)/kg mc. Forcid 1000: Dorośli i dzieci o mc. ≥40 kg: 1000 mg 2 razy na dobę; dawkę można zwiększyć do 1000 mg 3 razy na dobę, w szczególności w zapaleniu ucha środkowego, zapaleniu zatok, zapaleniu dolnych dróg oddechowych, zakażeniach dróg moczowych. Dzieci o mc. <40 kg: (25 mg+3,6 mg)/kg mc./na dobę do (45 mg+6,4 mg)/kg mc./dobę, w 2 dawkach podzielonych, w niektórych zakażeniach (np. zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, zapalenie dolnych dróg oddechowych) można rozważyć podanie do (70 mg+10 mg)/kg mc./dobę w 2 dawkach. U pacjentów, u których klirens kreatyniny wynosi <30 ml/min zastosowanie preparatu Forcid 1000 nie jest zalecane. Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z klirensem kreatyniny >30 ml/min. Nie należy przedłużać leczenia ponad 14 dni bez powtórnej kontroli stanu zdrowia pacjenta. Sposób podania. Tabletki należy przyjmować na początku posiłku. Tabletki można połknąć w całości, popijając szklanką wody lub rozpuścić w co najmniej 30 ml wody i po wymieszaniu wypić.
U pacjentów leczonych preparatem mogą wystąpić: fałszywie dodatnie wyniki testów oznaczania glukozy w moczu metodami chemicznymi - zaleca się wykonanie testów enzymatycznych z glukooksydazą; fałszywie dodatnie wyniki testu Coombsa; fałszywie dodatnie wyniki badania zakażenia grzybami z rodzaju Aspergillus testem Bio-Rad Laboratories Platelia Aspergillus EIA - wynik należy potwierdzić za pomocą innych metod diagnostycznych. Lek może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Moje kontozwiń

Aby korzystać z Mojego Konta lub zarejestruj!

Newsletter

Zawsze najświeższe informacje! Nowe opinie na interesujące Ciebie tematy. Zapisz się na newsletter.