Fentanyl WZF

  • Skład

    1 ml roztworu zawiera 50 µg fentanylu w postaci cytrynianu.

  • Działanie

    Lek przeciwbólowy z grupy czystych agonistów receptora opioidowego. Po podaniu działanie jest natychmiastowe i krótkotrwałe - utrzymuje się około 30 min. Wykazuje wszystkie typowe dla opioidów działania ośrodkowe, w tym zmniejszenie wrażliwości ośrodka oddechowego, wywoływanie wymiotów, zaparć i zależności fizycznej. Może powodować niewielkie obniżenie ciśnienia tętniczego. W 80% wiąże się z białkami osocza. Wydalany w około 8% z moczem.

  • Wskazania

    W małych dawkach w celu zniesienia bólu podczas krótkich zabiegów chirurgicznych. W dużych dawkach jako środek przeciwbólowy/hamujący oddychanie u pacjentów wymagających oddychania wspomaganego. W celu wywołania analgezji chirurgicznej podczas znieczulenia ogólnego. W połączeniu ze środkami neuroleptycznymi w celu przeprowadzenia neuroleptoanalgezji. Jako lek pojedynczy lub w skojarzeniu z innymi lekami (np. benzodiazepinami) w celu przeprowadzenia analgosedacji. W leczeniu silnych bólów, tj. pourazowych, ból towarzyszący zawałowi mięśnia sercowego.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na fentanyl lub związki o podobnej budowie chemicznej. Depresja oddychania. Choroby zaporowe płuc. Jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO lub stosowanie w ciągu 14 dni od odstawienia leczenia inhibitorami MAO. Stany kliniczne, które mogą stanowić przeciwwskazanie dla zewnątrzoponowej i podpajęczynówkowej drogi podania.

  • Środki ostrożności

    Lek może być stosowany jedynie przez osoby doświadczone w stosowaniu leków znieczulających, w warunkach umożliwiających monitorowanie i wspomaganie oddychania i krążenia. Fentanyl podawany długotrwale może wywoływać uzależnienie oraz objawy tolerancji. Należy zachować ostrożność u chorych z: hipowolemią i tendencją do hipotensji, depresją układu oddechowego, miastenią, osłabionych lub w podeszłym wieku, niedoczynnością tarczycy, z tendencją do bradyarytmii, chorobami płuc, chorobą alkoholową, z zaburzeniami czynności wątroby i nerek. Stężenie fentanylu w surowicy krwi zmniejsza się stopniowo, dlatego ze względu na utrzymujące się zahamowanie ośrodka oddechowego, zaleca się obserwację pacjenta. Nie zaleca się stosowania opioidowych leków przeciwbólowych w szybkim wstrzyknięciu dożylnym w pacjentów z zaburzeniami czynności mózgu.

  • Ciąża i laktacja

    Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania fentanylu podczas ciąży - lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadku, gdy korzyści z leczenia przewyższają ryzyko dla płodu. Ze względu na możliwość przenikania przez łożysko, fentanyl może wywoływać depresję ośrodka oddechowego u noworodka - nie stosować w czasie porodu (łącznie z cięciem cesarskim). W przypadku zastosowania fentanylu należy natychmiast podać noworodkowi odtrutkę w postaci naloksonu. Lek wydziela się do mleka matki, karmienie piersią można rozpocząć po 24 h od zastosowania fentanylu.

  • Efekty uboczne

    Bardzo często: sztywność mięśniowa (która może również obejmować mięśnie międzyżebrowe), nudności, wymioty. Często: pobudzenie, dyskinezja, sedacja, zawroty głowy, zaburzenia widzenia, bradykardia, tachykardia, arytmia, niedociśnienie, nadciśnienie, ból żył, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, bezdech, alergiczne zapalenie skóry, pooperacyjna dezorientacja. Niezbyt często: nastrój euforyczny, ból głowy, zapalenie żył, wahania ciśnienia tętniczego, hiperwentylacja, czkawka, dreszcze, hipotermia, powikłania związane z drogami oddechowymi wynikające ze znieczulenia. Częstość nieznana: nadwrażliwość (taka jak wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne, pokrzywka), drgawki, utrata przytomności, mioklonie, zatrzymanie akcji serca, depresja oddychania, świąd. Podczas jednoczesnego stosowania leków serotoninergicznych, oraz leków osłabiających metabolizm serotoniny może dojść do rozwinięcia się potencjalnie groźnego dla życia zespołu serotoninowego z takimi objawami jak: zmiany stanu psychicznego (np. pobudzenie, omamy, śpiączka), zaburzenia czynności autonomicznego układu nerwowego (np. tachykardia, wahania ciśnienia tętniczego, hipertermia), zaburzenia nerwowo-mięśniowe (np. hiperrefleksja, brak koordynacji, sztywność) i (lub) zaburzenia żołądkowo-jelitowe (np. nudności, wymioty, biegunka). U niektórych pacjentów mogą wystąpić: niepokój, zwłaszcza ruchowy, odczucie chłodu lub dreszcze, po operacji - omamy, zespoły pozapiramidowe. Po podaniu fentanylu zewnątrzoponowo lub podpajęczynówkowo może wystąpić wczesna lub późna (do 24 h) depresja ośrodka oddechowego.

  • Działanie z innymi lekami

    Stosowanie z innymi lekami wpływającymi depresyjnie na o.u.n. (opioidy, barbiturany, benzodiazepiny, leki neuroleptyczne, alkohol) może powodować nasilenie lub przedłużenie depresyjnego wpływu na układ oddechowy. Silne inhibitory cytochromu CYP3A4 (np. rytonawir, itrakonazol) mogą powodować zwiększenie stężenia fentanylu w osoczu - należy zachować szczególną ostrożność i prowadzić obserwację pacjenta. Leki zwiotczające, które nie blokują czynności nerwu błędnego, stosowane jednocześnie z fentanylem mogą powodować wystąpienie bradykardii i zahamowanie czynności serca. Jednoczesne stosowanie droperydolu i fentanylu może powodować zmniejszenie ciśnienia tętniczego. Jednoczesne podawanie fentanylu i leków serotoninergicznych, takich jak selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRIs) lub inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRIs) lub inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) mogą zwiększać ryzyko wystąpienia potencjalnie groźnego dla życia zespołu serotoninowego. Podczas jednoczesnego stosowania etomidatu i fentanylu znacząco zwiększa się stężenie etomidatu w osoczu (2-3 krotnie). Jednoczesne podawanie fentanylu i dożylnie midazolamu powoduje zwiększenie osoczowego okresu półtrwania w fazie końcowej i zmniejszenie klirensu osoczowego midazolamu.

  • Dawkowanie

    Dawka powinna być dobrana indywidualnie do nasilenia bólu; wieku, mc., stanu klinicznego pacjenta oraz planowanego rodzaju znieczulenia. Dorośli i dzieci od 12 do 17 lat dożylnie: przy oddechu spontanicznym: 0,05-0,2 mg jako dawka początkowa, 0,05 mg dawka dodatkowa; przy oddechu wspomaganym: 0,3-3,5 mg jako dawka początkowa, 0,1-0,2 mg dawka dodatkowa. Premedykacja: 0,05-0,1 mg domięśniowo 45 min przed planowanym znieczuleniem, podobnie dożylnie 5-10 min przed indukcją znieczulenia ogólnego. Jako lek przeciwbólowy: 0,1 mg znosi ból na 10-20 min w czasie zabiegu powodującego niewielkie dolegliwości bólowe; 0,2-0,5 mg w szybkim wstrzyknięciu dożylnym daje zniesienie bólu przez ok. 1 h w czasie zabiegu powodującego średnie dolegliwości bólowe; 50 µg/kg mc. daje zniesienie bólu przez 4-6 h w czasie zabiegu powodującego duże dolegliwości bólowe. Zaleca się podawanie dożylnych frakcjonowanych dawek 0,05-0,1 mg adekwatne do stymulacji bólowej. Wlew dożylny: z oddechem kontrolowanym 1 µg/kg mc./min w szybkim wlewie przez pierwsze 10 min, następnie 0,1 µg/kg mc./min we wlewie; dawkę nasycającą można podawać w postaci bolusa. Podtrzymanie spontanicznego oddychania: 0,05-0,08 µg/kg mc./min; kardiochirurgia: do 3 µg/kg mc./min. Podskórnie: we wstrzyknięciu lub wlewie ciągłym, dawki dostosowuje się do stanu pacjenta. Zewnątrzoponowo: 50-100 µg jednorazowo; 25-100 µg/h w ciągłym wlewie; metoda PCA: nasycenie - 75-100 µg; wlew zasadniczy 30-75 µg/h; dawka na żądanie 10-15 µg; czas blokady pompy 6 min. Podpajęczynówkowo: 5-25 µg/dawkę jednorazowo; 0,8 µg/kg mc./h w ciągłym wlewie. Dzieci od 2 do 11 lat dożylnie: przy oddechu spontanicznym i wspomaganym: 1-3 µg/kg mc. jako dawka początkowa, 1-1,25 µg/kg mc. dawka dodatkowa. Podskórnie: dzieci o mc. 50 kg: początkowo 25-75 µg co 1 h. U pacjentów w podeszłym wieku lub osłabionych zaleca się zmniejszenie dawek.

  • Uwagi

    Po zastosowaniu fentanylu nie zaleca się prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych przez 24 h.

  • Danych o lekach dostarcza: