Femara

  • Skład

    1 tabl. powl. zawiera: 2,5 mg letrozolu. Lek zawiera laktozę.

  • Działanie

    Lek przeciwnowotworowy - niesteroidowy inhibitor aromatazy (inhibitor biosyntezy estrogenów). Zahamowanie wzrostu guza przez estrogeny ma podstawowe znaczenie w terapii nowotworów, w przypadku, gdy rozrost tkanki nowotworowej zależy od obecności estrogenów i jest stosowane leczenie endokrynologiczne. Lek hamuje aromatazę konkurując o miejsce wiązania w grupie hemowej kompleksu aromataza-cytochrom P-450. Prowadzi to do zmniejszenia biosyntezy estrogenów we wszystkich tkankach, w których występuje aromataza (także w tkance nowotworowej). Letrozol wykazuje dużą specyficzność w hamowaniu aktywności aromatazy. U pacjentek po menopauzie, dobowe dawki letrozolu 0,1-5 mg nie powodują zmian stężenia kortyzolu, aldosteronu, 11-dezoksykortyzolu, 17-hydroksyprogesteronu i ACTH w osoczu, aktywności reninowej osocza, stężeń LH i FSH, ani czynności tarczycy. Letrozol jest szybko i całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego, osiągając Cmax w ciągu 1 h (pokarm zmniejsza nieznacznie szybkość wchłaniania). Średnia bezwzględna biodostępność wynosi 99,9%. Lek wiąże się z białkami osocza w ok. 60%, głównie z albuminami. Stężenie letrozolu w erytrocytach stanowi ok. 80% stężenia w osoczu. Główną dragą eliminacji letrozolu jest przemiana metaboliczna do farmakologicznie nieaktywnego metabolitu karbinolowego; biorą w niej udział CYP3A4 i CYP2A6. Lek jest wydalany głównie z moczem. T0,5 w końcowej fazie eliminacji wynosi 2 dni. Stan stacjonarny osiągany jest w ciągu 2-6 tyg. W przypadku ciężkiej niewydolności wątroby, stężenia leku i okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji zwiększają się 2-3-krotnie.

  • Wskazania

    Leczenie uzupełniające kobiet po menopauzie we wczesnym stadium raka piersi z receptorami dla hormonów. Przedłużone leczenie uzupełniające u pacjentek po menopauzie z hormonozależnym inwazyjnym rakiem piersi we wczesnym stadium zaawansowania, po standardowym leczeniu uzupełniającym tamoksyfenem trwającym 5 lat. Leczenie pierwszego rzutu zaawansowanego hormonozależnego raka piersi u kobiet po menopauzie. Leczenie zaawansowanego raka piersi u kobiet po menopauzie, występującej fizjologicznie lub wywołanej sztucznie, u których wystąpił nawrót lub progresja procesu nowotworowego, a które uprzednio były leczone lekami o działaniu antyestrogenowym. Leczenie neoadjuwantowe HER-2-ujemnego raka piersi z receptorami dla hormonów u kobiet po menopauzie, u których chemioterapia nie jest odpowiednim leczeniem, a natychmiastowa operacja nie jest wskazana. Nie wykazano skuteczności leku u pacjentek z rakiem piersi bez receptorów dla hormonów.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na letrozol lub inne składniki leku. Stan przed menopauzą. Ciąża i okres karmienia piersią.

  • Środki ostrożności

    U pacjentek, u których stan pomenopauzalny nie jest wyjaśniony, należy zbadać przed rozpoczęciem leczenia stężenie LH, FSH i (lub) estradiolu, w celu jasnego określenia stanu hormonalnego, w jakim się znajduje. Nie badano stosowania preparatu u wystarczającej liczby pacjentek z niewydolnością nerek z klirensem kreatyniny

  • Ciąża i laktacja

    Preparat jest przeciwwskazany w ciąży i okresie karmienia piersią.

  • Efekty uboczne

    Bardzo często: hipercholesterolemia, zwiększona potliwość, ból stawów, uderzenia gorąca, uczucie zmęczenia (w tym astenia, złe samopoczucie ogólne). Często: jadłowstręt, wzmożony apetyt, depresja, ból głowy, zawroty głowy, nadciśnienie tętnicze, nudności, wymioty, niestrawność (dotyczy pacjentek w leczeniu nowotworów z przerzutami), zaparcie, biegunka, ból brzucha, łysienie, wysypka (w tym rumieniowa, plamisto-grudkowa, przypominająca zmiany łuszczycowe, pęcherzykowa), suchość skóry, ból mięśni, ból kości, osteoporoza, złamania kości, krwawienia z dróg rodnych, obrzęk obwodowy, zwiększenie masy ciała. Niezbyt często: zakażenia układu moczowego, ból nowotworowy (dotyczy pacjentek w leczeniu nowotworów z przerzutami), leukopenia, lęk (w tym nerwowość), drażliwość, senność, bezsenność, zaburzenia pamięci, nieprawidłowe odczuwanie bodźców (w tym parestezje, niedoczulica), zaburzenia smaku, udar mózgu, zaćma, podrażnienie oka, niewyraźne widzenie, kołatanie serca (dotyczy pacjentek w leczeniu nowotworów z przerzutami), tachykardia, incydenty niedokrwienia serca (w tym nowe przypadki lub nasilenie już istniejącej dusznicy, dusznica wymagająca leczenia chirurgicznego, zawał mięśnia sercowego i niedokrwienie mięśnia sercowego), zakrzepowe zapalenie żył (w tym zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych i głębokich), duszność, kaszel, suchość w jamie ustnej, zapalenie jamy ustnej (dotyczy pacjentek w leczeniu nowotworów z przerzutami), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, świąd, pokrzywka, zapalenie stawów, zwiększenie częstości oddawania moczu, wydzielina z dróg rodnych, suchość pochwy, ból piersi, obrzęk ogólny, suchość błon śluzowych, pragnienie, gorączka, zmniejszenie masy ciała. Rzadko: zatorowość płucna, zakrzepica tętnic, udar niedokrwienny mózgu. Częstość nieznana: zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, obrzęk naczynioruchowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, rumień wielopostaciowy.

  • Działanie z innymi lekami

    Letrozol jest częściowo metabolizowany z udziałem CYP2A6 i CYP3A4. Cymetydyna, słaby, niespecyficzny inhibitor enzymów CYP450 nie miała wpływu na stężenia letrozolu w osoczu. Wpływ silnych inhibitorów CYP450 nie jest znany. Dotychczas nie ma doświadczenia klinicznego w stosowaniu leku w skojarzeniu z estrogenami lub innymi lekami przeciwnowotworowymi, z wyjątkiem tamoksyfenu. Tamoksyfen, inne leki antyestrogenowe lub leki zawierające estrogeny mogą osłabiać działanie farmakologiczne letrozolu. Wykazano ponadto, że jednoczesne stosowanie tamoksyfenu i letrozolu powoduje znaczne zmniejszenie stężenia letrozolu w osoczu. Należy unikać jednoczesnego stosowania letrozolu z tamoksyfenem, innymi lekami antyestrogenowymi lub estrogenami. W badaniach in vitro wykazano, że letrozol hamuje aktywność izoenzymów 2A6 i umiarkowanie, 2C19 cytochromu P450, ale znaczenie kliniczne tego wpływu jest nieznane. Należy dlatego zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania leków, które są metabolizowane głównie przez ww. izoenzymy i które mają wąski indeks terapeutyczny (np. fenytoina, klopidrogel).

  • Dawkowanie

    Doustnie. Dorośli: 2,5 mg raz na dobę. U pacjentek z zaawansowanym lub przerzutowym rakiem piersi leczenie należy prowadzić do czasu pojawienia się dowodów świadczących o progresji procesu nowotworowego. W terapii uzupełniającej i przedłużonym leczeniu uzupełniającym leczenie należy kontynuować przez 5 lat lub do momentu nawrotu choroby nowotworowej, w zależności od tego, które z tych zdarzeń nastąpi jako pierwsze. W terapii uzupełniającej można także rozważyć schemat leczenia sekwencyjnego (letrozol przez 2 lata, a następnie tamoksyfen przez 3 lata). W terapii neoadjuwantowej leczenie może być kontynuowane przez 4-8 miesięcy w celu uzyskania optymalnego zmniejszenia nowotworu. Jeśli nie ma wystarczającej odpowiedzi, należy zaprzestać leczenia i wyznaczyć termin operacji i (lub) umówić z pacjentką dalsze możliwości leczenia. Tabl. przyjmować niezależnie od posiłku.

  • Uwagi

    Ze względu na możliwość wystąpienia zmęczenia, zawrotów głowy lub senności w trakcie stosowania preparatu, należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych.

  • Danych o lekach dostarcza: