Etoposid-Ebewe

  • Skład

    1 ml koncentratu zawiera 20 mg etopozydu.

  • Działanie

    Cytostatyk, półsyntetyczna pochodna podofilotoksyny. Działa w mechanizmie przerywania nici DNA, indukcji wewnątrzkomórkowego powstawania wolnych rodników i oddziaływania na enzym - topoizomerazę II. Działanie jest zależne od cyklu komórkowego, najsilniejsze na komórki w fazie S i G2. Farmakokinetyka odpowiada modelowi dwukompartmentowemu: okres półtrwania fazy dystrybucji wynosi ok. 1,5 godziny, a okres półtrwania końcowej fazy wydalania wynosi od 4 do 11 godzin. Stopień wiązania z białkami wynosi ok. 94%. Około 45% podanej dawki wydalane jest z moczem, 1/3 dawki wydalana jest w formie niezmienionej w ciągu 72 godzin. Tylko 6% lub mniej dożylnie podanej dawki jest wydalane z żółcią w postaci niezmienionej.

  • Wskazania

    Guzy złośliwe jądra, drobnokomórkowy rak płuca (w skojarzeniu z innymi cytostatykami).

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, ciężkie upośledzenie czynności szpiku, wątroby i nerek (klirens kreatyniny < 15 ml/min). Okres karmienia piersią. Pacjenci otrzymujący jednocześnie szczepionkę przeciw żółtej febrze lub inne żywe szczepionki.

  • Środki ostrożności

    W przypadku gdy liczba leukocytów zmniejszy się < 2000/mm3 lub liczba płytek krwi < 50000/mm3, należy wstrzymać dalsze podawanie leku do momentu poprawy parametrów hematologicznych (liczba płytek krwi > 100000/mm3, liczba leukocytów > 4000/mm3. Przed rozpoczęciem leczenia etopozydem należy wyleczyć zakażenia bakteryjne lub wirusowe. Należy także zapobiegać kontaktom pacjenta z osobami, które niedawno otrzymały szczepionkę przeciwko wirusowi polio. Całkowita skumulowana dawka etopozydu (> 2000 mg/m2 pc. ) zwiększa ryzyko wystąpienia ostrej białaczki nielimfoblastycznej. Podczas stosowania leku mogą wystąpić reakcje anafilaktyczne takie jak: nagłe zaczerwienienie skóry, tachykardia, skurcz oskrzeli czy niedociśnienie. W celu uniknięcia wystąpienia niedociśnienia lub skurczu oskrzeli, roztwór do infuzji należy podawać w powolnym wlewie dożylnym trwającym 30 do 60 minut. Lek należy szczególnie ostrożnie stosować u osób poddanych wcześniej leczeniu upośledzającemu czynność szpiku oraz u chorych z zaburzeniami rytmu serca, z przebytym zawałem mięśnia serca, z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, neuropatią obwodową, z zaburzeniami oddawania moczu, padaczką, uszkodzeniem mózgu lub z zapaleniem błony śluzowej jamy ustnej. Należy zachować ostrożność podczas podawania leku osobom uzależnionym od alkoholu (preparat zawiera etanol) lub otrzymującym obecnie disulfiram. Nie stosować u dzieci poniżej 6 miesiąca życia. (ryzyko kwasicy metabolicznej). Nie stosować dotętniczo i do jam ciała.

  • Ciąża i laktacja

    Nie stosować w ciąży, jeżeli nie jest to bezwzględnie konieczne (ryzyko ciężkiego uszkodzenia płodu). Kobiety w okresie rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji. Ze względu na działanie genotoksyczne, mężczyźni w trakcie terapii oraz do 6 miesięcy po jej zakończeniu, powinni stosować skuteczne metody antykoncepcji. Możliwe jest wystąpienie nieodwracalnej bezpłodności, dlatego przed rozpoczęciem leczenia mężczyźni powinni rozważyć skorzystanie z porady ośrodka zajmującego się zamrażaniem nasienia. Nie należy karmić piersią podczas leczenia etopozydem.

  • Efekty uboczne

    Bardzo często: zahamowanie czynności szpiku kostnego (opisywano mielosupresję zakończoną zgonem), leukopenia (nadir liczby leukocytów zazwyczaj 5-15 dni, a granulocytów 7-14 dni, po podaniu leku), trombocytopenia, neutropenia, niedokrwistość, jadłowstręt, ból brzucha, nudności, wymioty, zaparcie, hepatotoksyczność, łysienie, pigmentacja, astenia, złe samopoczucie. Często: ostra białaczka, zawał mięśnia sercowego, arytmia, reakcje anafilaktyczne, zawroty głowy, zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi (w wyniku zbyt szybkiego wlewu), nadciśnienie tętnicze, zapalenie żyły, zapalenie błon śluzowych (w tym jamy ustnej, przełyku), biegunka, wysypka, pokrzywka, świąd, wynaczynienie (powikłaniami wynaczynienia opisywanymi po wprowadzeniu etopozydu do obrotu były miejscowe toksyczne działania na tkankę miękką, obrzęk, ból, zapalenie tkanki łącznej i martwica, w tym martwica skóry). Niezbyt często: neuropatia obwodowa, obrzęk twarzy i języka, nadmierne pocenie się. Rzadko: drgawki, przemijająca ślepota korowa, senność, zmęczenie, zwłóknienie płuc, śródmiąższowe zapalenie płuc, dysfagia, zaburzenia smaku, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nawrót objawów popromiennego zapalenia skóry. Obserwowano także: brak miesiączki, cykle bezowulacyjne, zmniejszenie płodności, skąpe i krótkotrwałe miesiączki, działanie mutagenne, rakotwórcze i genotoksyczne.

  • Działanie z innymi lekami

    Skojarzenie etopozydu z radioterapią lub innymi lekami o działaniu mielosupresyjnym (np. cyklosporyny) może nasilać mielosupresyjne i toksyczne działanie na szpik. Stosowanie dużych dawek cyklosporyny zwiększa toksyczne działanie etopozydu i zmniejsza jego klirens. Skojarzone stosowanie z fenytoiną wiąże się ze zwiększeniem klirensu etopozydu i zmniejszeniem jego skuteczności. Lek wykazuje synergizm działania przeciwnowotworowego z cisplatyną i metotreksatem (badania in vitro). Fenylobutazon, salicylan sodu oraz kwas salicylowy mogą wypierać etopozyd z połączenia z białkami osocza. W trakcie terapii etopozydem działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych może się nasilać. Należy zachować ostrożność podczas stosowania etopozydu z lekami hamującymi aktywność fosfatazy (tj. chlorowodorek lewamizolu). Stosowanie żywych szczepionek atenuowanych u pacjentów ze zmniejszoną odpornością w wyniku chemioterapii etopozydem, może prowadzić do ciężkich zakażeń, nawet prowadzących do zgonu. W badaniach nieklinicznych wykazano oporność krzyżową miedzy antracyklinami a etopozydem.

  • Dawkowanie

    Dożylnie. Etopozyd w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji przed użyciem należy rozcieńczyć 5% roztworem glukozy lub 0,9% roztworem soli fizjologicznej, do uzyskania stężenia od 0,2 mg/ml do 0,4 mg/ml. Zazwyczaj końcowe stężenie leku wynosi nie więcej niż 0,25 mg/ml. Przygotowany roztwór należy podawać w postaci wlewu dożylnego trwającego co najmniej 30-60 minut. Zalecana dawka leku wynosi od 60 do 120 mg/m2 pc. na dobę, przez kolejnych 5 dni, w rytmie co 21 dni. Cykl leczenia można powtórzyć wyłącznie po uprzednim skontrolowaniu morfologii i uzyskaniu zadowalającego obrazu krwi (liczba neutrofilów >1500/mm3 lub liczba płytek >100 000/mm3), chyba że mniejsze wartości tych parametrów wywołane są samą chorobą nowotworową. Najczęściej stosowane schematy dawkowania: 100 mg/m2 pc. dziennie przez 5 dni lub 120 mg/m2 pc. dziennie co drugi dzień w dniach: 1., 3. i 5. U chorych z upośledzeniem czynności nerek dawkowanie należy zmniejszyć stosownie do klirensu kreatyniny (przy klirensie kreatyniny wynoszącym 15 - 50 ml/min zalecana dawka dobowa wynosi 75% dawki standardowej. Przy klirensie kreatyniny < 15 ml/min leku nie należy stosować). Pacjenci leczeni etopozydem wymagają kontroli pełnej morfologii krwi.

  • Uwagi

    Nie zaleca się prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi urządzeń mechanicznych w ruchu bezpośrednio po zastosowaniu etopozydu, w związku z możliwością wystąpienia takich działań niepożądanych jak: senność, zmęczenie i przemijająca ślepota korowa.

  • Danych o lekach dostarcza: