Etomidate Lipuro

  • Skład

    1 ampułka zawiera 20 mg etomidatu w 10 ml emulsji wodno-olejowej.

  • Działanie

    Krótko działający lek nasenny (działa głównie przez hamowanie tworu siatkowatego w pniu mózgu); bez działania analgetycznego. Po pojedynczej dawce dożylnej wywołuje około 5 min. sen, po czym następuje szybkie budzenie. W minimalnym stopniu wpływa na metabolizm mięśnia sercowego, pojemność minutową serca, krążenie obwodowe i płucne, oddychanie. Obniża metabolizm mózgowy i ciśnienie śródgałkowe. Powoduje 4-8-godzinną supresję kory nadnerczy (hamowanie β-hydroksylazy); nie powoduje uwalniania histaminy. Przenika do tkanek i mózgu, osiągając stężenie maksymalne w tkance mózgowej po około 1 min. Jest metabolizowany w wątrobie, metabolity są wydalane z moczem (po 24 h wydalane jest około 75% dawki). MAC = około 0,3 µg/ml w surowicy.

  • Wskazania

    Wprowadzenie do znieczulenia ogólnego.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na etomidat lub emulsje tłuszczowe; dzieci poniżej 6 m.ż..

  • Ciąża i laktacja

    Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania preparatu u kobiet w ciąży, w związku z tym lek można podawać tylko wwyjątkowych przypadkach, w razie braku innej alternatywy. Etomidat przenika do mleka matki. Jeżeli lek musi być podawany w okresie laktacji, należy przerwać karmienie piersią na co najmniej 24 godziny od podania leku.

  • Efekty uboczne

    Odwracalnie hamuje syntezę steroidów kory nadnerczy. Może powodować nudności, kaszel, czkawkę, dreszcze, zahamowanie czynności ośrodka oddechowego, bezdech, skurcze miokloniczne (spowodowane odhamowaniem pobudzeń z międzymózgowia). Rzadko - uwalnianie histaminy; sporadycznie - reakcje alergiczne (skurcz oskrzeli, reakcje anafilaktyczne), skurcz krtani, zaburzenia akcji serca, drgawki, hipotensję. Podany poza żyłę powoduje silny ból, podany dotętniczo może spowodować martwicę tkanek.

  • Działanie z innymi lekami

    Neuroleptyki, opioidy, leki uspokajające, alkohol - nasilają nasenne działanie etomidatu. Premedykacja benzodiazepinami lub opioidami zmniejsza ryzyko wystąpienia skurczów mioklonicznych. Z anestetykami wziewnymi może powodować wydłużenie okresu budzenia z anestezji. Nie łączyć i nie podawać równocześnie z innymi lekami i roztworami (poza 0,9% roztworem NaCl) przez tą samą kaniulę dożylną.

  • Dawkowanie

    Indywidualnie w zależności od stanu pacjenta i efektu klinicznego, zazwyczaj 0,15-0,3 mg/kg m.c. (co odpowiada 0,075-0,15 ml/kg m.c.). Dzieci i osoby starsze - 0,1-0,2 mg/kg m.c. (0,075-0,1 ml/kg m.c.). U pacjentów: premedykowanych, leczonych neuroleptykami, z marskością wątroby - dawkę należy zmniejszyć. Stosować wyłącznie dożylnie; podawać powoli (około 30 s) lub w dawkach podzielonych. U pacjentów z jawną padaczką, skłonnością do drgawek, w znieczuleniu do przerwania serii napadów lub stanu padaczkowego wyliczoną dawkę (0,3 mg/kg m.c. co odpowiada 0,15 ml/kg m.c.) należy podać szybko (10 s) w celu uniknięcia zbyt wolnego przenikania leku do tkanki mózgowej (zapobiega to pobudzeniu drgawkowemu). Przed użyciem wstrząsnąć, chronić od światła.

  • Uwagi

    Lek wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.

  • Danych o lekach dostarcza: