Erythromycinum TZF

  • Skład

    1 tabl. powl. zawiera 200 mg erytromycyny.

  • Działanie

    Antybiotyk makrolidowy. Wykazuje działanie bakteriostatyczne, przez hamowanie biosyntezy białek w komórkach bakteryjnych. Działa na: Streptococcus spp. (w tym także Enterococcus spp.), Staphylococuus spp., Listeria monocytogenes, Corynebacterium diphtheriae, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Legionella pneumophila, Moraxella catarrhalis, Bordetella pertussis, Campylobacter spp., Mycoplasma pneumoniae, Ureaplasma urealyticum, Treponema pallidum, Clostridium spp., Chlamydia spp. Wchłanianie z przewodu pokarmowego zmniejsza się w obecności pokarmu. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 70%. Cmax w surowicy wynosi 2-4 h (stężenie leku jest zwykle większe u kobiet niż u mężczyzn). Erytromycyna dobrze przenika do ucha środkowego, migdałków podniebiennych, płynu opłucnowego i otrzewnowego; lek przenika także do wnętrza komórek oraz przez barierę łożyska i do mleka matki. Nie przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego i stawowego. Jest metabolizowana w wątrobie i wydalana głównie w postaci niezmienionej z kałem w niewielkiej ilości z moczem. T0,5 we krwi wynosi 1-2 h.

  • Wskazania

    Zakażenia górnych dróg oddechowych (zapalenie migdałków, ropień okołomigdałkowy, zapalenie gardła, krtani, zatok, wtórne zakażenia bakteryjne w przebiegu grypy i przeziębienia). Zakażenia dolnych dróg oddechowych (zapalenie tchawicy, ostre zapalenie oskrzeli, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, zapalenie płuc - płatowe, odoskrzelowe i pierwotne atypowe, rozstrzenie oskrzeli, choroba legionistów). Zakażenia ucha środkowego i ucha zewnętrznego, zapalenie dziąseł, angina Vincenta. Zapalenie powiek. Zakażenia skóry i tkanek miękkich (czyraki - w tym mnogie, zapalenie tkanki łącznej, róża). Zakażenia układu pokarmowego (zapalenie pęcherzyka żółciowego, gronkowcowe zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy). Profilaktyka zakażeń okołooperacyjnych, wtórnych zakażeń w przebiegu oparzeń, zapalenia wsierdzia u pacjentów poddawanych zabiegom stomatologicznym. Inne zakażenia: zapalenie szpiku, cewki moczowej, rzeżączka, kiła pierwotna, ziarniniak weneryczny pachwin, błonica, płonica.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na makrolidy lub pozostałe składniki preparatu. Nie stosować w czasie leczenia astemizolem, terfenadyną, cyzaprydem, pimozydem, ergotaminą lub dihydroergotaminą.

  • Środki ostrożności

    Przed podaniem leku należy przeprowadzić dokładny wywiad dotyczący występowania reakcji nadwrażliwości na erytromycynę, inne makrolidy lub inne alergeny. Ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub otrzymujących leki hepatotoksyczne, u pacjentów z miasthenia gravis oraz u osób przyjmujących jednocześnie lowastatynę. Antybiotyki o szerokim spektrum działania (w tym makrolidy) mogą wywoływać rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, w takim przypadku należy przerwać podawanie leku i w ciężkich przypadkach podać metronidazol lub wankomycynę (przeciwwskazane jest podawanie leków hamujących perystaltykę jelit lub zapierających). Długotrwałe podawanie może spowodować nadmierny rozwój niewrażliwych bakterii lub grzybów, w takim przypadku antybiotyk należy odstawić i wdrożyć odpowiednie leczenie. Erytromycyna podawana kobietom w ciąży chorym na kiłę nie przenika do płodu w stężeniach terapeutycznych, dlatego zaleca się podanie noworodkowi penicyliny.

  • Ciąża i laktacja

    Erytromycyna przenika przez łożysko i do mleka kobiecego. U kobiet w ciąży leczonych erytromycyną, nie stwierdzono żadnych powikłań płodu związanych z przyjmowaniem antybiotyku. Ostrożnie stosować w okresie karmienia piersią.

  • Efekty uboczne

    Rzadko mogą pojawić się reakcje uczuleniowe: anafilaksja; pokrzywka, wysypki skórne, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka; a także cholestatyczne zapalenie wątroby, niewydolność wątroby. Bardzo rzadko: agranulocytoza, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego; śródmiąższowe zapalenie nerek, zawroty głowy, stany splątania, omamy, koszmary nocne, zapalenie trzustki. Sporadycznie może wystąpić: arytmia, kołatanie serca; zaburzenia słuchu (zwłaszcza po podaniu dużych dawek leków i/lub u pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek). Po podaniu dużych dawek leków mogą wystąpić: bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka. Podczas przedłużonego lub powtórnego leczenia może dojść do zakażenia niewrażliwymi na lek bakteriami lub grzybami.

  • Działanie z innymi lekami

    Erytromycyna wpływa na aktywność cytochromu P-450, przez co może zmieniać farmakokinetykę (a przez to nasilić toksyczność) następujących leków: teofiliny, digoksyny, cyklosporyny (nasilenie nefrotoksyczności), karbamazepiny (może zaistnieć konieczność zmniejszenia jej dawki o połowę), fenytoiny, alfentanilu, metyloprednizolonu, benzodiazepin, leków przeciwarytmicznych klasy I (może wystąpić wydłużenie odcinak QT i niebezpieczeństwo częstoskurczu komorowego w połączeniu z dizopiramidem, chinidyną, prokainamidem), cyzaprydu (mogą pojawić się komorowe zaburzenia rytmu serca), terfenadyny i astemizolu (możliwość pojawienia się zaburzenia rytmu serca). Podawanie erytromycyny z: doustnymi lekami antykoncepcyjnymi zmniejsza ich skuteczność i zwiększa ryzyko hepatotoksyczności; lekami zmniejszającymi krzepliwość krwi może wydłużać czas protrombinowy i zwiększać ryzyko krwawień (zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku); ergotaminą lub dihydroergotaminą może spowodować ostrą toksyczność objawiającą się skurczem naczyń; kolchicyną nasila jej toksyczność. Erytromycyna może także wpływać na metabolizm mizolastyny, bromokryptyny, heksobarbitalu, midazolamu, triazolamu, takrolimusu, kwasu walproinowego, rifabutyny, zopiklonu.

  • Dawkowanie

    Doustnie. Dorośli i dzieci powyżej 8 lat zazwyczaj 1-2 g /dobę w dawkach podzielonych; w ciężkich zakażeniach podaje się do 4 g/dobę. Dzieci w wieku poniżej 8 lat zwykle podaje się 30-50 mg/kg mc/dobę w dawkach podzielonych co 6 lub12 h. w ciężkich zakażeniach dawkę można dwukrotnie zwiększyć i podawać co 6 h. Lek należy podawać jeszcze 2-3 dni po ustąpieniu objawów. W przypadku zakażeń wywołanych przez paciorkowce typu A leczenie powinno trwać przynajmniej 10 dni. Lek można przyjmować przed lub razem z posiłkiem, popijając niewielką ilością wody.

  • Uwagi

    Przed podjęciem leczenia należy przeprowadzić badanie lekowrażliwości wyizolowanego drobnoustroju, wywołującego zakażenie. Erytromycyna może zmieniać wyniki oznaczeń amin katecholowych w moczu wykonanych metodą fluorometryczną.

  • Danych o lekach dostarcza: