Elenium

  • Skład

    1 tabl. drażowana zawiera 5 mg, 10 mg lub 25 mg chlordiazepoksydu.

  • Działanie

    Lek należy do grupy pochodnych benzodiazepiny. Działa na wiele struktur o.u.n., przede wszystkim układ limbiczny i podwzgórze, czyli struktury związane z regulacją czynności emocjonalnych. Nasila hamujące działanie neuronów GABA-ergicznych w obrębie kory mózgowej, wzgórza i podwzgórza. Lek zwiększa powinowactwo receptora GABA-ergicznego do kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), który jest endogennym neuroprzekaźnikiem hamującym. Preparat ma działanie przeciwlękowe i uspokajające, działa również umiarkowanie nasennie i zmniejsza napięcie mięśnie szkieletowych, ma właściwości przeciwdrgawkowe. Lek dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego, maksymalne stężenie we krwi występuje po ok. 1-2 h. Jest metabolizowany w wątrobie do aktywnych metabolitów. Wydalany jest głównie z moczem. T0,5 wynosi 6-30 h.

  • Wskazania

    Doraźne, krótkotrwałe leczenie objawowe: zespołów lękowych różnego pochodzenia (towarzyszących zespołom psychoorganicznym, objawom psychotycznym), zespołów lękowych z zaburzeniami snu, ostrego zespołu odstawienia alkoholu, zwiększonego napięcia mięśniowego o różnej etiologii. Stany napięcia i niepokoju związane z problemami dnia codziennego nie są wskazaniem do stosowania leku.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na chlordiazepoksyd, inne pochodne benzodiazepiny lub pozostałe składniki preparatu. Ostra niewydolność oddechowa lub depresja ośrodka oddechowego. Zespoły natręctw lub fobie. Przewlekłe psychozy.

  • Środki ostrożności

    Podczas leczenia może rozwinąć się psychiczne i fizyczne uzależnienie - szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z uzależnieniem od alkoholu, narkotyków lub innych leków w wywiadzie. Regularne stosowanie może prowadzić do rozwoju tolerancji. Kilka godzin po zażyciu leku (szczególnie dużej dawki) może pojawić się niepamięć następcza. W przypadku wystąpienia reakcji paradoksalnych (częściej u pacjentów w podeszłym wieku lub uzależnionych od alkoholu) należy przerwać stosowanie leku. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby oraz u pacjentów z psychozami. Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 lat), u pacjentów z objawami depresji (ryzyko skłonności samobójczych) oraz u pacjentów z ataksją móżdżkową i rdzeniową oraz miastenią. Ostrożność zachować u pacjentów z przewlekłą niewydolnością oddechową, z przewlekłą niewydolnością nerek, z chorobami wątroby, z porfirią, z jaskrą (zwłaszcza z wąskim kątem przesączania). Nie zaleca się stosowania leku u dzieci. Preparat zawiera laktozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy Lappa lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy oraz sacharozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadkimi, dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.

  • Ciąża i laktacja

    Stosowanie leku w ciąży zwłaszcza w I i III trymestrze jest dopuszczalne jedynie w przypadku bezwzględnej konieczności, a stosowanie bezpieczniejszych odpowiedników jest niemożliwe. Podawanie leku kobietom w ciąży zwłaszcza przez dłuższy czas może spowodować wystąpienie wad u płodu, a także rozwój uzależnienia i zespół abstynencyjny u noworodków. W przypadku, gdy benzodiazepiny podawane były w III trymestrze w wysokich dawkach lub w niskich długotrwale u noworodka mogą wystąpić: hipotonia, hipotermia, osłabienie odruchu ssania. Jeżeli zachodzi konieczność podania leku w trakcie laktacji, należy przerwać karmienie piersią.

  • Efekty uboczne

    Najczęściej na początku leczenia: senność, spowolnienie reakcji, ból i zawroty głowy, stany splątania, dezorientacji, ataksja; rzadziej (zwłaszcza po dużych dawkach): dyzartria z mową zamazaną i nieprawidłowym wymawianiem, zaburzenia pamięci, zaburzenia libido. Rzadko: nudności, dolegliwości żołądkowe, zaparcia, uczucie suchości w jamie ustnej. Ponadto mogą wystąpić: zaburzenia widzenia (niewyraźne widzenie, podwójne widzenie), nieznaczne zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi, bradykardia, ból w klatce piersiowej, zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu, drżenie mięśni, zwiotczenie mięśni, brak apetytu, zaburzenia miesiączkowania, ogólne osłabienie, omdlenia, alergiczne reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka), niewielkie zwiększenie aktywności aminotransferazy, zaburzenia czynności wątroby z żółtaczką, zaburzenia w składzie morfologicznym krwi, reakcje paradoksalne (niepokój psychoruchowy, bezsenność, pobudzenie, agresja, drżenie mięśniowe, drgawki). Bardzo rzadko: reakcje anafilaktyczne. Podczas leczenia może rozwinąć się psychiczne i fizyczne uzależnienie. Nagłe przerwanie leczenia może wywołać objawy zespołu odstawiennego: ból głowy, bóle mięśni, pobudzenie, napięcie emocjonalne, niepokój ruchowy, stany splątania, dezorientacji, drażliwość, bezsenność; w ciężkich przypadkach: utrata poczucia rzeczywistości, zaburzenia osobowości, nadwrażliwość na dotyk, bodźce akustyczne, świetlne, mrowienie i drętwienie kończyn, omamy, napady drgawek. Podczas terapii może ujawnić się wcześniej istniejąca niezdiagnozowana depresja.

  • Działanie z innymi lekami

    Opioidowe leki przeciwbólowe, leki do znieczulenia ogólnego, leki psychotropowe i przeciwdepresyjne, leki nasenne, leki przeciwhistaminowe działające uspokajająco nasilają działanie depresyjne na o.u.n. chlordiazepoksydu. Zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwpadaczkowych. Inhibitory enzymów wątrobowych (np.: cymetydyna, disulfiram, erytromycyna, ketokonazol) mogą nasilać działanie benzodiazepin. Induktory enzymów wątrobowych (np.: ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina) mogą osłabiać działanie benzodiazepin. Alkohol nasila działanie hamujące leku na o.u.n.

  • Dawkowanie

    Doustnie. Dawkowanie i czas leczenia należy określić indywidualnie. Dorośli: w leczeniu zespołów lękowych: zwykle do 30 mg na dobę w dawkach podzielonych, co 6-8 h; w szczególnych sytuacjach można stosować dawki większe, nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej 100 mg. W stanach lękowych z towarzyszącą bezsennością: 10-30 mg w jednorazowej dawce przed snem. W stanach pobudzenia w ostrym zespole odstawienia alkoholu: 25-100 mg w razie potrzeby dawkę można powtarzać, po 2-4 h, nie przekraczając dawki 200 mg na dobę. Następnie dawkę zmniejszyć do podtrzymującej, najniższej wystarczającej do opanowania objawów pobudzenia. W stanach zwiększonego napięcia mięśniowego: 10-30 mg na dobę w dawkach podzielonych. Lek stosuje się doraźnie, długotrwałe stosowanie (ponad 4 tyg.) nie jest zalecane. U pacjentów w podeszłym wieku dawki nie powinny przekraczać połowy dawki dla dorosłych. U pacjentów z niewydolnością nerek, chorobami wątroby lub przewlekłą niewydolnością oddechową może być konieczne zmniejszenie dawek. Sposób podania. Preparat przyjmować przed lub w trakcie posiłku, popijając wodą.

  • Uwagi

    Lek należy odstawiać stopniowo. W trakcie stosowania leku i przez 2-3 dni po jego odstawieniu nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń mechanicznych. W trakcie leczenia oraz przez 3 dni po jego zakończeniu nie należy pić alkoholu.

  • Danych o lekach dostarcza: