Effox

  • Skład

    1 tabl. powl. zawiera 10 mg lub 20 mg monoazotanu izosorbidu. 1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 50 mg lub 75 mg monoazotanu izosorbidu. Lek zawiera laktozę.

  • Działanie

    Lek z grupy organicznych azotanów o bezpośrednim działaniu rozkurczającym na mięśnie gładkie ściany naczyń krwionośnych. Mechanizm działania polega na uwalnianiu tlenku azotu, który powoduje rozkurcz mięśni gładkich w ścianach naczyń żylnych i tętniczych (w tym wieńcowych). Rozszerzenie łożyska żylnego i tętniczego prowadzi do zmniejszenia obciążenia wstępnego i następczego serca i w rezultacie do zmniejszenia zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen. Rozszerzenie dużych naczyń wieńcowych oraz zmniejszenie napięcia późnorozkurczowego ściany mięśnia sercowego wywołane przez monoazotan izosorbidu zwiększa przepływ krwi przez mięsień sercowy (zwłaszcza w jego warstwie podwsierdziowej), a tym samym zwiększa ukrwienie w niedokrwionych obszarach mięśnia sercowego. Azotany poprawiają spoczynkowe i wysiłkowe parametry hemodynamiczne u pacjentów z zastoinowa niewydolnością serca. Po podaniu doustnym szybko i całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego. Biodostępność wynosi 90-100%, dla tabl. o przedłużonym uwalnianiu 80-90%. Jest metabolizowany do tlenku azotu i nieaktywnego metabolitu. T0,5 wynosi 4-5 h.

  • Wskazania

    Zapobieganie napadom dławicy piersiowej.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na azotany lub pozostałe składniki preparatu. Wstrząs kardiogenny, z wyjątkiem sytuacji, w których przy pomocy odpowiedniego postępowania uzyskuje się wystarczająco wysokie ciśnienie późnorozkurczowe w lewej komorze serca. Kardiomopatia przerostowa z zawężeniem drogi odpływu z lewej komory. Zaciskające zapalenie osierdzia. Tamponada serca. Ostra niewydolność krążenia (wstrząs lub zapaść naczyniowa). Znaczne niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe

  • Środki ostrożności

    Należy zachować szczególną ostrożność: u pacjentów z niskim ciśnieniem napełniania komór serca (np. w świeżym zawale mięśnia sercowego, zaburzonej czynności lewej komory serca - niewydolności lewej komory; należy unikać obniżenia ciśnienia skurczowego

  • Ciąża i laktacja

    W ciąży i okresie karmienia piersią stosować jedynie w przypadku, gdy spodziewane korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu lub karmionego dziecka.

  • Efekty uboczne

    Bardzo często: ból głowy. Często: zawroty głowy (w tym związane ze zmianą pozycji ciała), senność, tachykardia, niedociśnienie ortostatyczne, osłabienie. Niezbyt często: nasilenie dławicy piersiowej, zapaść naczyniowa (czasem ze zwolnieniem akcji serca i utratą przytomności), nudności, wymioty, skórne odczyny alergiczne (np. wysypka), nagłe zaczerwienienie twarzy z uczuciem gorąca. Bardzo rzadko: zgaga. Częstość nieznana: niedociśnienie, złuszczające zapalenie skóry. Ponadto podczas stosowania azotanów organicznych opisywano znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego z nudnościami, wymiotami, niepokojem, zblednięciem i nadmierną potliwością. W trakcie terapii monoazotanem izosorbidu może dojść do przemijającego zmniejszenia ciśnienia cząsteczkowego tlenu we krwi, z powodu względnej redystrybucji przepływu krwi do słabiej wentylowanych części płuc; może to prowadzić, szczególnie u osób z chorobą wieńcową, do niedotlenienia mięśnia sercowego.

  • Działanie z innymi lekami

    Jednoczesne stosowanie innych leków o działaniu hipotensyjnym, np. leków rozszerzających naczynia krwionośne, leków β-adrenolitycznych, leków blokujących kanał wapniowy, inhibitorów ACE oraz neuroleptyków, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, inhibitorów 5-fosfodiesterazy (np. syldenafil, tadalafil, wardenafil) lub alkoholu może nasilać działanie monoazotanu izosorbidu. Jednoczesne stosowanie inhibitorów 5-fosfodiesterazy z monoazotanem izosorbidu jest przeciwwskazane. Stosowanie monoazotanu izosorbidu jednocześnie z dihydroergotaminą może prowadzić do zwiększenia jej stężenia we krwi i tym samym spowodować podwyższenie ciśnienia tętniczego krwi.

  • Dawkowanie

    Doustnie. Dawkowanie jest indywidualne dla każdego pacjenta. Tabl. 10 mg i 20 mg: 1 tabl. 2 lub 3 razy na dobę. Tabl. long 50 mg: 1 tabl. raz na dobę, w razie konieczności 2 tabl. raz na dobę. Tabl. long 75 mg: 1 tabl. raz na dobę. Ze względu na możliwość wystąpienia zjawiska tolerancji, przy dawkowaniu 2 razy na dobę, drugą tabletkę należy przyjąć po 8 h; przy dawkowaniu 3 razy na dobę tabletki należy przyjmować w odstępach 6-godzinnych.Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą.

  • Uwagi

    Lek może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń.

  • Danych o lekach dostarcza: