Duomox

  • Skład

    1 tabl. zawiera 250 mg, 375 mg, 500 mg, 750 mg lub 1 g amoksycyliny w postaci trójwodzianu.

  • Działanie

    Antybiotyk β-laktamowy z grupy aminopenicylin, wrażliwy na działanie β-laktamazy. Wrażliwość in vitro - MIC 0,01-0,1 µg/ml: paciorkowce (grupa A i B), S. pneumioniae, C. tetani, C. welchii, N. gonorrhoeae, N. meningitidis; MIC 0,1-1 µg/ml: S. aureus (niewytwarzające penicylinazy), B. anthracis, B. subtilis, L. monocytogenes, H. influenzae, B. pertussis; MIC 1-10 µg/ml: S. faecalis, E. coli, P. mirabilis, S. typhi, S. sonnei, V. cholerae. Amoksycylina nie działa na szczepy Pseudomonas i Enterobacter wytwarzające β-laktamazę. Po podaniu doustnym amoksycylina jest niemal całkowicie wchłaniana (85-90%); pokarm nie wpływa na jej wchłanianie. Cmax występuje po 1-2 h. Wiąże się z białkami osocza w ok. 20%. Przenika do plwociny, błon śluzowych, tkanki kostnej i cieczy wodnistej oka w stopniu wystarczającym na osiągnięcie tam stężeń terapeutycznych. Stężenie w żółci jest 2-4 razy większe od stężenia w osoczu. W płynie owodniowym i krwi pępowinowej osiąga stężenie równe 25-30% stężenia w osoczu krwi matki. Słabo przenika przez barierę krew-mózg; w przypadku stanu zapalnego opon mózgowych osiąga stężenia równe 20% stężenia osiągniętego we krwi. Amoksycylina jest częściowo metabolizowana. Głównym produktem rozpadu jest kwas penicylinowy, który nie ma działania przeciwbakteryjnego, ale wykazuje właściwości uczulające. Jest wydalana głownie przez nerki w mechanizmie wydzielania kanalikowego (ok. 80%) i przesączania kłębuszkowego (ok. 20%). T0,5 u dorosłych wynosi 1-1,5 h; u wcześniaków, noworodków i dzieci do 6. mż - 3-4 h. W niewydolności nerek (CCr ≤15 ml/min) T0,5 może być wydłużony, nawet do 8,5 h w przypadku anurii.

  • Wskazania

    Zakażenia wywołane przez drobnoustroje wrażliwe na amoksycylinę: zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych; zakażenia dróg moczowych; zakażenia żołądkowo-jelitowe; zakażenia skóry i tkanek miękkich; rzeżączka ostra, niepowikłana. Należy brać pod uwagę ogólnie dostępne informacje o występowaniu oporności oraz przestrzegać oficjalnych zaleceń dotyczących właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na amoksycylinę, inne antybiotyki β-laktamowe (np. penicyliny, cefalosporyny) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

  • Środki ostrożności

    Przed podaniem leku należy przeprowadzić dokładny wywiad dotyczący skłonności pacjenta do reakcji nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny lub inne alergeny, w związku z możliwością wystąpienia reakcji anafilaktycznej. Może występować krzyżowa nadwrażliwość i krzyżowa oporność pomiędzy penicylinami i cefalosporynami. Ostrożnie stosować u pacjentów ze skłonnością do alergii lub z astmą oskrzelową. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości podawanie antybiotyku należy przerwać i wdrożyć odpowiednie postępowanie ratunkowe. U pacjentów z mononukleozą zakaźną lub białaczką limfatyczną często występuje osutka plamista, której mechanizm powstawania nie polega na typowej nadwrażliwości na penicyliny - nie stanowi przeciwwskazania do stosowania penicylin. Szczególną ostrożność zachować u wcześniaków, noworodków i dzieci (kontrolować czynność nerek, wątroby oraz parametry hematologiczne); u pacjentów z niewydolnością nerek (wskazana modyfikacja dawkowania). W przypadku leczenia rzeżączki należy zlecić odpowiednie badania w celu potwierdzenia lub wykluczenia zakażenia Treponema pallidum. Stosowanie amoksycyliny może powodować nadkażenie drobnoustrojami niewrażliwymi. U każdego pacjenta, u którego wystąpiła biegunka w związku ze stosowaniem antybiotyku, należy rozważyć możliwość wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy - po ustaleniu rozpoznania tej choroby należy odstawić antybiotyk i wdrożyć odpowiednie leczenie. Podobnie należy postąpić w przypadku wystąpienia krwotocznego zapalenia jelita grubego.

  • Ciąża i laktacja

    Z dotychczasowych danych wynika, że amoksycylina była stosowana w ciąży bez zagrożenia dla płodu. Jednak z uwagi na brak kontrolowanych badań u kobiet w ciąży, lek może być stosowany jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Niewielka ilość amoksycyliny przenika do mleka matki. Ryzyko wpływu na dziecko jest znikome, z wyjątkiem możliwości działania uczulającego i (lub) kolonizacji grzybów na błonach śluzowych u dziecka.

  • Efekty uboczne

    Często: biegunka, świąd odbytu, wysypka. Niezbyt często: śródmiąższowe zapalenie nerek. Rzadko: agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, krwotoczne zapalenie okrężnicy, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, obrzęk naczynioruchowy.

  • Działanie z innymi lekami

    Probenecyd, fenylbutazon i oksyfenbutazon oraz w mniejszym stopniu kwas acetylosalicylowy, indometacyna, sulfinpyrazon, przedłużają okres półtrwania amoksycyliny i zwiększają jej stężenie we krwi. Chemioterapeutyki o działaniu bakteriostatycznym (np. tetracykliny, makrolidy lub chloramfenikol) mogą znosić działanie bakteriobójcze amoksycyliny. Amoksycylina działanie synergiczne z aminoglikozydami. Może osłabiać skuteczność środków antykoncepcyjnych. Może zwiększać wchłanianie digoksyny. Duże dawki amoksycyliny mogą nasilać działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny (np. warfaryny). Stosowanie amoksycyliny z allopurynolem nie zwiększa ryzyka wystąpienia reakcji skórnych, jak to ma miejsce w przypadku ampicyliny.

  • Dawkowanie

    Doustnie. Dorośli i dzieci o mc. ≥40 kg: 750 mg do 3 g/dobę, w 2 lub 3 dawkach podzielonych. Zakażenia dróg oddechowych: 1,5-2 g 2 razy na dobę lub 1 g 3 razy na dobę. Rzeżączka ostra, niepowikłana: 3 g w jednorazowej dawce (wskazane jest jednoczesne podanie 1 g probenecydu); u kobiet następnego dnia zaleca się powtórzenie dawki. Zakażenia wywoływane przez H. pylori: w schematach wielolekowej terapii skojarzonej. Czas trwania leczenia: w zakażeniach o lekkim lub umiarkowanie ciężkim nasileniu 5-7 dni; w zakażeniach paciorkowcowych - przynajmniej 10 dni; w zakażeniach ciężkich lub przewlekłych oraz zakażeniach w miejscach, gdzie osiągane są małe stężenia antybiotyku - zależnie od obrazu klinicznego, zwykle leczenie należy kontynuować przez 3-4 dni od chwili ustąpienia objawów klinicznych. Dzieci o mc.

  • Danych o lekach dostarcza: