Portal Świat Zdrowia:
| Rejestracja

Sekcje tematyczne

  Świat Zdrowia
Świat Kardiologii i Diabetologii
Kardiologia
Diabetologia

Encyklopedia leków

Nazwa leku

Doxycyclinum TZF
Polfa Tarchomin
  • Doxycyclinum TZF , kaps., 10 szt.
Zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych (zapalenie migdałków podniebiennych, gardła, ucha środkowego, zatok, zapalenie oskrzeli i płuc - także atypowe), zakażenia dróg moczowych (odmiedniczkowe zapalenie nerek, cewki moczowej i pęcherza), choroby przenoszone drogą płciową (chlamydioza, kiła, wrzód miękki, ziarniniak pachwinowy, rzeżączka), zakażenia tkanek miękkich, przewodu pokarmowego (w tym biegunka podróżnych), zakażenia okulistyczne (jaglica), bruceloza (w skojarzeniu ze streptomycyną), papuzica, tularemia. Zapobieganie malarii.
1 kaps. zawiera 100 mg doksycykliny w postaci hyklanu.
Antybiotyk tetracyklinowy o działaniu bakteriostatycznym. Działa m.in. na bakterie Gram-ujemne (w tym Neisseria gonorrhoeae, Campylobacter granulomatis, Haemophilus ducreyi, Brucella spp., Yersinia pestis), bakterie Gram-dodatnie (duży odsetek szczepów opornych) oraz inne drobnoustroje, w tym bakterie atypowe (m.in. Chlamydia psittaci i Ch.trachomatis, Mycoplasma pneumoniae, Ureaplasma urealyticum), Borrelia recurrentis, Rikettsia spp., Treponema pallidum, Bacillus anthracis, Plasmodium falciparum. Doksycyklina szybko wchłania się z przewodu pokarmowego; dieta mleczna i jony niektórych metali zmniejszają nieco wchłanianie. Wiązanie z białkami osocza wynosi 80-90%. Bardzo dobrze przenika do tkanek i płynów ustrojowych, osiągając duże stężenia m.in. w gruczole krokowym, macicy, jajnikach, pęcherzu moczowym, żółci, oskrzelach, zatokach i płucach; przenika także przez barierę łożyska i do mleka matki. Słabo przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego. Doksycyklina jest metabolizowana w wątrobie i wydalana w postaci niezmienionej z moczem oraz w postaci metabolitów z kałem. T0,5 we krwi wynosi 18-22 h.
Nadwrażliwość na doksycyklinę, inne tetracykliny lub jakąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Ciężka niewydolność wątroby. Dzieci poniżej 12 lat. Ciąża (zwłaszcza druga połowa).
Ostrożnie stosować u pacjentów z niewydolnością wątroby lub przyjmujących inne leki hepatotoksyczne. Podczas leczenia należy unikać ekspozycji na promieniowanie UV (nasłonecznienie, solarium) ze względu na ryzyko wystąpienia fotodermatoz.
Nie należy stosować w ciąży i okresie karmienia piersią.
Ból i zawroty głowy, nagłe zaczerwienienie twarzy, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe u dorosłych i dzieci (powodujące m.in. zaburzenia widzenia), szumy uszne, łagodne i przemijające zaburzenia żołądka i jelit (brak łaknienia, nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, zapalenie języka, trudności w przełykaniu, owrzodzenie przełyku, zapalenie jelita, zmiany zapalne odbytu), zwiększenie stężenia mocznika we krwi, reakcje alergiczne (objawy choroby posurowiczej, obrzęk naczynioruchowy, plamica anafilaktyczna, hipotonia, duszność, tachykardia, zapalenie osierdzia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, pokrzywka, świąd, nadwrażliwość na światło, złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka), rzadko niedokrwistość, małopłytkowość, leukopenia, granulocytoza, porfiria, brązowo-czarne przebarwienie gruczołu tarczowego, bóle stawów i mięśni, zaburzenia rozwoju zębów, przebarwienia szkliwa, nadkażenia opornymi drobnoustrojami (świąd odbytu, zapalenie jamy ustnej i języka, zapalenie narządów płciowych, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, gronkowcowe zapalenie jelit), przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz we krwi, rzadko zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby, żółtaczka, zapalenie trzustki.
Leki zobojętniające sok żołądkowy (związki glinu, magnezu i wapnia), składniki diety i inne preparaty zawierające te związki, a także związki żelaza, cynku i bizmutu zmniejszają wchłanianie doksycykliny (należy je przyjmować co najmniej po 2 h od podania doksycykliny). Doksycyklina nasila działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny (należy kontrolować parametry krzepnięcia), doustnych leków hipoglikemizujących (wymagana kontrola stężenia glukozy we krwi), toksyczność cyklosporyny (należy monitorować jej stężenie we krwi) oraz toksyczność metoksyfluranu (nie stosować podczas leczenia doksycykliną). Jednoczesne stosowanie z teofiliną nasila ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Preparat zmniejsza skuteczność antybiotyków bakteriobójczych oraz doustnych środków antykoncepcyjnych (podczas leczenia należy stosować dodatkowe metody antykoncepcji). Induktory CYP (m.in. barbiturany, karbamazepina, fenytoina) oraz alkohol zmniejszają skuteczność doksycykliny.
Doustnie. Dorośli o mc. do 70 kg i młodzież powyżej 12 lat o mc.>50 kg: pierwsza doba: 200 mg w jednej dawce lub 100 mg co 12 h, następnie 100 mg raz na dobę. Dorośli o mc. >70 kg lub w ciężkich zakażeniach: 200 mg raz na dobę. W niepowikłanej rzeżączce: 100 mg co 12 h przez co najmniej 7 dni; w chorobach przenoszonych drogą płciową wywołanych przez Ch. trachomatis lub Ureaplasma urealyticum: 100 mg co 12 h przez 7-10 dni; w kile pierwotnej i drugorzędowej u pacjentów uczulonych na penicylinę: 200-300 mg na dobę w dawkach podzielonych przez 2 tygodnie. W profilaktyce malarii: 100 mg na dobę, rozpoczynając podawanie leku na 1-2 dni przed podróżą w rejony zagrożone malarią i kontynuując jego stosowanie podczas pobytu oraz przez 4 tygodnie po powrocie. Lek przyjmuje się co najmniej 30 min przed snem (bezpośrednio po przyjęciu nie należy się kłaść); można go także stosować podczas posiłku.

Moje kontozwiń

Aby korzystać z Mojego Konta lub zarejestruj!

Newsletter

Zawsze najświeższe informacje! Nowe opinie na interesujące Ciebie tematy. Zapisz się na newsletter.