Doxycyclinum TZF

  • Skład

    1 fiolka zawiera 100 mg hyklanu doksycykliny.

  • Działanie

    Antybiotyk tetracyklinowy o działaniu bakteriostatycznym. Działa m.in. na bakterie Gram-ujemne (w tym Neisseria gonorrhoeae, Campylobacter granulomatis, Haemophilus ducreyi, Brucella spp.), bakterie Gram-dodatnie (duży odsetek szczepów opornych) oraz inne drobnoustroje, w tym bakterie atypowe (m.in. Chlamydia psittaci i Ch.trachomatis, Mycoplasma pneumoniae, Ureaplasma urealyticum), Borrelia recurrentis, Rikettsia spp., Treponema pallidum, Bacillus anthracis, Plasmodium falciparum. Wiązanie z białkami osocza wynosi 80-90%. Bardzo dobrze przenika do tkanek i płynów ustrojowych, osiągając duże stężenia m.in. w gruczole krokowym, macicy, jajnikach, pęcherzu moczowym, żółci, oskrzelach, zatokach i płucach; przenika także przez barierę łożyska i do mleka matki. Doksycyklina jest metabolizowana w wątrobie i wydalana w postaci niezmienionej z moczem oraz w postaci metabolitów z kałem. T0,5 we krwi wynosi 18-22 h.

  • Wskazania

    Zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych (np. zapalenie migdałków podniebiennych, zapalenie gardła, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc) wywołane przez Haemophilus influenzae, Klebsiella spp., Streptococcus pneumoniae, Mycoplasma pneumoniae, Chlamydia pneumoniae. Zakażenia dróg moczowych - zapalenie pęcherza moczowego. Choroby przenoszone drogą płciową -niepowikłane zapalenie cewki moczowej, stany zapalne w obrębie miednicy małej wywołane przez Chlamydia trachomatis, Ureaplasma urealitycum. Zakażenia żołądkowo-jelitowe wywołane przez szczepy Salmonella spp., enteropatogenne szczepy Escherichia coli (biegunka podróżnych), Entamoeba histolytica, Shigella spp., Vibrio cholerae, Clostridium spp. Zakażenia skóry i tkanek miękkich, w tym ciężkie postaci trądziku pospolitego, wywołane przez m.in. Clostridium spp., Propionibacterium acnes, Staphylococcus aureus.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na doksycyklinę, inne tetracykliny lub jakąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Dzieci poniżej 12 lat. Ciąża (zwłaszcza druga połowa).

  • Środki ostrożności

    Doksycyklina stosowana w III trymestrze ciąży, okresie okołoporodowym lub we wczesnym dzieciństwie może spowodować przebarwienie i uszkodzenie zębów. Ostrożnie stosować u pacjentów z niewydolnością wątroby, przyjmujących inne leki hepatotoksyczne lub u pacjentów z zanikiem mięśni. Podczas leczenia należy unikać ekspozycji na promieniowanie UV (nasłonecznienie, solarium) ze względu na ryzyko wystąpienia fotodermatoz. W przypadku wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego spowodowanego doksycykliną, podawanie leków hamujących perystaltykę jelit lub innych działających zapierająco jest przeciwwskazane.

  • Ciąża i laktacja

    Nie należy stosować w ciąży i okresie karmienia piersią.

  • Efekty uboczne

    Ból i zawroty głowy, nagłe zaczerwienienie twarzy, szumy uszne, zaburzenia żołądka i jelit (brak łaknienia, nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, zapalenie języka, trudności w przełykaniu, owrzodzenie przełyku, zapalenie jelita, zmiany zapalne odbytu), zwiększenie stężenia mocznika we krwi, reakcje nadwrażliwości (objawy choroby posurowiczej, obrzęk naczynioruchowy, plamica anafilaktyczna, niedociśnienie, duszność, tachykardia, zapalenie osierdzia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, pokrzywka, świąd, nadwrażliwość na światło, złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka), bóle stawów i mięśni, zaburzenia rozwoju zębów, przebarwienia szkliwa, przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz we krwi, reakcje w miejscu podania (ból, podrażnienie, pieczenie). Rzadko: niedokrwistość, małopłytkowość, leukopenia, granulocytoza, porfiria, zakrzepowe zapalenie żyły. Bardzo rzadko: zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby, żółtaczka, zapalenie trzustki, uwypuklenie ciemiączka u niemowląt, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe u dorosłych i dzieci (powodujące m.in. zaburzenia widzenia). Podczas długotrwałego stosowania obserwowano brązowo-czarne przebarwienie gruczołu tarczowego, bez wpływu na jego działanie. Podczas przedłużonego lub powtórnego leczenia - nadkażenia opornymi drobnoustrojami lub grzybami (świąd odbytu, zapalenie jamy ustnej i języka, zewnętrznych zapalenie narządów płciowych, pochwy). Obserwowano również rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, gronkowcowe zapalenie jelit.

  • Działanie z innymi lekami

    Doksycyklina nasila działanie leków przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny i sulfonylomocznika. Doksycyklina nasila nefrotoksyczność metoksyfluranu, innych nefrotoksycznych leków, metotreksatu, cyklosporyny A. Zmniejsza skuteczność antybiotyków bakteriobójczych oraz doustnych środków antykoncepcyjnych (podczas leczenia należy stosować dodatkowe metody antykoncepcji). Induktory CYP (m.in. barbiturany, karbamazepina, fenytoina) oraz alkohol zmniejszają skuteczność doksycykliny. Jednoczesne stosowanie z teofiliną nasila ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.

  • Dawkowanie

    Doksycyklinę w postaci roztworu do infuzji należy podawać tylko wtedy, gdy doustna terapia jest nieskuteczna. Po uzyskaniu poprawy stanu zdrowia pacjenta zaleca się kontynuację leczenia postacią doustną. Dorośli i dzieci o mc. >50 kg we wlewie dożylnym pierwszego dnia 0,2 g jednorazowo lub 0,1 g co 12 h, w ciągu następnych dni 0,1 g na dobę. W ciężkich zakażeniach podaje się przez cały okres leczenia 0,2 g na dobę. Dzieci powyżej 12 lat o mc. ≤50 kg we wlewie dożylnym pierwszego dnia 4 mg/kg mc. w 2 dawkach podzielonych, następnie 2 mg/kg mc. na dobę w 1 lub 2 dawkach. Czas wlewu wynosi 1-4 h, maksymalnie 12 h. Leczenie należy kontynuować przez 24-48 h po ustapieniu objawów, a w zakażeniach wywołanych przez paciorkowce β-hemolizujące lek należy podawać przez co najmniej 10 dni.

  • Uwagi

    U pacjentów, u których podejrzewa się jednoczesne zakażenie kiłą, przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać badania diagnostyczne (w tym badanie mikroskopowe w ciemnym polu widzenia), a badania serologiczne krwi powtarzać co miesiąc przez co najmniej 4 miesiące. U pacjentów z niewydolnością wątroby lub przyjmujących jednocześnie inne leki hepatotoksyczne należy regularnie kontrolować czynność wątroby, morfologię oraz w razie potrzeby stężenie doksycykliny we krwi. Preparat może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń w ruchu.

  • Danych o lekach dostarcza: