Dopaminum hydrochloricum WZF

  • Skład

    1 ampułka 5 ml zawiera 50 mg lub 200 mg dopaminy (roztwór 1% lub 4%).

  • Działanie

    Syntetyczny odpowiednik endogennej katecholaminy - dopaminy, w organizmie syntetyzowanej głównie w o.u.n. przez dekarboksylację L-DOPA. Działa przez stymulację receptorów adrenergicznych, w zależności od dawki. W dawkach 0,5-2 µg/kg mc./min - głównie na receptory dopaminergiczne, powodując zwiększenie przepływu nerkowego, wydalania sodu i diurezy; w dawkach tzw. średnich (2-10 µg/kg mc./min) - przez stymulację receptorów β1-adrenergicznych co wywiera dodatnie działanie inotropowe; w zakresie dawek tzw. wysokich (powyżej 10 µg/kg mc./min) przeważa działanie na receptory α-adrenergiczne: zwężenie obwodowych naczyń krwionośnych i wzrost ciśnienia tętniczego. Całkowity opór obwodowy w zależności od zastosowanej dawki: spada - w fazie rozszerzenia naczyń trzewnych i nerkowych, wzrasta wraz ze wzrostem oporu obwodowego i poprawą rzutu serca. Nie przenika przez barierę krew-mózg. W organizmie (wątroba, nerki, osocze) szybko rozkładana przez MAO i metylotransferazę katecholową (COMT) do nieaktywnych metabolitów (kwas homowanilinowy, kwas 1,4-dihydroksyfenyloacetylowy). Ok. 80% dawki wydalane jest z moczem w ciągu 24 h; w małej ilości wydalana z moczem w postaci niezmienionej. Po zastosowaniu w postaci wlewu dożylnego działanie występuje po 1-2 minutach, stan stacjonarny osiągany jest po 5-10 min; po zaprzestaniu wlewu eliminowana z osocza z okresem półtrwania ok. 9 min.

  • Wskazania

    Zaburzenia hemodynamiczne występujące we wstrząsie spowodowanym zawałem mięśnia sercowego, urazami, posocznicą, operacjami kardiologicznymi, zaostrzeniem przewlekłej zastoinowej niewydolności serca oraz we wstrząsie prowadzącym do niewydolności nerek.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na składniki preparatu, guz chromochłonny nadnerczy (pheochromocytoma), ciężkie zaburzenia rytmu serca (migotanie komór, niewyrównane tachyarytmie).

  • Środki ostrożności

    Przed zastosowaniem leku należy wyrównać hipowolemię. Ostrożnie stosować i monitorować pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby; z chorobami naczyń (np. miażdżycą, chorobą Raynauda, zatorem tętniczym, zapaleniem błony wewnętrznej naczyń w przebiegu cukrzycy i choroby Buergera) - w przypadku wystąpienia objawów niedokrwienia zmniejszyć dawkę, odstawić lub podać 5-10 mg fentolaminy iv. W przypadku znacznego wzrostu ciśnienia rozkurczowego, zmniejszenia ciśnienia tętna - zmniejszyć dawkę i monitorować pacjenta. Odstawianie leku powinno przebiegać stopniowo celem uniknięcia hipotensji. Preparat zawiera pirosiarczyn sodu, który może wywołać reakcje alergiczne.

  • Ciąża i laktacja

    Brak danych o przenikaniu leku przez łożysko lub do mleka matki. W badaniach na zwierzętach nie wykazano działania teratogennego. Preparat może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Karmienie piersią nie stanowi przeciwwskazania dla użycia leku (lek przeznaczony do stosowania w stanach zagrożenia życia).

  • Efekty uboczne

    Mogą wystąpić: pozazatokowe skurcze dodatkowe, tachykardia, nudności, wymioty, bóle wieńcowe, kołatanie serca, duszność, bóle głowy, hipotonia, zwężenie naczyń krwionośnych. Rzadziej występują: bradykardia, zaburzenia przewodnictwa komorowego, wydłużenie zespołu QRS, hipertensja, jeżenie włosów, rozszerzenie źrenic, azotemia, zgorzel (u pacjentów z chorobą naczyniową). Przypadkowe podanie poza naczynie żylne może spowodować miejscową martwicę tkanek (zaleca się ostrzyknięcie miejscowo 10 ml 0,9% NaCl + 5-10 mg fentolaminy). Pacjenci, u których w chorobie Parkinsona stosowano produkty z grupy agonistów dopaminy, szczególnie przy podawaniu leku w wysokich dawkach, zdradzali objawy takie jak patologiczna skłonność do gier hazardowych, wzrost libido oraz podwyższona aktywność seksualna. Objawy te zazwyczaj ustępowały po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia.

  • Działanie z innymi lekami

    Inhibitory MAO nasilają działanie dopaminy - jeśli pacjent otrzymywał inhibitory MAO w ciągu ostatnich 2-3 tygodni należy zastosować dawkę początkową dopaminy nie większą niż 10% zwykle stosowanej. Jednoczesne stosowanie cyklopropanu lub wziewnych anestetyków halogenowych może wywołać komorowe zaburzenia rytmu. β-adrenolityki (propranolol, metoprolol) antagonizują działanie dopaminy. Nie stosować z alkaloidami ergotaminy ze względu na ryzyko zwężenia naczyń. Trójcykliczne leki antydepresyjne i guanetydyna mogą nasilać efekt hipertensyjny dopaminy; z fenytoiną może wystąpić hipotonia i bradykardia. Dopamina może nasilać działanie leków moczopędnych. W celu zniesienia obwodowego zwężenia naczyń krwionośnych można zastosować leki blokujące receptory adrenergiczne takie, jak np. fentolamina. W takich przypadkach zaleca się jednak obserwację pacjenta. Roztwór dopaminy ulega inaktywacji w środowisku zasadowym - nie łączyć z roztworami zasadowymi (o pH >8,0).

  • Dawkowanie

    Stosować wyłącznie we wlewie dożylnym po rozcieńczeniu (0,9% NaCl lub 5% glukozą), do dużej żyły lub żyły centralnej. Dorośli i dzieci >12 rż.: początkowo 1-5 µg/kg mc./min zwiększane w miarę potrzeby co 10-30 min o 1-5 µg/kg mc./min do maks. 50 µg/kg mc./min. Zazwyczaj - 20 µg/kg mc./min; dawki >50 µg/kg mc./min stosuje się w zaawansowanych stanach niewydolności krążenia. U pacjentów z ciężką, oporną na leczenie przewlekłą niewydolnością krążenia podawanie rozpocząć od 0,5-2 µg/kg mc./min, zwiększając o 1-3 µg/kg mc./min do uzyskania efektu. W czasie podaży leku pacjent wymaga odpowiedniego, starannego monitorowania (ciśnienie tętnicze, akcja serca, diureza). Producent zaznacza: bezpieczeństwo stosowania i skuteczność dopaminy u dzieci

  • Danych o lekach dostarcza: