Dolargan

  • Skład

    1 ampułka (2 ml) zawiera: 100 mg chlorowodorku petydyny.

  • Działanie

    Syntetyczny, opioidowy lek przeciwbólowy, czysty agonista receptorów opioidowych (mi, kappa i delta). Wykazuje działanie cholinolityczne. Słabiej niż morfina działa kurcząco na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, ma mniejszą tendencję do wywoływania zaparć i zwiększania ciśnienia w drogach moczowych i żółciowych. Nie łagodzi kaszlu. Nie hamuje czynności skurczowej macicy, w mniejszym stopniu od morfiny przenika przez łożysko, przenika do mleka matki. W zazwyczaj stosowanych dawkach nie zwęża źrenic (może rozszerzać). Dobrze wchłania się po podaniu podskórnym lub domięśniowym - początek działania występuje po 10-15 min, efekt przeciwbólowy utrzymuje się około 2-4 h. Stopień wiązania z białkami osocza wynosi 58 ± 9%. Lek metabolizowany jest w wątrobie. Większość leku wydalana jest z moczem w postaci nie zmienionej i w postaci metabolitów. T0,5 wynosi 3,2 ± 0,8 h.

  • Wskazania

    Silne, długotrwałe bóle, które nie przemijają po zastosowaniu nienarkotycznych środków przeciwbólowych (bóle pooperacyjne, urazy, bóle nowotworowe). Premedykacja przed zabiegiem chirurgicznym, pozwalająca na zmniejszenie ilości środka znieczulającego. Bóle w ostrym zawale mięśnia sercowego, obrzęk płuc w ostrej lewokomorowej niewydolności krążenia. Kolka wątrobowa i nerkowa (w przypadkach, gdy niewystarczające jest podawanie nienarkotycznych leków przeciwbólowych i dużych dawek leków rozkurczowych).

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na lek. Niewydolność oddechowa. Urazy czaszki z możliwością wystąpienia nadciśnienia śródczaszkowego. Jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO (można stosować po 2 tyg. od zakończenia leczenia inhibitorami MAO). Stosowanie podczas napadu astmy oskrzelowej i ostrych bólów brzucha przed ustaleniem rozpoznania. Karmienie piersią.

  • Środki ostrożności

    Należy zachować ostrożność i stosować mniejsze dawki u pacjentów osłabionych, z ciężką niewydolnością wątroby i(lub) nerek, z niewydolnością kory nadnerczy, niedoczynnością tarczycy oraz z przerostem gruczołu krokowego.

  • Ciąża i laktacja

    Może być stosowana w ciąży po rozważeniu korzyści i ryzyka dla płodu. W celu łagodzenia bólu porodowego można stosować po dokładnym rozważeniu korzyści i ryzyka - optymalnie z antagonistą receptora opioidowego celem zapobieżenia depresji układu oddechowego noworodka. Nie stosować w okresie karmienia piersią (przenika do mleka matki).

  • Efekty uboczne

    Najcięższym działaniem niepożądanym jest hamujące działanie na układ oddechowy. Ponadto mogą wystąpić: nudności, wymioty, zaparcia, suchość w jamie ustnej, ból i zawroty głowy, zaburzenia widzenia, nieskoordynowane ruchy mięśni, drżenia mięśniowe, pobudzenie, euforia, stany dezorientacji, omamy, dysforia, ciężkie napady drgawek, zaczerwienienie twarzy, tachykardia, bradykardia, kołatanie serca, hipotonia, retencja moczu, omdlenia (z towarzyszącym obfitym poceniem się), swędzenie, pokrzywka, inne reakcje skórne, bąbel i zaczerwienienie skóry w miejscu wstrzyknięcia. Przyjmowana długotrwale wywołuje zależność lekową (opioidową), nagle odstawiona - zespół abstynencji.

  • Działanie z innymi lekami

    Nie stosować w połączeniu z inhibitorami MAO ani do 2 tyg. od zakończenia leczenia tymi lekami - może spowodować pobudzenie, drgawki, delirium, ciężką depresję oddechową, sinicę. Trójcykliczne leki antydepresyjne, pochodne fenotiazyny, barbiturany, izoniazyd, leki wpływające depresyjnie na o.u.n. w połączeniu z petydyną mogą wywołać nasilone hamowanie czynności oddechowej, sedację, hipotensję. Nasilenie działania petydyny mogą powodować: cymetydyna, izoprenalina, lewotyroksyna, liotyronina, neostygmina, distygmina. Fenytoina osłabia działanie petydyny (zmniejsza biodostępność i okres półtrwania). Przy jednoczesnym stosowaniu z chlorotrianizenem, estrogenami, flufenazyną może wystąpić hipotensja i nasilone działanie hamujące o.u.n. Jednoczesne stosowanie z lidokainą lub prylokainą może powodować zwiększenie stężenia petydyny we krwi.

  • Dawkowanie

    Dorośli: podskórnie lub domięśniowo 50-100 mg 1-3 razy na dobę; w razie potrzeby dożylnie powoli (2-3 min) 25-100 mg rozcieńczone w 10 ml 10% glukozy lub 0,9% NaCl. Dzieci od 2 miesięcy do 14 lat: jednorazowa dawka podskórna wynosi 1 mg/kg mc. W skojarzeniu z chloropromazyną i prometazyną - 2 mg/kg mc. W przypadku zaburzenia czynności nerek (GFR 10-50 ml/min) stosuje się 75% dawki zwykle stosowanej, przy GFR poniżej 10 ml/min stosuje się połowę zwykle podawanej dawki. U pacjentów w podeszłym wieku stosować najmniejszą skuteczną dawkę początkową, kolejne dawki można zwiększyć po ocenie klinicznej. Dawki należy zmniejszyć u pacjentów z ciężkim uszkodzeniem wątroby, niewydolnością kory nadnerczy, niedoczynnością tarczycy, przerostem gruczołu krokowego.

  • Uwagi

    Podczas leczenia petydyną nie należy spożywać alkoholu. Podczas stosowania leku i w trakcie utrzymywania się wpływu leku na sprawność psychofizyczną nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych i obsługiwać urządzeń mechanicznych w ruchu.

  • Danych o lekach dostarcza: