Dobutamin-Sandoz

  • Skład

    1 fiolka zawiera 250 mg dobutaminy.

  • Działanie

    Syntetyczna amina katecholowa o działaniu agonistycznym na receptory β1 i α1 -adrenergiczne. Wykazuje działanie inotropowe dodatnie na mięsień sercowy, co powoduje zwiększenie kurczliwości, objętości wyrzutowej lewej komory serca i pojemności minutowej serca. Dobutamina działa agonistycznie na obwodowe receptory β2 i w mniejszym stopniu na α2. Zarówno dodatnie działanie inotropowe dobutaminy, jak i jej działanie na naczynia obwodowe są słabiej wyrażone niż w przypadku innych katecholoamin. Nie działa na receptor dopaminowy i nie wpływa na uwalnianie endogennej noradrenaliny. Początek działania następuje po 1-2 min od rozpoczęcia wlewu dożylnego. W czasie ciągłego wlewu dożylnego stałe stężenia we krwi są osiągane po 10-12 min. T0,5 wynosi 2-3 min.

  • Wskazania

    Ostra niewydolność krążenia spowodowana zaburzeniami kurczliwości mięśnia sercowego, ze zmniejszeniem rzutu serca i zwiększeniem ciśnienia płucnego w przebiegu zawału mięśnia sercowego, kardiomiopatii, po zabiegach chirurgicznych, we wstrząsie kardiogennym i septycznym.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na składniki preparatu. Guz chromochłonny nadnerczy. Leczenie inhibitorami MAO.

  • Środki ostrożności

    W razie nadmiernego przyspieszenia czynności serca, zwiększenia ciśnienia skurczowego lub wystąpienia zaburzeń rytmu serca, należy zmniejszyć dawkę dobutaminy lub czasowo przerwać jej podawanie. Ostrożnie stosować u pacjentów z trzepotaniem lub migotaniem przedsionków ze względu na ryzyko wywołania lub nasilenia dodatkowych skurczy komorowych (tym pacjentom przed rozpoczęciem leczenia dopaminą należy podać glikozydy naparstnicy). Szczególna ostrożność jest konieczna podczas stosowania dobutaminy u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego, gdyż każde znaczące przyspieszenie rytmu serca lub nadmierne zwiększenie ciśnienia tętniczego może nasilić niedokrwienie mięśnia sercowego i wywołać ból dławicowy oraz uniesienie odcinka ST. Dobutamina nie poprawia parametrów hemodynamicznych u większości pacjentów z mechaniczną niedrożnością upośledzającą napełnianie komór, odpływ z komór lub obu z nich. U pacjentów ze znacznie zmniejszoną podatnością komorową odpowiedź inotropowa może być nieadekwatna. Dotyczy to tamponady serca, zwężenia zastawki aorty i idiopatycznego przerostowego podzastawkowego zwężenia aorty. Sporadycznie obserwowano nieznaczny skurcz naczyń obwodowych, głównie u pacjentów, którzy przed otrzymaniem dobutaminy leczeni byli β-adrenolitykiem. Dobutaminę należy stosować ostrożnie u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem w przebiegu wstrząsu kardiogennego (średnie ciśnienie tętnicze poniżej 70 mmHg). Przed podaniem dobutaminy należy w razie konieczności wyrównać hipowolemię, podając pełną krew lub osocze. Jeśli podczas stosowania dobutaminy ciśnienie tętnicze pozostaje niskie lub nadal zmniejsza się mimo prawidłowego ciśnienia napełniania komór i pojemności minutowej serca, można rozważyć jednoczesne zastosowanie leków zwężających naczynia obwodowe, takich jak dopamina lub noradrenalina. Szczególnie ostrożnie, po rozważeniu ryzyka stosować w chorobie niedokrwiennej serca. U pacjentów z niewydolnością serca z ostrym lub przewlekłym niedokrwieniem mięśnia sercowego należy unikać znacznego przyspieszenia czynności serca i (lub) zwiększenia ciśnienia tętniczego. Dopamina jest lekiem z wyboru w leczeniu wstrząsu kardiogennego, charakteryzującego się niewydolnością serca i zmniejszeniem ciśnienia tętniczego krwi, oraz wstrząsu septycznego. U pacjentów z zaburzoną czynnością lewej komory serca, zwiększonym ciśnieniem napełniania lewej komory i zwiększonym oporem obwodowym, do stosowanego leczenia dopaminą zaleca się dołączanie dobutaminy. Ze względu na wąski przedział terapeutyczny szczególnie ostrożnie stosować u dzieci.

  • Ciąża i laktacja

    W ciąży stosować jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Zaleca się natchmiastowe przerwanie karmienia piersią, jeśli stosowanie dobutaminy w tym okresie jest niezbędne.

  • Efekty uboczne

    Bardzo często: przyspieszenie czynności serca o ≥30 uderzeń na minutę. Często: eozynofilia, zahamowanie agregacji płytek (tylko w przypadku ciągłej, wielodniowej infuzji), ból głowy, zwiększenie skurczowego ciśnienia tętniczego (10 do 20 mm Hg); zwiększenie ciśnienia tętniczego o ≥50 mm Hg (działanie to może być silniejsze u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym), zmniejszenie ciśnienia tętniczego, komorowe zaburzenia rytmu serca, zależne od dawki dodatkowe skurcze komór, przyspieszenie częstości pobudzeń komór u pacjentów z migotaniem przedsionków, zwężenie naczyń krwionośnych, zwłaszcza u pacjentów uprzednio leczonych lekami β -adrenolitycznymi, ból dławicowy, kołatanie serca, skurcz oskrzeli, duszność, nudności, ból w klatce piersiowej, zwiększona potrzeba oddawania moczu, gorączka, zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia, miejscowy proces zapalny w wyniku niezamierzonego podania leku poza żyłę. Niezbyt często: częstoskurcz komorowy, migotanie komór. Bardzo rzadko: hipokaliemia, bradykardia, niedokrwienie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego, zatrzymanie akcji serca, krwawienie punkcikowate, martwica skóry. Ponadto: zmniejszenie ciśnienia w kapilarach płucnych, niepokój ruchowy, odczucie gorąca i lęku. Do działań niepożądanych w populacji pediatrycznej należą: zwiększenie skurczowego ciśnienia tętniczego, układowe nadciśnienie lub niedociśnienie, tachykardia, ból głowy, zwiększenie ciśnienia zaklinowania tętnicy płucnej prowadzące do przekrwienia płuc i obrzęku, a także związanych z tym objawów.

  • Działanie z innymi lekami

    Leki β-adrenolityczne (zwłaszcza kardioselektywne) mogą osłabiać dodatnie działanie inotropowe dobutaminy polegające na pobudzeniu receptorów beta w mięśniu sercowym. Jednak dobutamina w dawkach, które nie powodują żadnych ciężkich działań niepożądanych, może niwelować betablokadę. Niekiedy obserwowano niewielkie zwężenie naczyń obwodowych, zwłaszcza u pacjentów leczonych ß -adrenolitykami. Leki rozkurczające naczynia krwionośne działające głównie na układ żylny (azotany, nitroprusydek sodu), stosowane jednocześnie z dobutaminą, mogą zwiększać pojemność minutową oraz nasilać redukcję oporu obwodowego i ciśnienia napełniania lewej komory. Wziewne anestetyki mogą zwiększyć częstość komorowych zaburzeń rytmu serca ze względu na wywoływaną nadwrażliwość mięśnia sercowego. Ze względu na możliwość wystąpienia przełomu nadciśnieniowego, nasilenia niewydolności krążenia, zaburzeń rytmu serca i krwotoku wewnątrzczaszkowego stosowanie dobutaminy z inhibitorami MAO jest przeciwwskazane. Niezgodności fizyczne: zob. CHPL.

  • Dawkowanie

    Optymalną dawkę należy ustalać indywidualnie. Dorośli: zwykle 2,5-10 µg/kg mc./min, w wybranych sytuacjach klinicznych stosowano dawki do 40 µg/kg mc./min. Dzieci i młodzież (od noworodków do 18 rż.): zaleca się dostosowanie dawki początkowej 5 µg/kg mc./min. do odpowiedzi klinicznej w zakresie od 2 do 20 µg/kg mc./min. Sporadycznie odpowiedź uzyskuje się po podaniu małej dawki, wynoszącej od 0,5 do 1,0 µg/kg mc./min. Dowiedziono, że minimalne dawki skuteczne u dzieci są większe niż u dorosłych. Podczas stosowania większych dawek dobutaminy należy zachować szczególną ostrożność, gdyż maksymalne dawki tolerowane w leczeniu dzieci są mniejsze od dawek stosowanych u dorosłych. Większość działań niepożądanych (zwłaszcza tachykardię) obserwowano po podaniu dobutaminy w dawkach ≥7,5 µg/kg mc./min. Szybkie ustąpienie działań niepożądanych można uzyskać przez zmniejszenie szybkości infuzji lub jej przerwanie. Wśród pacjentów pediatrycznych notowano dużą zmienność w odniesieniu zarówno do stężenia dobutaminy w osoczu wywołującego reakcję hemodynamiczną (próg), jak i do szybkości odpowiedzi hemodynamicznej na zwiększenie stężenia w osoczu, co wskazuje, że nie można z góry określić wymaganej dawki dla dzieci i dawkę tę należy ustalać biorąc pod uwagę przypuszczalnie węższy niż u dorosłych przedział terapeutyczny. Lek do stosowania w postaci ciągłego wlewu dożylnego, po rozcieńczeniu.

  • Uwagi

    Jeśli wlew trwa dłużej niż 72 h, istnieje ryzyko wystąpienia zjawiska tolerancji, może być konieczne zwiększenie dawek dobutaminy. Preparat należy odstawiać stopniowo. Podczas wlewu dożylnego leku należy monitorować częstość i miarowość rytmu serca, ciśnienie tętnicze, szybkość wlewu oraz zapis EKG do momentu ustabilizowania się odpowiedzi na lek. Wlew należy stosować przy użyciu pompy strzykawkowej lub kroplowych aparatów do wlewów.

  • Danych o lekach dostarcza: