Diclac

  • Skład

    1 czopek zawiera 50 mg lub 100 mg diklofenaku sodowego.

  • Działanie

    Niesteroidowy lek przeciwzapalny (pochodna kwasu aminofenylooctowego) o działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym i przeciwgorączkowym. Mechanizm działania polega na hamowaniu aktywności cyklooksygenazy prostaglandynowej. Działa przeciwagregacyjnie na płytki krwi. Po podaniu doodbytniczym wchłania się szybko, osiągając maksymalne stężenie we krwi po około 1 h. Przenika do płynu maziowego, gdzie maksymalne stężenie pojawia się z 2-4-godzinnym opóźnieniem w stosunku do stężenia we krwi i pozostaje większe przez 12 h od podania. W 99,7% wiąże się z białkami osocza. Metabolizowany jest w wątrobie głównie na drodze hydroksylacji i metoksylacji. Metabolity są wydalane w moczu (około 60%) i z kałem, mniej niż 1% podanej dawki diklofenaku jest wydalane z kałem w postaci niezmienionej. T0,5 wynosi 1-2 h. Eliminacja z płynu maziowego zachodzi 3 razy wolniej niż eliminacja z krwi.

  • Wskazania

    Leczenie objawowe: reumatoidalnego zapalenia stawów, choroby zwyrodnieniowej stawów, zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa, bólu (spowodowanego pourazowymi lub pooperacyjnymi stanami zapalnymi i obrzękiem, np. po zabiegach stomatologicznych lub ortopedycznych), bolesnego miesiączkowania.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na diklofenak lub pozostałe składniki preparatu. Nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ objawiająca się napadami astmy oskrzelowej, pokrzywką, ostrym zapaleniem błony śluzowej nosa. Czynna choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy, krwawienie z przewodu pokarmowego lub perforacja. Występujące w przeszłości krwawienie z przewodu pokarmowego lub perforacja, związane ze stosowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Czynna lub nawracająca choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy i (lub) krwawienie w wywiadzie (co najmniej dwa znaczące i potwierdzone epizody owrzodzenia lub krwawienia). Ciężka niewydolność wątroby, nerek lub serca. Stan zapalny odbytnicy lub odbytu. Dzieci i młodzież poniżej 14 rż. III trymestr ciąży.

  • Środki ostrożności

    Korzyści ze stosowania diklofenaku przewyższają ryzyko, jednakże obecnie dostępne dane wskazują na zwiększenie ryzyka występowania zdarzeń zakrzepowych tętnic w związku ze stosowaniem diklofenaku, podobne do obserwowanego w przypadku stosowania selektywnych inhibitorów COX-2. U pacjentów z istotnymi czynnikami ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych (np. nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu), należy ostrożnie rozważyć rozpoczęcie leczenia diklofenakiem. U wszystkich pacjentów diklofenak należy stosować w najmniejszej skutecznej dawce i przez okres nie dłuższy niż to konieczne do kontrolowania objawów. Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego (pacjenci z chorobą wrzodową żołądka i (lub) dwunastnicy w wywiadzie, szczególnie powikłaną krwotokiem i perforacją przewodu pokarmowego; pacjenci przyjmujący kortykosteroidy o działaniu ogólnym, leki przeciwzakrzepowe, przeciwpłytkowe, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny; osoby w podeszłym wieku) - u tych pacjentów należy stosować najmniejszą możliwą dawkę terapeutyczną diklofenaku i rozważyć leczenie skojarzone z lekami osłonowymi. Należy unikać jednoczesnego stosowania diklofenaku z innymi lekami z grupy NLPZ, łącznie z selektywnymi inhibitorami COX-2. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, przyjmujących leki moczopędne lub leki o działaniu nefrotoksycznym, z hipowolemią o różnej etiologii, z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, z zatrzymaniem płynów lub obrzękami, z zaburzeniami krzepnięcia krwi, u pacjentów z astmą, alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa, obrzękiem błony śluzowej nosa, przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, przewlekłymi zakażeniami dróg oddechowych oraz u pacjentów z nadwrażliwością na inne leki, u pacjentów z zapaleniem jelita grubego, chorobą Leśniowskiego-Crohna, zaburzeniami czynności wątroby, porfirią oraz u pacjentów osłabionych lub z małą masą ciała. W przypadku wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego, wysypki skórnej, zmian chorobowych dotyczących błon śluzowych lub jakichkolwiek objawów nadwrażliwości oraz w przypadku utrzymywania się nieprawidłowych wyników badań czynnościowych wątroby lub oznak klinicznych sugerujących wystąpienie zaburzeń czynności wątroby lek należy natychmiast odstawić. Lek może maskować objawy istniejącego zakażenia.

  • Ciąża i laktacja

    Preparat może być stosowany w I i II trymestrze ciąży tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne zagrożenie dla płodu. Stosowanie diklofenaku jest przeciwwskazane w III trymestrze ciąży (u płodu może wywołać przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, a u matki zahamować czynność skurczową macicy). Diklofenak w niewielkich ilościach przenika do mleka kobiecego - nie należy stosować preparatu w okresie karmienia piersią. Stosowanie diklofenaku może zaburzać płodność u kobiet - u kobiet mających trudność z zajściem w ciążę lub badanych w związku z niepłodnością należy rozważyć zakończenie stosowania diklofenaku. Nie zaleca się podawania leku kobietom planującym ciążę.

  • Efekty uboczne

    Często: ból i zawroty głowy (w tym zawroty głowy pochodzenia błędnikowego), nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, ból brzucha, wzdęcie, jadłowstręt, zwiększenie aktywności aminotransferaz, wysypka, podrażnienie w miejscu podania. Rzadko: reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne - niedociśnienie, wstrząs), senność, duszność, astma, zapalenie błony śluzowej żołądka, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawe wymioty, krwawa biegunka, smoliste stolce, choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy (czasem z krwawieniem i perforacją), zapalenie odbytnicy, zapalenie wątroby, żółtaczka, zaburzenia czynności wątroby, pokrzywka, obrzęki. Bardzo rzadko: trombocytopenia, leukopenia, niedokrwistość (w tym hemolityczna i aplastyczna), agranulocytoza, obrzęk naczynioruchowy, dezorientacja, depresja, bezsenność, koszmary senne, drażliwość, zaburzenia psychotyczne, parestezje, zaburzenia pamięci, drgawki, lęk, drżenie mięśniowe, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zaburzenia smaku, udar mózgu, zaburzenia widzenia (w tym nieostre widzenie, podwójne widzenie), szumy uszne, zaburzenia słuchu, kołatanie serca, ból w klatce piersiowej, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, nadciśnienie tętnicze, zapalenie naczyń, zapalenie płuc, zapalenie okrężnicy (w tym krwotoczne zapalenie okrężnicy, zaostrzenie wrzodziejącego zapalenia okrężnicy lub choroby Leśniowskiego-Crohna), zaparcie, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie języka, choroby przełyku, błoniaste zwężenie jelita, zapalenie trzustki, zaostrzenie guzków krwawniczych, piorunujące zapalenie wątroby, wykwity pęcherzowe, wyprysk, rumień, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, złuszczające zapalenie skóry, wypadanie włosów, nadwrażliwość na światło, plamica, plamica alergiczna, świąd, ostra niewydolność nerek, krwiomocz, białkomocz, zespół nerczycowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, martwica brodawek nerkowych. Przyjmowanie diklofenaku długotrwale i w dużych dawkach może być związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka zatorów tętnic (zawał serca, udar).

  • Działanie z innymi lekami

    Diklofenak może zwiększać stężenia litu i digoksyny we krwi - należy kontrolować stężenia tych leków we krwi. Osłabia działanie leków moczopędnych i hipotensyjnych (β-adrenolityków, inhibitorów ACE) - należy okresowo kontrolować ciśnienie tętnicze oraz czynność nerek. Stosowany jednocześnie z diuretykami oszczędzającymi potas może powodować zwiększenie stężenia potasu w surowicy, co należy monitorować. Stosowany z innymi NLPZ lub kortykosteroidami o działaniu ogólnoustrojowym może nasilać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego. Stosowany z lekami przeciwzakrzepowymi i przeciwpłytkowymi może zwiększać ryzyko krwotoków. Stosowany z lekami z grupy SSRI może zwiększać ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (należy unikać takiego połączenia). Zwiększa stężenie i toksyczność metotreksatu (szczególną ostrożność należy zachować 24 h przed lub po podaniu metotreksatu). Nasila nefrotoksyczność cyklosporyny. Stosowany jednocześnie z chinolonami może powodować drgawki. Podczas stosowania diklofenaku z lekami przeciwcukrzycowymi należy kontrolować stężenie glukozy we krwi.

  • Dawkowanie

    Doodbytniczo. Dorośli i dzieci od 15 rż.: zalecana początkowa dawka diklofenaku wynosi 100-150 mg/dobę. W łagodniejszych przypadkach oraz w leczeniu długotrwałym zazwyczaj wystarcza dawka 75-100 mg/dobę. Całkowitą dawkę dobową należy zastosować w 2-3 dawkach podzielonych. W celu zniesienia bólu nocnego i sztywności porannej, leczenie preparatem w postaci tabletek w ciągu dnia można w uzupełnić podaniem czopka przed snem. Nie przekraczać dawki 150 mg diklofenaku na dobę. W bolesnym miesiączkowaniu dawkę należy ustalić indywidualnie, zwykle stosuje się 50-150 mg/dobę; początkowo podawać 50-100 mg, w razie potrzeby dawkę można zwiększyć w ciągu kilku cykli menstruacyjnych do dawki maksymalnej 200 mg/dobę.

  • Uwagi

    Podczas długotrwałego leczenia należy kontrolować czynność nerek i wątroby oraz morfologię i rozmaz krwi. Pacjenci, u których podczas leczenia preparatem wystąpią zaburzenia widzenia, zawroty głowy, senność lub inne zaburzenia o.u.n. nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

  • Danych o lekach dostarcza: