Diazepam Desitin

  • Skład

    2,5 ml roztworu zawiera 5 mg lub 10 mg diazepamu. Preparat zawiera alkohol benzylowy.

  • Działanie

    Długo działająca pochodna benzodiazepiny. Działa przeciwlękowo, przeciwdrgawkowo, miorelaksacyjnie, uspokajająco i nasennie. Nasila hamujące działanie przekaźnictwa GABA-ergicznego w o.u.n. Po podaniu roztworu drogą doodbytniczą diazepam jest szybko i niemal całkowicie wchłaniany przez błonę śluzową odbytnicy. Początek działania występuje w ciągu kilku min. Cmax jest osiągane 10-30 min po podaniu. W 95-99% wiąże się z białkami osocza. Szybko przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego. Przenika barierę łożyska i jest wydzielany do mleka kobiecego. Diazepam jest metabolizowany w wątrobie. Metabolity (N-demetylodiazepam - nordiazepam, temazepam, oksazepam) są czynne farmakologicznie. Diazepam ma dwufazowy okres półtrwania z fazą początkową szybkiej dystrybucji, po której następuje faza wydłużonej ostatecznej eliminacji, trwająca 1 - 2 dni. Lek jest wydalany głównie przez nerki, częściowo z żółcią. Wydalanie diazepamu może ulec wydłużeniu u noworodków, pacjentów w wieku podeszłym oraz u osób z chorobami wątroby lub nerek.

  • Wskazania

    Sytuacje, w których potrzebne jest szybkie działanie leku, a podanie drogą dożylną jest niemożliwe lub niewskazane: drgawki padaczkowe i gorączkowe; łagodzenie skurczu mięśni spowodowanego przez tężec; jako środek sedatywny w małych zabiegach chirurgicznych i stomatologicznych; początkowe leczenie lęku i pobudzenia, kiedy zaburzenia są ciężkie, upośledzają czynności pacjenta lub powodują bardzo duże obciążenie psychiczne. Lek jest szczególnie przydatny w natychmiastowym leczeniu drgawek u dzieci.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na diazepam, inne benzodiazepiny lub którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Miastenia. Ciężka niewydolność oddechowa. Zespół bezdechu sennego. Ciężka niewydolność wątroby. Preparat zawiera alkohol benzylowy - nie stosować u wcześniaków.

  • Środki ostrożności

    Nie zaleca się stosowania diazepamu w leczeniu podstawowym chorób psychicznych. Nie należy stosować u pacjentów ze stanami fobii lub natręctw ani w monoterapii u pacjentów z depresją lub lękiem skojarzonym z depresją (zwiększone ryzyko samobójstwa w tej grupie pacjentów). Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami osobowości lub ujawniających zachowania agresywne, w tym autoagresywne oraz u pacjentów nadużywających alkoholu lub leków w wywiadzie. Ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, przewlekłą niewydolnością płuc, jaskrą z zamkniętym kątem przesączania, zaburzeniami organicznymi mózgu, szczególnie z miażdżycą. U dzieci należy stosować tylko w przypadku konieczności i możliwie jak najkrócej. Nie jest zalecane stosowanie leku u dzieci o mc.

  • Ciąża i laktacja

    Leku nie należy stosować u w ciąży, szczególnie podczas I i III trymestru, chyba że korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Diazepam podawany w ciąży może zwiększać ryzyko wad wrodzonych i wystąpienia upośledzenia umysłowego u dziecka. Podawanie leku w III trymestrze lub w podczas porodu wiąże się z ryzykiem wystąpienia zespołu dziecka wiotkiego (floppy infant syndrome) u noworodka, charakteryzującego: hipotermią, hipotonią, depresją oddechową, zaburzeniami rytmu serca i odruchu ssania. U noworodków matek, które przewlekle przyjmowały benzodiazepiny w późniejszym okresie ciąży, może wystąpić uzależnienie fizyczne. Istnieje ryzyko wystąpienia u tych noworodków objawów odstawienia po urodzeniu. Ponadto preparat zawiera alkohol benzylowy, który może przechodzić przez łożysko. Po podaniu preparatu przed lub podczas porodu należy brać pod uwagę ewentualne toksyczne działanie alkoholu benzylowego na wcześniaki i noworodki. Diazepam przenika do pokarmu kobiecego. Nie zaleca się stosowania w okresie karmienia piersią.

  • Efekty uboczne

    Często: podwójne widzenie, osłabienie mięśni, upośledzenie zdolności koncentracji, stępienie emocji, splątanie, niepamięć następcza, działanie sedatywne, senność, ból głowy, zawroty głowy (z ryzykiem upadku u osób w wieku podeszłym), niezborność, niewyraźna mowa, drżenie, uczucie zmęczenia, "kac". Rzadko: hipotonia, bradykardia, ból w klatce piersiowej, zaburzenia hematologiczne (w tym małopłytkowość), zaburzenia widzenia, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu, zaparcie, biegunka, żółtaczka zastoinowa, żółtaczka miąższowa, zatrzymanie moczu, zaburzenie libido, zaburzenia miesiączkowania, skurcz krtani, depresja oddechowa, bezdech, zwiększenie łaknienia. Bardzo rzadko: skórne reakcje nadwrażliwości (w tym pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy). Podczas leczenia (szczególnie u dzieci oraz pacjentów w podeszłym wieku) mogą wystąpić reakcje paradoksalne, takie jak: niepokój, pobudzenie, drażliwość, niestabilność emocjonalna, agresywność, ataki furii, omamy, koszmary senne, objawy psychozy, urojenia, niewłaściwe zachowanie) - przypadku pojawienia się reakcji paradoksalnych należy przerwać stosowanie preparatu. Po zastosowaniu diazepamu może ujawnić się utajona depresja. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do zmniejszenia skuteczności działania nasennego. Nawet po dawkach terapeutycznych może wystąpić fizyczne uzależnienie, a przerwanie podawania diazepamu może powodować objawy odstawienne i reakcje "z odbicia". Może wystąpić uzależnienie psychiczne.

  • Działanie z innymi lekami

    Podczas jednoczesnego stosowania diazepamu i innych leków działających hamująco na o.u.n. (takich jak: leki przeciwpsychotyczne, przeciwlękowe, uspokajające, przeciwdepresyjne, nasenne, przeciwpadaczkowe, opioidowe leki przeciwbólowe, leki znieczulenia ogólnego oraz leki przeciwhistaminowe o działaniu sedatywnym) działanie sedatywne na o.u.n. jest nasilone. Stosowanie diazepamu z alkoholem może nasilać działanie sedatywne - podczas leczenia nie należy spożywać alkoholu. Przy jednoczesnym stosowaniu narkotycznych leków przeciwbólowych może wystąpić nasilenie euforii (ryzyko szybszego uzależnienia). Leki hamujące metabolizm wątrobowy (np. izoniazyd, disulfiram, cymetydyna, omeprazol, doustne środki antykoncepcyjne) zmniejszają klirens diazepamu i mogą nasilać jego działanie. Nie można również wykluczyć wystąpienia zaburzeń czynności ośrodka oddechowego oraz układu sercowo-naczyniowego. Ryfampicyna (induktor enzymów wątrobowych) przyspiesza metabolizm diazepamu, osłabiając jego działanie. Podobny wpływ może wywierać teofilina i palenie tytoniu. Diazepam może osłabiać działanie lewodopy. Może nasilać działanie fenytoiny i leków zwiotczających mięśnie szkieletowe.

  • Dawkowanie

    Doodbytniczo. Dawkę ustala się indywidualnie zależnie od wieku, masy ciała oraz indywidualnej tolerancji na lek. Zwykle stosowana dawka wynosi 0,25-0,5 mg/kg mc. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Leczenie powinno trwać jak najkrócej. Dzieci: mc. 10-15 kg - 1 tubka 5 mg; mc. >15 kg - 1 tubka 10 mg. Dorośli: 2 tubki po 10 mg. Przy braku efektu terapeutycznego po 10 min u dzieci można powtórzyć dawkę, natomiast dorosłym można podać dodatkowo 1 tubkę 10 mg. Dawkę można powtarzać co 12 h. Jeśli drgawki nie ustąpią pomimo stosowania leku, należy zastosować inne leki przeciwdrgawkowe. Osobom w wieku podeszłym oraz osobom w złym stanie ogólnym nie należy podawać więcej niż połowę dawki zazwyczaj stosowanej u osób dorosłych. Zaleca się zmniejszenie dawki u pacjentów z przewlekłą niewydolnością oddechową oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. Należy regularnie oceniać stan pacjenta i sprawdzać, czy dalsze podawanie leku jest konieczne.Tubki są przeznaczone do jednorazowego użytku.

  • Uwagi

    Preparat zawiera ponad 10% alkoholu. Nie należy nagle przerywać leczenia diazepamem - zaleca się stopniowe zmniejszenie dawki leku. Preparat upośledza sprawność psychofizyczną - nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn do 24 h po podaniu ostatniej dawki leku.

  • Danych o lekach dostarcza: