Devisol

  • Skład

    1 ml kropli zawiera 150 µg kalcyfediolu (1 kropla = 5 µg).

  • Działanie

    Metabolit cholekalcyferolu, działający od niego 1,5 raza silniej. Powstaje w wątrobie w wyniku hydroksylacji cholekalcyferolu. Jest metabolizowany w nerkach do kalcytriolu, tj.1,25-dihydroksycholekalcyferolu (aktywnego metabolitu). Kalcyfediol dobrze się wchłania z przewodu pokarmowego (biodostępność 62-77%), osiągając maksymalne stężenie we krwi po 4-8 h. Lek w dużym stopniu wiąże się z białkami osocza. Jest wydalany z żółcią i przez nerki. T0,5 wynosi około 16 dni.

  • Wskazania

    Zapobieganie i leczenie hipokalcemii, krzywicy i osteomalacji, towarzyszących przewlekłym chorobom wątroby lub występujących jako powikłania długotrwałego leczenia przeciwpadaczkowego i kortykoterapii. Zapobieganie i leczenie osteodystrofii mocznicowej. Idiopatyczna i pooperacyjna niedoczynność przytarczyc. Wybrane przypadki rodzinnej krzywicy hipofosfatemicznej.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Hiperkalcemia i hiperkalciuria (w tym samoistna oraz idiopatyczna hiperkalcemia niemowląt). Niedoczynność tarczycy i kory nadnerczy. Nadczynność przytarczyc. Kamica nerkowa. Osteodystrofia nerkowa z hiperfosfatemią. Długotrwałe unieruchomienie. Niektóre choroby nowotworowe.

  • Środki ostrożności

    Nie należy stosować w profilaktyce krzywicy u dzieci zdrowych. Ostrożnie stosować u pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy lub tiazydowymi lekami moczopędnymi (należy monitorować stężenie wapnia we krwi). Przed podjęciem leczenia należy ocenić stosunek ryzyka do korzyści u pacjentów z: miażdżycą naczyń lub zaburzeniami czynności serca, hiperfosfatemią, upośledzoną czynnością nerek, sarkoidozą lub innymi chorobami ziarniniakowymi. Pacjentom dializowanym podczas stosowania kalcyfediolu należy podawać środki wiążące fosfor.

  • Ciąża i laktacja

    Lek jest teratogenny u zwierząt. Niewielkie ilości kalcyfediolu są wydzielane do mleka kobiecego. Dopuszcza się stosowanie w ciąży wyłącznie w przypadku, gdy przewidywane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.

  • Efekty uboczne

    Przewlekła hiperkalcemia wywołana witaminą D może spowodować uogólnione zwapnienie naczyń, kamicę nerkową i zwapnienia tkanek miękkich, co może prowadzić do nadciśnienia i niewydolności nerek. Niewydolność nerek lub układu krążenia spowodowana toksycznością witaminy D może prowadzić do zgonu. U dzieci może wystąpić zahamowanie wzrostu. Wczesne objawy toksyczności witaminy D związane z hiperkalcemią obejmują: zaparcia, biegunki, suchość w ustach, ból głowy, wzmożone pragnienie, częste oddawanie moczu, brak apetytu, metaliczny smak w ustach, mdłości i wymioty, zmęczenie i osłabienie. Późnymi objawami są bóle kostne, mętny mocz, wysokie ciśnienie krwi, nadwrażliwość oczu na światło, nieregularny rytm serca, świąd skóry, letarg, bóle mięśni, nudności i wymioty oraz zapalenie trzustki, psychozy, zaburzenia nastroju, zmniejszenie masy ciała.

  • Działanie z innymi lekami

    Lek może nasilać toksyczne działanie glikozydów naparstnicy. W czasie stosowania kalcyfediolu nie należy podawać dużych dawek preparatów wapnia. Jednoczesne stosowanie leków zobojętniających HCl, które zawierają związki glinu, może prowadzić do toksyczności, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek. W skojarzeniu z preparatami magnezu może wystąpić hipermagnezemia, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłymi chorobami nerek. Leki przeciwdrgawkowe (hydantoina, barbiturany, prymidon) mogą nasilać metabolizm witaminy D, osłabiając jej działanie (należy uzupełniać jej niedobór). Kalcyfediol może antagonizować działanie kalcytoniny, etidronianu, azotanu galu, pamidronianu, plikamycyny. W skojarzeniu z dużymi dawkami leków zawierających fosfor nasila się ryzyko hiperfosfatemii. Z innymi preparatami witaminy D zwiększa się ryzyko toksyczności (nie stosować w trakcie leczenia preparatem).

  • Dawkowanie

    Dzieci w przewlekłych chorobach wątroby i w hipokalcemii towarzyszącej leczeniu padaczki: 20-40 µg (4-8 kropli)/dobę (0,4-1,8 µg/kg mc./dobę; średnio podaje się 1 µg/kg mc./dobę), w zapobieganiu krzywicy i osteomalacji powstałych u pacjentów leczonych preparatami przeciwdrgawkowymi: 10-20 µg (2-4 krople)/dobę; w osteodystrofii mocznicowej, krzywicy hipofosfatemicznej i niedoczynności przytarczyc dawki ustala się indywidualnie, zależnie od stężenia wapnia we krwi. Dorośli: 50-75 µg (10-15 kropli)/dobę.Stosując lek w postaci kropli, podaje się go z niewielką ilością wody, mleka lub soku owocowego.

  • Uwagi

    Podczas leczenia należy okresowo kontrolować: stężenie wapnia w surowicy i ewentualnie stężenie wapnia w moczu (co 1-2 tyg. w ciągu pierwszych 3 miesięcy, następnie nie rzadziej niż co 3 miesiące); stężenie kreatyniny w surowicy; stężenie azotu mocznikowego we krwi; aktywność fosfatazy zasadowej w surowicy; stężenie fosforanów w surowicy; stosunek stężeń: wapń/kreatynina w moczu (co 1-3 mies.). Należy zapewnić prawidłową podaż wapnia z dietą.

  • Danych o lekach dostarcza: