Portal Świat Zdrowia:
| Rejestracja

Sekcje tematyczne

  Świat Zdrowia
Świat Kardiologii i Diabetologii
Kardiologia
Diabetologia

Encyklopedia leków

Nazwa leku

Devikap®
Medana Pharma
  • Devikap® , płyn doustny, 10 ml
Profilaktyka i leczenie niedoboru witaminy D. Zapobieganie i leczenie krzywicy, tężyczka hipokalcemiczna, osteomalacja i choroby kości na podłożu metabolicznym. Profilaktycznie w stanach złego wchłaniania (w wyniku przewlekłych chorób jelit, marskości wątroby, rozległej resekcji żołądka i jelit). Leczenie wspomagające w osteoporozie.
1 ml (ok. 30 kropli) roztworu zawiera 15 000 j.m. cholecalcyferolu (1 kropla zawiera ok. 500 IU cholecalcyferolu). Preparat zawiera sacharozę i alkohol benzylowy.
Witamina regulująca metabolizm wapnia i fosforanów, wpływająca na utrzymanie ich prawidłowego stężenia we krwi. Bierze udział we wchłanianiu i transporcie jonów wapniowych i fosforanowych oraz ułatwia ich wbudowywanie do kości. Działa przeciwkrzywiczo. Jest niezbędna do prawidłowej czynności przytarczyc, a także funkcjonowania układu odpornościowego (wpływa na wytwarzanie limfokin). Po podaniu doustnym wchłania się 50-80% dawki. Po wchłonięciu ulega hydroksylacji w wątrobie i nerkach, w wyniku czego powstaje aktywna postać witaminy D - kalcytriol. T0,5 we krwi wynosi kilka dni i może ulec wydłużeniu u pacjentów z chorobami nerek. Witamina D i jej metabolity wydalane są głównie z żółcią; końcowy produkt przemiany witaminy D - kwas kalcytriolowy wydalany jest z moczem. Witamina D3 lepiej wchłania się w jelitach z roztworów wodnych niż z olejowych.
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Hiperwitaminoza D. Zwiększone stężenie wapnia we krwi i moczu. Wapniowe kamienie nerkowe. Sarkoidoza. Niewydolność nerek.
Należy zachować ostrożność: u pacjentów unieruchomionych; u pacjentów przyjmujących tiazydowe leki moczopędne; u pacjentów z kamicą nerkową; u pacjentów z chorobami serca; u pacjentów stosujących glikozydy naparstnicy; u pacjentów stosujących duże dawki wapnia (dobowe zapotrzebowanie i sposób podawania witaminy D u dzieci powinny być ustalane indywidualnie i weryfikowane każdorazowo podczas badań okresowych, zwłaszcza w pierwszych miesiącach życia); u niemowląt, u których stwierdza się małe wymiary ciemienia przedniego. Zbyt duże, długo stosowane dawki witaminy D lub dawki uderzeniowe mogą być przyczyną przewlekłej hiperwitaminozy. Podczas stosowania preparatu zaleca się okresowo kontrolować stężenie wapnia i fosforanów we krwi i moczu. Preparat zawiera alkohol benzylowy, który może powodować reakcje anafilaktoidalne. Preparat zawiera sacharozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.
Nie należy stosować w dużych dawkach u kobiet w ciąży, ze względu na możliwe działanie teratogenne w razie przedawkowania (nadmierne dawki stosowane w ciąży są prawdopodobnie przyczyną niedorozwoju umysłowego i wrodzonych wad serca u dzieci). Należy zachować ostrożność podczas podawania leku kobietom karmiącym piersią  - preparat stosowany w dużych dawkach może spowodować objawy przedawkowania u dziecka.
Działania niepożądane praktycznie nie występują przy podawaniu w zalecanych dawkach. W przypadku rzadko występującej nadwrażliwości na witaminę D3 lub przy stosowaniu zbyt dużych dawek przez dłuższy czas może dojść do zatrucia określanego jako hiperwitaminoza D. Objawy hiperwitaminozy obejmują: zwiększenie stężenia wapnia we krwi, hipercholesterolemia, ubytek masy ciała, nadmierne pragnienie, obfite pocenie, obniżone libido, depresje, zaburzenia psychotyczne, bóle głowy, letarg, zapalenie spojówek, światłowstręt, zaburzenia rytmu serca, nadciśnienie, suchość w jamie ustnej, utrata łaknienia, nudności, wymioty, zaparcia, zapalenie trzustki, podwyższona aktywność aminotransferaz, bóle mięśni i stawów, osłabienie mięśniowe, mocznica, wielomocz, kamica nerkowa, zwiększenie stężenia wapnia w moczu, świąd skóry, wodnisty wyciek z nosa, hipertermia, zwapnienia tkanek.
Leki przeciwpadaczkowe, zwłaszcza fenytoina i fenobarbital, a także ryfampicyna, zmniejszają wchłanianie witaminy D3. Stosowanie witaminy D3 jednocześnie z tiazydowymi lekami moczopędnymi zwiększa ryzyko hiperkalcemii. Podawanie równocześnie z glikozydami nasercowymi może nasilać ich toksyczność (istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca). Podawanie równocześnie ze środkami zobojętniającymi zawierającymi glin i magnez powoduje u pacjentów z niewydolnością nerek toksyczne działanie glinu na kości oraz hipermagnezemię. Łączne stosowanie z analogami witaminy D niesie ryzyko działania toksycznego. Preparaty zawierające duże dawki wapnia lub fosforu zwiększają ryzyko wystąpienia hiperfosfatemii. Ketokonazol może hamować zarówno biosyntezę jak i katabolizm 1,25(OH)2-cholekalcyferolu. Witamina D może działać antagonistycznie do takich leków stosowanych w hiperkalcemii jak kalcytonina, etydronian, pamidronian.
Doustnie. Dawki należy ustalić indywidualnie, biorąc pod uwagę ilość jednocześnie przyjmowanego wapnia (zarówno w diecie, jak i w postaci preparatów). Zapobieganie niedoborom. Dzieci od urodzenia oraz dorośli: 500 IU (1 kropla) na dobę. Leczenie niedoborów. Dawka ustalana indywidualnie przez lekarza, zależnie od stopnia niedoboru. Krzywica zależna od witaminy D. Dzieci: 3 000-10 000 IU (6-20 kropli) na dobę. Osteomalacja związana ze stosowaniem leków przeciwdrgawkowych. Dzieci: 1000 IU (2 krople) na dobę; dorośli: 1000-4000 IU (2-8 kropli) na dobę. Preparat podawać w łyżce płynu. Aby dokładnie odmierzyć dawkę leku, należy podczas odliczania kropli trzymać butelkę pod kątem 45st..

Moje kontozwiń

Aby korzystać z Mojego Konta lub zarejestruj!

Newsletter

Zawsze najświeższe informacje! Nowe opinie na interesujące Ciebie tematy. Zapisz się na newsletter.