Davercin

  • Skład

    1 tabl. powl. zawiera 250 mg cyklicznego węglanu erytromycyny.

  • Działanie

    Antybiotyk makrolidowy, pochodna erytromycyny A. Wywiera od niej silniejsze i dłużej utrzymujące się działanie bakteriostatyczne. Mechanizm działania przeciwbakteryjnego polega na zahamowaniu syntezy białka w komórce. Działa m.in. na Streptococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus aureus, Corynebacterium diphtheriae, Corynebacterium minutissimum, Moraxella catarrhalis, Mycoplasma pneumoniae, Chlamydia spp., Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Legionella pneumophila, Bordetella pertussis, Helicobacter pylori, Ureaplasma urealyticum, Campylobacter spp., Treponema pallidum, Clostridium spp. Zmienną wrażliwość wykazuje na antybiotyk Haemophilus influenzae. Preparat jest nieskuteczny w zwalczaniu zakażeń wywołanych przez grzyby, wirusy, drożdżaki. Obecność pokarmu zmniejsza jego wchłanianie. Z białkami osocza wiąże się w około 78%. T0,5 we krwi wynosi 9,5 h. Przenika m.in. do migdałków podniebiennych, ucha środkowego, płynu jamy opłucnowej i otrzewnowej, do mleka matki oraz przez barierę łożyska. Nie przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego i płynu maziowego. Jest wydalany głównie z kałem, częściowo z moczem.

  • Wskazania

    Zakażenia górnych dróg oddechowych: zapalenie gardła, zapalenie zatok. Zakażenia dolnych dróg oddechowych: ostre zapalenie oskrzeli lub zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, zapalenie płuc. Zakażenia skóry i tkanek miękkich: ropnie i czyraki, róża. Zakażenia przewodu pokarmowego wywołane przez Campylobacter spp. W stomatologii: zapalenia dziąseł, angina Vincenta. Inne zakażenia: płonica. Przed rozpoczęciem leczenia cyklinicznym węglanem erytromycyny należy przeprowadzić badanie lekowrażliwości wyizolowanego drobnoustroju, wywołującego zakażenie. Leczenie może być wdrożone przed uzyskaniem wyniku lekowrażliwości drobnoustroju. Po uzyskaniu antybiogramu może być konieczna odpowiednia zmiana leku. Podejmując decyzję o leczeniu należy uwzględnić oficjalne zalecenia dotyczące stosowania leków przeciwbakteryjnych.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na makrolidy lub pozostałe składniki preparatu. Ciężka niewydolność wątroby. Nie podawać pacjentom otrzymującym astemizol, terfenadynę, cyzapryd, pimozyd, pochodne ergotaminy lub dihydroergotaminy.

  • Środki ostrożności

    Przed podaniem leku należy przeprowadzić dokładny wywiad dotyczący skłonności do reakcji nadwrażliwości na erytromycynę, makrolidy lub inne alergeny. Ze względu na łatwo narastającą oporność stosowanie preparatu należy ograniczyć do sytuacji kiedy jest to niezbędne, erytromycyny należy stosować gdy antybiotyki beta-laktamowe są nieskuteczne lub gdy ich stosowanie jest przeciwwskazane. Ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub otrzymujących jednocześnie leki potencjalnie hepatotoksyczne oraz u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. Wystąpienie biegunki w trakcie przyjmowania lub zaraz po odstawieniu antybiotyku może być oznaką rzekomobłoniastego zapalenia jelit - zaleca się odstawienie preparatu i zastosowanie odpowiedniego leczenia. Ostrożnie u pacjentów z miastenią (może nasilać objawy choroby). Podczas długotrwałego stosowania antybiotyku może wystąpić nadmierny rozwój niewrażliwych na antybiotyk drobnoustrojów, w tym grzybów.

  • Ciąża i laktacja

    W okresie ciąży i karmienia piersią preparat należy podawać jedynie w wypadku zdecydowanej konieczności.

  • Efekty uboczne

    Nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka - najczęściej po podaniu dużych dawek leku, przemijające zwiększenia aktywności aminotransferaz wątrobowych w surowicy krwi, przy długotrwałym podawaniu dużych dawek - nadkażenia opornymi bakteriami i drożdżakami, pokrzywka, wysypki skórne, zespół Stevensa-Johnosona, rumień wielopostaciowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, anafilaksja. Rzadko: cholestatyczne zapalenie wątroby, niewydolność wątroby, arytmia (częstoskurcz komorowy, zaburzenia typu torsades de pointes), kołatanie serca, zaburzenia słuchu (szumy uszne, głuchota) - zwłaszcza po podaniu dużych dawek leku i/lub u pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek, reakcje uczuleniowe (najczęściej u pacjentów uczulonych na wiele alerganów i którym podaje się duże dawki leku). Bardzo rzadko: rzekomobłoniaste zapalenie jelit, zaburzenia czynności wątroby i zaburzenia słuchu, agranulocytoza, śródmiąższowe zapalenie nerek, zawroty głowy, stany splątania, omamy, koszmary nocne, zapalenie trzustki.

  • Działanie z innymi lekami

    Preparat podawany jednocześnie z lekami metabolizowanymi z udziałem cytochromu P-450 (teofilina, digoksyna, cyklosporyna, fenytoina, alfentanyl, benzodiazepiny, leki przeciwzakrzepowe np. warfaryna, ergotamina, dihydroergotamina, terfenadyna, astemizol) powoduje zwiększenie stężenia tych leków w surowicy i nasilenia ich toksyczności (niekiedy konieczna jest modyfikacja dawkowania tych leków). Podawany z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi zmniejsza ich skuteczność oraz zwiększa ryzyko hepatotoksyczności. Z cyzaprydem powoduje zwiększenie stężęnia cyzaprydu w surowicy krwi, co może powodować wydłużenie odstępu QT i groźne komorowe zaburzenia rytmu serca. Podawany z inhibitorami reduktazy HMG-CoA (lowastatyna, symwastatyna) powoduje zwiększenie ich stężenia we krwi.

  • Dawkowanie

    Doustnie. Dorośli: dawka początkowa 750 mg; następnie 500 mg co 12 h (w zakażeniach o cięższym przebiegu można podawać 1 g 2 razy na dobę co 12 h). Dzieci 7-11 rż.: dawka początkowa wynosi zwykle 30 mg/kg mc., następnie podaje się 15 mg/kg mc co 12 h. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub stosujących leki potencjalnie hepatotoksyczne oraz u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek konieczne może być dostosowanie dawki. Preparat podaje się z dużą ilością płynu 1 h przed lub 2 h po posiłku; tabletek nie należy dzielić ani rozgryzać. Lek należy podawać jeszcze 2-3 dni po ustąpieniu objawów klinicznych.

  • Uwagi

    Preparat w tabletkach można podawać dzieciom, które są w stanie połknąć tabletkę (zwykle w wieku od 6 lat), dla młodszych dzieci przeznaczony jest granulat do sporządzania zawiesiny doustnej. Przed rozpoczęciem leczenia preparatem należy przeprowadzić badanie lekowrażliwości wyizolowanego drobnoustroju wywołującego zakażenie. Leczenie może być wdrożone przed uzyskaniem wyniku lekowrażliwości drobnoustroju, ale po uzyskaniu wyniku antybiogramu może być konieczna odpowiednia zmiana leku. Podczas długotrwałego leczenia preparatem wskazane jest wykonanie testów czynności wątroby.

  • Danych o lekach dostarcza: