Cordarone

  • Skład

    1 tabl. zawiera 200 mg chlorowodorku amiodaronu.

  • Działanie

    Lek przeciwarytmiczny klasy III, przedłużający czas trwania potencjału czynnościowego i okres refrakcji w komórkach mięśnia sercowego. Działa α- i ß-adrenolitycznie, zmniejsza zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen i zwiększa pojemność minutową serca. Po podaniu doustnym biodostępność wynosi 30-80%. Po podaniu pojedynczej dawki maksymalne stężenie we krwi występuje po 3-7 h. Efekt terapeutyczny występuje po kilku dniach do 2 tyg. Metabolizowany głównie w wątrobie, wydalany z kałem, w niewielkiej ilości z moczem. T0,5 wynosi 20-100 dni. Po odstawieniu leku jego resztkowa aktywność utrzymuje się przez 10-30 dni. Przechodzi przez barierę krew-łożysko i do mleka matki.

  • Wskazania

    Zaburzenia rytmu w przebiegu zespołu Wolffa-Parkinsona-White'a. Migotanie i trzepotanie przedsionków, napadowe tachyarytmie nadkomorowe: częstoskurcz nadkomorowy i węzłowy, gdy inne leki nie mogą być zastosowane. Leczenie groźnych dla życia komorowych zaburzeń rytmu (częstoskurcz komorowy, migotanie komór), gdy inne leki przeciwarytmiczne są nieskuteczne.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na składniki preparatu lub jod. Bradykardia zatokowa, blok zatokowo-przedsionkowy, zespół chorego węzła zatokowego, z wyjątkiem pacjentów z wszczepionym stymulatorem serca (ryzyko zahamowania czynności węzła). Blok przedsionkowo-komorowy IIst. lub IIIst., z wyjątkiem pacjentów z wszczepionym stymulatorem serca. Podawanie innych leków, które stosowane jednocześnie z amiodaronem mogą wywoływać zaburzenia rytmu torsades de pointes. Choroby tarczycy. Ciąża i okres karmienia piersią.

  • Środki ostrożności

    Ostrożnie stosować u pacjentów w podeszłym wieku lub z niewydolnością serca. Ze względu na zawartość laktozy preparat nie powinien być stosowany u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności leczenia amiodaronem dzieci - nie zaleca się stosowania w tej grupie pacjentów.

  • Ciąża i laktacja

    Ze względu na wpływ amiodaronu na tarczycę płodu, stosowanie preparatu w ciąży jest przeciwwskazane z wyjątkiem sytuacji, gdy korzyść z zastosowania leku przewyższa ryzyko. Stosowanie preparatu w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.

  • Efekty uboczne

    Bardzo często (≥1/10): mikrozłogi w rogówce, nudności, wymioty, zaburzenia smaku, izolowane zwiększenie aktywności aminotransferaz we krwi, nadwrażliwość na światło. Często (≥1/100,

  • Działanie z innymi lekami

    Stosowanie amiodaronu łącznie z lekami mogącymi spowodować zaburzenia rytmu serca torsades de pointes jest przeciwwskazane: leki przeciwarytmiczne (chinidyna, prokainamid, dizopiramid, sotalol, bretylium, bepridil); podawanie dożylne erytromycyny, kotrimoksazolu lub pentamidyny; chlorpromazyna, tiorydazyna, flufenazyna, pimozyd, haloperidol, amisulpiryd, sertindol; preparaty litu i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (m.in. doksepina, amitryptylina); terfenadyna, astemizol, mizolastyna; leki przeciwmalaryczne (chinina, chlorochina, meflochina, halofantryna); winkamina, niektóre leki neuroleptyczne, cyzapryd. Nie zaleca się stosowania amiodaronu z werapamilem i diltiazemem oraz lekami ß-adrenolitycznymi ze względu na możliwość wystąpienia zaburzenia przewodzenia. Nie zaleca się stosowania z lekami przeczyszczającymi powodującymi hipokaliemię oraz z lekami, które mogą spowodować hipokaliemię i (lub) hipomagnezemię (leki moczopędne, kortykosteroidy o działaniu ogólnoustrojowym, tetrakozaktyd, amfoterycyna B podawana dożylnie). Amiodaron zwiększa stężenie digoksyny we krwi i może spowodować jej przedawkowanie (należy kontrolować stężenie digoksyny we krwi), nasila działanie leków przeciwzakrzepowych jak warfaryna (kontrola czasu protrombinowego) oraz fenytoiny (kontrola stężenia fenytoiny we krwi). Stężenia cyklosporyny i flekainidu we krwi mogą zwiększyć się podczas jednoczesnego stosowania z amiodaronem. Jednoczesne stosowanie leków metabolizowanych przez CYP 3A4 i amiodaronu, inhibitora CYP 3A4, może powodować zwiększenie stężenie tych leków we krwi i nasilenie ich toksyczności (m.in. lidokaina, takrolimus, syldenafil, midazolam, triazolam, dihydroergotamina, ergotamina, symwastatyna - zwiększone ryzyko działania toksycznego na układ mięśniowy). Amiodaron może nasilać działanie fentanylu i zwiększać ryzyko jego toksycznego działania. U pacjentów poddawanych znieczuleniu ogólnemu i tlenoterapii istnieje ryzyko wystąpienia ciężkich powikłań: bradykardii, niepoddającego się działaniu atropiny niedociśnienia tętniczego, zaburzeń przewodzenia, zmniejszenia pojemności minutowej serca.

  • Dawkowanie

    Leczenie amiodaronem powinno być rozpoczęte w szpitalu, a następnie kontynuowane pod opieką specjalisty. Doustnie. Dorośli: dawka nasycająca wynosi zwykle 200 mg 3 razy dziennie przez 7 dni; dawka podtrzymująca 100-200 mg dziennie (200 mg co drugi dzień lub 100 mg codziennie; można stosować przerwy w przyjmowaniu leku - 2 dni w tyg.).

  • Uwagi

    Przed rozpoczęciem leczenia amiodaronem zaleca się wykonanie badań: EKG, stężenie TSH, stężenie potasu we krwi. Podczas leczenia co 6 mies. i przez kilka miesięcy po zakończeniu leczenia należy wykonywać badania czynnościowe tarczycy. Regularnie należy kontrolować czynność wątroby. Należy unikać ekspozycji na światło słoneczne podczas leczenia i stosować środki ochronne.

  • Danych o lekach dostarcza: