Comtan

  • Skład

    1 tabl. powl. zawiera 200 mg entakaponu. Preparat zawiera sacharozę.

  • Działanie

    Lek dopaminergiczny. Entakapon należy do grupy inhibitorów katecholo-O-metylotransferazy (COMT). Jest to inhibitor enzymu COMT działający wybiórczo, w sposób odwracalny i głównie obwodowo, przeznaczony do równoczesnego podawania z preparatami zawierającymi lewodopę. Poprzez hamowanie działania enzymu COMT entakapon zmniejsza przemianę metaboliczną lewodopy do 3-O-metyldopy (3-OMD), co prowadzi do zwiększenia wartości AUC lewodopy. W ten sposób stężenie lewodopy w tkance mózgowej ulega zwiększeniu. W wyniku stosowania entakaponu uzyskuje się przedłużenie trwania odpowiedzi klinicznej na lewodopę. W zakresie wchłaniania entakaponu istnieje duża zmienność między- i wewnątrzosobnicza. Entakapon hamuje aktywność enzymu COMT głównie w tkankach obwodowych. Cmax w osoczu po podaniu dawki 200 mg entakaponu jest zwykle osiągane po około 1 h. Lek podlega w znacznym stopniu efektowi pierwszego przejścia. Po wchłonięciu z przewodu pokarmowego entakapon szybko przenika do tkanek obwodowych. Około 92% dawki jest eliminowane podczas fazy β z krótkim T0,5 eliminacji wynoszącym 30 min. Entakapon wiąże się w znacznym stopniu z białkami osocza. Niewielka ilość podanego entakaponu, składającego się głównie z (E)-izomeru, podlega przemianie do (Z)-izomeru. Entakapon jest eliminowany głównie na drodze metabolizmu pozanerkowego. 80-90% dawki wydalane jest z kałem, a około 10-20% dawki jest wydalane z moczem. Jedynie śladowe ilości entakaponu znajdują się w moczu w postaci nie zmienionej. Przeważająca część (95%) wydalana jest w moczu w postaci związanej z kwasem glukuronowym. Jedynie 1% metabolitów entakaponu wydalanych w moczu powstaje w wyniku utleniania.

  • Wskazania

    Wspomaganie leczenia standardowymi preparatami lewodopy z benserazydem lub lewodopy z karbidopą u dorosłych pacjentów z chorobą Parkinsona i fluktuacjami ruchowymi końca dawki, których nie można opanować stosując te preparaty.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na entakapon lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Zaburzenie czynności wątroby. Guz chromochłonny. Jednoczesne stosowanie entakaponu z nieselektywnymi inhibitorami MAO (MAO-A i MAO-B) np. fenelzyną, tranylcyprominą. Jednoczesne podawanie selektywnego inhibitora MAO-A z selektywnym inhibitorem MAO-B i entakaponem. Stwierdzony w wywiadzie złośliwy zespół neuroleptyczny i (lub) bezurazowy rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych.

  • Środki ostrożności

    Istnieje możliwość wystąpienia u pacjentów z chorobą Parkinsona rozpadu mięśni poprzecznie prążkowanych, wtórnego do ciężkich dyskinez, lub złośliwego zespołu neuroleptycznego (NMS), zwłaszcza po nagłym zmniejszeniu dawki lub odstawieniu entakaponu i innych towarzyszących dopaminergicznych preparatów. Jeśli odstawienie entakaponu i innych leków dopaminergicznych jest konieczne, powinno ono następować powoli, a w razie wystąpienia objawów podmiotowych i (lub) przedmiotowych pomimo powolnego odstawiania leku, konieczne może okazać się zwiększenie dawki lewodopy. Terapia entakaponem powinna być stosowana ostrożnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca. Ze względu na swój mechanizm działania, lek może wpływać na metabolizm oraz nasilać działanie leków zawierających grupę katecholową - dlatego należy zachować szczególną ostrożność stosując entakapon u pacjentów otrzymujących leki metabolizowane przy udziale katecholo-O-metylotransferazy (COMT), np.: rymiterolu, izoprenaliny, adrenaliny, noradrenaliny, dopaminy, dobutaminy, α-metyldopy i apomorfiny. Ze względu na skojarzone stosowanie z lewodopą stosując entakapon, należy zachować środki ostrożności odnoszące się do stosowania lewodopy. Preparat zwiększa dostępność biologiczną lewodopy zawartej w standardowych preparatach lewodopy z benserazydem o 5–10% w porównaniu do standardowych preparatów lewodopy z karbidopą. Z tego względu, niepożądane działania dopaminergiczne mogą występować z większą częstotliwością, gdy entakapon jest dodany do leczenia preparatem lewodopy z benserazydem. W celu zmniejszenia dopaminergicznych działań niepożądanych, związanych z podawaniem lewodopy, często konieczne jest dostosowanie dawki lewodopy w czasie pierwszych dni lub tygodni po wprowadzeniu leczenia entakaponem, do stanu klinicznego pacjenta. Entakapon może nasilać niedociśnienie ortostatyczne wywołane podawaniem lewodopy, dlatego należy ostrożnie stosować u chorych przyjmujących inne leki, które mogą wywołać niedociśnienie ortostatyczne. Ze względu na większą częstość występowania działań niepożądanych np. dyskinezy, u chorych leczonych entakaponem oraz agonistami dopaminy (takimi jak bromokryptyna), selegiliną lub amantadyną, w porównaniu do pacjentów otrzymujących te leki i placebo, na początku leczenia entakaponem może być konieczne skorygowanie dawek innych preparatów stosowanych w chorobie Parkinsona. Entakapon podawany w skojarzeniu z lewodopą może powodować u pacjentów z chorobą Parkinsona senność oraz epizody nagłego zaśnięcia, w związku z tym należy zachować ostrożność w czasie prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Zaleca się kontrolę masy ciała, aby zapobiec jej nadmiernemu zmniejszeniu, u pacjentów, u których występuje biegunka, gdyż przedłużająca się lub uporczywa biegunka występująca podczas leczenia entakaponem, może być oznaką zapalenia jelita grubego. W razie przedłużającej się lub uporczywej biegunki należy przerwać stosowanie preparatu oraz rozważyć odpowiednie leczenie i badania. Podczas leczenia agonistami dopaminy i (lub) innymi lekami dopaminergicznymi (takimi jak Comtan) w skojarzeniu z lewodopą mogą wystąpić objawy behawioralne zaburzeń kontroli impulsów, w tym patologiczna skłonność do gier hazardowych, wzrost popędu płciowego (libido), zwiększenie aktywności seksualnej, kompulsywne wydawanie pieniędzy lub kupowanie, napadowe objadanie się oraz jedzenie kompulsywne, w związku z tym należy uważnie obserwować czy nie występują u pacjentów zaburzenia kontroli impulsów a w razie wystąpienia powyższych objawów zaleca się dokonanie oceny prowadzonego leczenia. U pacjentów z postępującą anoreksją, astenią i zmniejszeniem masy ciała w stosunkowo krótkim czasie, należy rozważyć przeprowadzenie ogólnej oceny lekarskiej włączając ocenę czynności wątroby. Lek zawiera sacharozę - pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować tego preparatu.

  • Ciąża i laktacja

    Lek nie powinien być podawany w okresie ciąży oraz w okresie karmienia piersią.

  • Efekty uboczne

    Bardzo często: dyskinezy, nudności, zmiany w zabarwieniu moczu. Często: bezsenność, omamy, splątanie, koszmary senne, nasilenie choroby Parkinsona, zawroty głowy, dystonia, hiperkineza; przypadki choroby niedokrwiennej serca, inne niż zawał mięśnia sercowego (np. dławica piersiowa); biegunka, bóle brzucha, suchość w jamie ustnej, zaparcie, wymioty, zmęczenie, wzmożone pocenie się, upadki. Niezbyt często: zawał mięśnia sercowego. Rzadko: nieprawidłowe wartości wyników testów wątrobowych, wysypka rumieniowata lub grudkowo-plamkowa. Bardzo rzadko: pobudzenie, anoreksja, pokrzywka, zmniejszenie masy ciała. Częstość nieznana: zapalenie okrężnicy; zapalenie wątroby, głównie z cholestazą; odbarwienie skóry, włosów, zarostu i paznokci. Entakapon podawany w skojarzeniu z lewodopą był w pojedynczych przypadkach przyczyną nasilonej senności w ciągu dnia oraz epizodów nagłego zaśnięcia. Zaburzenia kontroli impulsów: patologiczna skłonność do gier hazardowych, wzrost popędu płciowego (libido), zwiększenie aktywności seksualnej, kompulsywne wydawanie pieniędzy lub kupowanie, napadowe objadanie się oraz jedzenie kompulsywne, mogą wystąpić u pacjentów leczonych przy użyciu agonistów dopaminy i (lub) innych leków dopaminergicznych, takich jak Comtan, w skojarzeniu z lewodopą. Donoszono o pojedynczych przypadkach NMS po nagłym zmniejszeniu dawki lub odstawieniu entakaponu i innych terapii lekami dopaminergicznymi. Istnieją doniesienia o pojedynczych przypadkach rozpadu mięśni prążkowanych.

  • Działanie z innymi lekami

    Nie obserwowano żadnych interakcji pomiędzy entakaponem i karbidopą przy zachowaniu zalecanego schematu dawkowania. Nie badano oddziaływania farmakokinetycznego z benserazydem. Nie obserwowano interakcji między entakaponem i imipraminą oraz między entakaponem i moklobemidem. Nie obserwowano interakcji zachodzących między entakaponem i selegiliną u pacjentów z chorobą Parkinsona, którym podawano wielokrotnie dawkę leku. Doświadczenie dotyczące klinicznego stosowania entakaponu z wieloma preparatami, w tym inhibitorami MAO-A, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, inhibitorami wychwytu zwrotnego noradrenaliny, takimi jak: dezypramina, maprotylina i wenlafaksyna oraz lekami metabolizowanymi z udziałem COMT (np. leki zawierające grupę katecholową: rymiterol, izoprenalina, adrenalina, noradrenalina, dopamina, dobutamina, alfa-metyldopa, apomorfina i paroksetyna) jest nadal ograniczone, w związku z tym należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania entakaponu z tymi lekami. Entakapon może być stosowany z selegiliną (selektywny inhibitor MAO-B), ale jej dobowa dawka nie powinna być większa niż 10 mg. W przewodzie pokarmowym entakapon może tworzyć związki chelatowe z żelazem, dlatego należy zachować przynajmniej 2–3 h odstępu między przyjmowaniem entakaponu i produktów żelaza. Entakapon wiąże się z albuminą ludzką w miejscu wiązania II, do którego przyłączają się również inne leki, między innymi diazepam oraz ibuprofen. Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących interakcji z udziałem diazepamu i NLPZ, jednak zgodnie z badaniami in vitro, nie należy oczekiwać istotnego wypierania z połączeń z albuminą w zakresie terapeutycznych stężeń leków. Ze względu na powinowactwo entakaponu do cytochromu P450 2C9 w warunkach in vitro można spodziewać się jego wpływu na preparaty z metabolizmem zależnym od tego izoenzymu, takie jak S-warfaryna. Jednakże, w badaniach interakcji u zdrowych ochotników entakapon nie zmieniał stężenia S-warfaryny w osoczu, podczas gdy wartość AUC dla R-warfaryny zwiększyła się średnio o 18% (CI9011–26%). Wartości INR zwiększyły się średnio o 13% (CI906–19%). W związku z tym u pacjentów otrzymujących warfarynę zaleca się kontrolę INR w początkowym okresie leczenia entakaponem.

  • Dawkowanie

    Doustnie. Entakapon może być stosowany tylko w skojarzeniu z prepatami złożonymi: lewodopy z benserazydem lub lewodopy z karbidopą (wszystkie informacje dotyczące tych preparatów złożonych mają zastosowanie w przypadku ich skojarzonego użycia z entakaponem). 1 tabl. 200 mg przyjmowana z każdą dawką preparatu zawierającego lewodopę z inhibitorem dopa-dekarboksylazy. Max. zalecana dawka wynosi 200 mg 10 razy na dobę, czyli 2000 mg entakaponu. Entakapon wzmaga działanie lewodopy, dlatego w pierwszych dniach lub tygodniach po rozpoczęciu leczenia entakaponem jest często niezbędne dostosowanie dawek lewodopy, w celu zmniejszenia związanych z jej podawaniem działań niepożądanych o charakterze dopaminergicznym, takich jak: dyskinezy, nudności, wymioty i omamy. Należy zmniejszyć dobową dawkę lewodopy o około 10–30%, poprzez zwiększenie odstępów między dawkami i (lub) zmniejszenie pojedynczej dawki lewodopy, w zależności od stanu klinicznego pacjenta. W przypadku przerwania leczenia entakaponem, konieczne jest dostosowanie dawkowania innych leków stosowanych w chorobie Parkinsona, w szczególności lewodopy, w celu osiągnięcia wystarczającego opanowania objawów parkinsonizmu. Entakapon zwiększa dostępność biologiczną lewodopy zawartej w preparatach zawierających lewodopę z benserazydem nieco bardziej (o 5–10%) niż w przypadku preparatów lewodopy z karbidopą - z tego względu, chorzy przyjmujący standardowe preparaty lewodopy z benserazydem mogą wymagać znaczniejszego zmniejszenia dawki lewodopy na początku stosowania entakaponu. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Jednak w przypadku chorych dializowanych, można rozważyć wydłużenie odstępów między kolejnymi dawkami. Lek jest przeciwskazany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Nie jest wymagane dostosowanie dawek u pacjentów w podeszłym wieku. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności preparatu dzieci w wieku do 18 lat. Sposób podania. Doustnie, jednocześnie z każdą dawką preparatu zawierającego lewodopę z karbidopą lub lewodopę z benserazydem. Można przyjmować wraz z posiłkami lub niezależnie.

  • Uwagi

    Entakapon podawany z lewodopą może powodować zawroty głowy oraz objawy niedociśnienia ortostatycznego - należy zachować ostrożność w trakcie prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Pacjentów leczonych entakaponem podawanym w skojarzeniu z lewodopą, u których występuje senność i (lub) epizody nagłego zaśnięcia należy poinstruować, aby do czasu ustąpienia tych objawów nie prowadzili pojazdów mechanicznych i (lub) nie brali udziału w czynnościach, których wykonywanie może prowadzić do poważnego urazu lub śmierci pacjenta, lub innych osób.

  • Danych o lekach dostarcza: