Coaparin

  • Skład

    1 ampułka 0,2 ml zawiera 5 000 j.m. soli sodowej heparyny.

  • Działanie

    Preparat o działaniu przeciwzakrzepowym. W małych ilościach heparyna w połączeniu z antytrombiną III unieczynnia aktywną postać osoczowego czynnika X (Xa) oraz hamuje proces przekształcania protrombiny w trombinę. W większych ilościach heparyna unieczynnia trombinę oraz zapobiega przekształcaniu fibrynogenu w fibrynę. Przeciwdziała stabilizacji fibryny i hamuje aktywację jej czynnika stabilizującego. Nie wykazuje aktywności fibrynolitycznej. Heparyna nie zmienia czasu krwawienia, ale może wydłużać czas protrombinowy. Nie przenika przez łożysko i do mleka matki.

  • Wskazania

    Profilaktyka zakrzepowego zapalenia żył głębokich i zaburzeń zakrzepowo-zatorowych u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia tych zaburzeń.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na składniki preparatu, w tym alkohol benzylowy. Hemofilia, niepoddające się kontroli krwawienia, np. choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy z krwawieniem. Rozległe urazy, niedawno przebyty śródczaszkowy wylew krwi, operacje okulistyczne lub neurochirurgiczne. Bakteryjne zapalenie wsierdzia. Nadciśnienie tętnicze o ciężkim przebiegu. Małopłytkowość obecna lub w wywiadzie. Choroby wątroby o ciężkim przebiegu (w tym żylaki przełyku). Czynna gruźlica. Zwiększenie przepuszczalności naczyń włosowatych. Nie stosować domięśniowo. Nie stosować u dzieci.

  • Środki ostrożności

    Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów poddanych znieczuleniu rdzeniowemu. Ryzyko wystąpienia krwiaka nadtwardówkowego lub rdzenia jest większe podczas powtarzalnych nakłuć lędźwiowych i podawanie leków wpływających na hemostazę (NLPZ, kwas acetylosalicylowy, indometacyna, leki przeciwzakrzepowe); jeśli konieczne jest podanie heparyny, to należy dokonać wstrzyknięcia 4 h przed zabiegiem. Ostrożnie stosować u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby oraz nadwrażliwością na heparyny drobnocząsteczkowe. U kobiet po ukończeniu 60 rż. stosujących preparat długotrwale wzrasta ryzyko wystąpienia powikłań krwotocznych. Ryzyko pojawienia się hiperkaliemii wzrasta wraz z przedłużającym się czasem stosowania preparatu. W przypadku pojawienia się małopłytkowości należy natychmiast przerwać stosowanie preparatu. Ze względu na zawartość alkoholu benzylowego, preparat może powodować reakcje anafilaktoidalne.

  • Ciąża i laktacja

    Bezpieczeństwo stosowania w ciąży nie zostało ustalone; preparat można stosować jedynie w przypadku, gdy spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Ze względu na ryzyko krwawień szczególnie ostrożnie stosować w III trymestrze ciąży oraz bezpośrednio po porodzie. Heparyna nie przenika przez barierę łożyskową ani do mleka kobiet karmiących piersią.

  • Efekty uboczne

    Najczęściej: krwawienia u pacjentów z organicznymi zmianami ze skłonnością do krwawień, zaburzeniami hemostazy w wywiadzie, w podeszłym wieku (zwłaszcza u kobiet) oraz w czasie jednoczesnego przyjmowania leków hamujących czynność płytek krwi. Rzadko: skórne i ogólne reakcje nadwrażliwości (zwłaszcza u osób, u których wystąpiły reakcje nadwrażliwości po zastosowaniu heparyny drobnocząsteczkowej). Sporadycznie: wstrząs anafilaktyczny. Między 6 a 12 dniem stosowania leku oraz przy ponownym podaniu może rozwinąć się małopłytkowość; zwykle ilość płytek wraca do normy w ciągu 48-72 h po zakończeniu terapii, jednak rejestrowano przypadki o ciężkim przebiegu (tzw. zespół białego zakrzepu z zaburzeniami zakrzepowo-zatorowymi). Preparat może hamować wydzielanie aldosteronu, wywołując hiperkaliemię, szczególnie u pacjentów z cukrzycą, przewlekłą niewydolnością nerek, wcześniej występującą kwasicą metaboliczną, podwyższonym stężeniem potasu lub przyjmujących leki oszczędzające potas. Długotrwałe podawanie heparyny, zwykle w dużych dawkach, było związane z występowaniem osteoporozy, przemijającego łysienia (najczęściej po 4-12 tyg. leczenia). Bardzo rzadko: krwiak nadtwardówkowy lub rdzenia u pacjentów stosujących preparat profilaktycznie, którym podawano środki znieczulające w okolice opony twardej lub poddanych znieczuleniu rdzeniowemu. Heparyna może być przyczyną zwiększenia aktywności aminotransferaz wątrobowych.

  • Działanie z innymi lekami

    Kwas acetylosalicylowy, dekstran, fenylbutazon, indometacyna, dipirydamol, cefamadol, cefoperazon, duże dawki penicylin, niektóre środki kontrastowe, asparaginaza, epoprostenol) i antytrombina III mogą nasilać działanie preparatu (należy rozważyć zmniejszenie dawki heparyny). Łączne stosowanie heparyny i aprotyniny może spowodować wydłużenie czasu wykrzepiania pełnej krwi. W przypadku jednoczesnego stosowania z inhibitorami konwertazy angiotensyny lub antagonistami II angiotensyny wzrasta ryzyko wystąpienia hiperkaliemii. Glikozydy naparstnicy, tetracyklina, nikotyna, chinina i leki przeciwhistaminowe osłabiają działanie preparatu. Nitrogliceryna osłabia działanie preparatu; jednak jeśli łączne stosowanie jest konieczne, a nitrogliceryna jest podawana dożylnie, należy oznaczać czas kaolinowo-kefalinowy (APTT) i ewentualnie zwiększyć dawkę heparyny. Podczas łącznego stosowania z lekami trombolitycznymi wzrasta ryzyko wystąpienia komplikacji krwotocznych; należy kontrolować czas kaolinowo-kefalinowy (APTT).

  • Dawkowanie

    Głęboko podskórnie, na przemian w lewą lub prawą okolicę przednio-boczną lub tylno-boczną ściany brzucha. Pacjenci przed zabiegami chirurgicznymi oraz po zabiegach: 5 000 j.m. 2 h przed zabiegiem, następnie po zabiegu co 8-12 h przez 10-14 dni lub do momentu, aż pacjent zacznie chodzić (w zależności od tego, co nastąpi szybciej). Pacjenci po zawale mięśnia sercowego: 5 000 j.m. 2 razy na dobę przez 10 dni lub do momentu, gdy pacjent zacznie chodzić. Pozostali pacjenci: 5 000 j.m. co 8-12 h. Ciąża i okres połogu: w I i II trymestrze podawać 5 000 j.m. co 12 h; w III trymestrze 10 000 j.m. co 12 h. Nie przekraczać stężenia 0,4 j.m./ml heparyny w osoczu, określanego za pomocą specyficznych przeciwciał anty-Xa. Dawkę należy zmniejszyć w czasie porodu.

  • Uwagi

    0,2 ml roztworu zawiera 1,8 mg alkoholu benzylowego. Przed rozpoczęciem stosowania preparatu lub w przypadku przedłużającego się leczenia (szczególnie poniżej 7 dni), zaleca się określanie stężenia potasu we krwi. W przypadku jednoczesnego stosowania heparyny z innymi lekami przeciwzakrzepowymi krew do badania czasu protrombinowego należy pobrać po upływie co najmniej 24 h od ostatniej dawki preparatu. Podczas długotrwałego stosowania preparatu należy oznaczyć liczbę płytek.

  • Danych o lekach dostarcza: