Portal Świat Zdrowia:
| Rejestracja

Sekcje tematyczne

  Świat Zdrowia
Świat Kardiologii i Diabetologii
Kardiologia
Diabetologia

Encyklopedia leków

Nazwa leku

Clindamycin-MIP
MIP Pharma Polska
  • Clindamycin-MIP 300, tabl. powl., 12 szt.
  • Clindamycin-MIP 300, tabl. powl., 16 szt.
  • Clindamycin-MIP 600, tabl. powl., 12 szt.
  • Clindamycin-MIP 600, tabl. powl., 16 szt.
  • Clindamycin-MIP 600, tabl. powl., 30 szt.
Zakażenia wywołane przez bakterie wrażliwe na klindamycynę: zakażenia kości i stawów; zakażenia ucha, nosa oraz gardła; zakażenia w obrębie zębów i odzębowe zapalenia kości szczęki i żuchwy; zakażenia dolnych dróg oddechowych; zakażenia w obrębie jamy brzusznej; zakażenia w obrębie miednicy i żeńskich narządów płciowych; zakażenia skóry i tkanek miękkich; płonica. W ciężkich zakażeniach zaleca się dożylne podanie leku.
1 tabl. powl. zawiera 300 mg lub 600 mg klindamycyny (w postaci chlorowodorku).
Antybiotyk linkozamidowy. W zależności od drobnoustroju i stężenia działa bakteriostatycznie lub bakteriobójczo. Jest aktywny wobec: Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneumoniae (u pneumokoków opornych na penicylinę wykryto częściową oporność na klindamycynę), Streptococcus pyogenes z grupy A, Streptococcus viridans, Bacteroides spp., Fusobacterium spp., Actinomycetes spp., Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp., Propionibacterium spp., Mycoplasma hominis. Wrażliwość bakterii Clostridium spp. jest różna, niektóre gatunki są oporne na klindamycynę. Oporność wtórna rozwija się rzadko. Do szczepów opornych należą: Enterococcus spp. (E. faecalis, E. faecium), Neisseria spp. (np. N. gonorrhoeae, N. meningitidis), Haemophilus spp., Escherichia coli, Klebsiella spp., Enterobacter spp., Serratia spp., Proteus spp., Pseudomonas spp., Salmonella spp., Shigella spp. i Nocardia spp. Występuje całkowita oporność krzyżowa patogenów na klindamycynę oraz linkomycynę oraz częściowa oporność krzyżowa na klindamycynę i erytromycynę. Lek szybko i niemal całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając Cmax w ciągu 45-60 min. Jednoczesne przyjęcie pokarmu wydłuża czas wchłaniania. W 60-94% wiąże się z białkami osocza. Dobrze przenika do tkanek (w tym do kości), płynów ustrojowych. Przenika przez barierę łożyska i do mleka kobiecego. Nie przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego. Klindamycyna jest metabolizowana w wątrobie; niektóre z jej metabolitów są aktywne. T0,5 we krwi wynosi 3 h u dorosłych i 2 h u dzieci. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub z umiarkowaną bądź ciężką niewydolnością wątroby T0,5 jest dłuższy. Jest wydalana z kałem (2/3) i moczem (1/3). Hemodializa nie usuwa klindamycyny z organizmu.
Nadwrażliwość na klindamycynę, linkomycynę lub substancje pomocnicze preparatu.
Nie stosować w zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych z powodu niewystarczającego stężenia leku w płynie mózgowo-rdzeniowym. Ostrożnie stosować u pacjentów zaburzeniami czynności wątroby, zaburzeniami czynności nerek, zaburzeniami przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (miastenia, choroba Parkinsona), chorobami żołądka i jelit w wywiadzie (m.in. przebyte zapalenie jelita grubego), a także u pacjentów z nadwrażliwością na penicylinę. U każdego pacjenta, u którego wystąpiła biegunka po zastosowaniu antybiotyku, należy rozważyć możliwość wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelit - po ustaleniu rozpoznania tej choroby należy odstawić antybiotyk i wdrożyć odpowiednie leczenie. Wystąpienie reakcji nadwrażliwości jest wskazaniem do odstawienia preparatu i wdrożenia odpowiedniego postępowania ratunkowego.
W ciąży i okresie karmienia piersią stosować wyłącznie w przypadku, gdy przewidywane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu lub karmionego piersią dziecka (klindamycyna przenika do mleka matki, u dziecka karmionego piersią może wystąpić nadwrażliwość, biegunka oraz zakażenie drożdżakami).
Często lub niezbyt często: ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka o lekkim przebiegu. Może również dojść do zapalenia przełyku, języka lub błony śluzowej jamy ustnej. Niezbyt często lub rzadko: przemijające niewielkie zwiększenie aktywności aminotransferaz we krwi. Rzadko: reakcje nadwrażliwości (np. odropodobna wysypka, swędzenie, pokrzywka), zaburzenia obrazu krwi (trombocytopenia, leukopenia, eozynofilia, neutropenia, granulocytopenia), blokada nerwowo-mięśniowa. Bardzo rzadko: rzekomobłoniaste zapalenie jelit, obrzęk Quinckego, obrzęk stawów, gorączka polekowa, rumień wielopostaciowy (np. zespół Stevensa-Johnsona), martwica toksyczno-rozpływna naskórka, wstrząs anafilaktyczny, przemijające zapalenie wątroby z żółtaczką cholestatyczną, świąd, złuszczające i pęcherzowe zapalenie skóry, zapalenie pochwy, zapalenie wielostawowe.
Działa antagonistycznie z antybiotykami makrolidowymi (np. erytromycyną) - nie stosować łącznie. Wykazuje oporność krzyżową z linkomycyną. Może nasilać działanie środków zwiotczających mięśnie (np. eteru, tubokuraryny, bromku pankuronium). Może osłabiać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych - zaleca się stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji podczas leczenia klindamycyną.
Doustnie. Dorośli i dzieci >14 lat: w zależności od ciężkości zakażenia 0,6 -1,8 g na dobę w 3-4 dawkach podzielonych. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagane zmniejszenie dawki, jeśli lek podawany jest co 8 h. Jednakże u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby należy monitorować stężenie klindamycyny we krwi i zależnie od wyników może być konieczne zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między dawkami. U pacjentów z lekką lub umiarkowaną niewydolnością nerek nie ma konieczności zmniejszenia dawki leku. Jednakże u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub bezmoczem należy monitorować stężenie klindamycyny we krwi i zależnie od wyników może być konieczne zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między dawkami do 8 lub nawet 12 h. Klindamycyna nie jest eliminowana z organizmu podczas hemodializy, dlatego nie ma konieczności podawania dodatkowej dawki leku przed dializą ani po dializie.
Tabletkę należy połknąć popijając płynem (np. szklanką wody).
W trakcie leczenia należy obserwować pacjenta pod kątem nadkażenia (np. opornymi bakteriami lub grzybami). Podczas długotrwałego stosowania (ponad 3 tyg.) należy regularnie kontrolować czynność wątroby i nerek oraz obraz krwi.

Moje kontozwiń

Aby korzystać z Mojego Konta lub zarejestruj!

Newsletter

Zawsze najświeższe informacje! Nowe opinie na interesujące Ciebie tematy. Zapisz się na newsletter.