Cavinton

  • Skład

    1 amp. (2 ml) zawiera 10 mg winpocetyny. Preparat zawiera: sorbitol, alkohol benzylowy, pirosiarczyn sodu.

  • Działanie

    Winpocetyna jest związkiem o złożonym mechanizmie działania, wpływającym korzystnie na metabolizm mózgowy i przepływ krwi w mózgu, jak również na właściwości reologiczne krwi. Pobudza metabolizm mózgowy: zwiększa transport glukozy przez barierę krew-mózg, zwiększa zużycie glukozy i tlenu przez tkankę mózgową, powoduje zwiększenie tolerancji komórek na niedotlenienie. Przyspiesza cykl metaboliczny noradrenaliny i serotoniny w mózgu. Hamuje agregację płytek krwi, zmniejsza patologicznie zwiększoną lepkość krwi, zwiększa zdolność do odkształcania erytrocytów oraz hamuje wychwyt adenozyny przez erytrocyty, ułatwia transport tlenu do tkanki mózgowej poprzez zmniejszenie powinowactwa tlenu do erytrocytów. Selektywnie zwiększa przepływ krwi przez naczynia mózgowe. Nie wywołuje efektu podkradania - powoduje perfuzję obszarów o zaburzonym ukrwieniu, nie wywołując zmian w miejscach o prawidłowym przepływie krwi. Ponadto winpocetyna działa ochronnie na tkankę nerwową: łagodzi szkodliwy wpływ reakcji cytotoksycznych wywoływanych przez aminokwasy, ma działanie przeciwutleniające. T0,5 winpocetyny wynosi 4,83 ±1,29 h. Lek wydalany jest głównie z moczem (60%) oraz z kałem (40%).

  • Wskazania

    Leczenie ostrych stanów niedokrwienia mózgu: napadowego, przemijającego niedokrwienia (TIA) i udaru niedokrwiennego oraz stanów po udarze, gdy konieczne jest leczenie parenteralne. Leczenie przewlekłych zaburzeń krążenia w naczyniówce i siatkówce oka (np. zakrzepicy, niedrożności środkowej tętnicy lub żyły siatkówki). Leczenie starczego przytępienia słuchu pochodzenia naczyniowego lub spowodowanego toksycznym wpływem leków lub innego rodzaju starczego przytępienia słuchu (samoistnego, w wyniku działania hałasu), choroby Meniere'a i szumu w uszach.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na winpocetynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciąża i okres karmienia piersią. Dzieci (brak badań klinicznych w tej grupie wiekowej). Ostra faza udaru krwotocznego. Ciężka choroba niedokrwienna serca. Ciężkie zaburzenia rytmu serca.

  • Środki ostrożności

    U pacjentów ze zwiększonym ciśnieniem śródczaszkowym, pacjentów przyjmujących leki przeciwarytmiczne oraz u pacjentów z niemiarowością i zespołem wydłużonego odcinka QT lek można stosować tylko po dokładnym rozważeniu korzyści względem możliwego ryzyka terapii. U pacjentów z zespołem wydłużonego odcinka QT lub przyjmujących leki powodujące wydłużenie odcinka QT zaleca się wykonywanie kontrolnych badań EKG. Ze względu na zawartość sorbitolu w roztworze (160 mg/2 ml) należy oznaczać stężenie glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą leczonych preparatem. Nie stosować leku u pacjentów z nietolerancją fruktozy lub niedoborem fosfatazy fruktozo-1,6-difosforanu. Ze względu na zawartość alkoholu benzylowego (20 mg/2 ml) preparat może powodować zatrucia i reakcje anafilaktoidalne u niemowląt i dzieci do 3 lat; nie podawać wcześniakom i noworodkom. Ze względu na zawartość pirosiarczynu sodowego preparat może powodować ciężkie reakcje alergiczne i skurcz oskrzeli.

  • Ciąża i laktacja

    Stosowanie w ciąży i okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.

  • Efekty uboczne

    Często: zmiany ciśnienia krwi (głównie obniżenie ciśnienia), uderzenia krwi do głowy, zapalenie żył. Niezbyt często: zaburzenia snu (bezsenność, senność), ból i zawroty głowy, osłabienie, potliwość, obniżenie odcinka ST, wydłużenie odcinka QT, częstoskurcz i dodatkowy skurcz serca, nudności, zgaga, suchość w jamie ustnej, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, skórne reakcje nadwrażliwości. Rzadko: ból brzucha, leukopenia.

  • Działanie z innymi lekami

    W badaniach klinicznych nie obserwowano interakcji gdy winpocetynę podawano z β-adrenolitykami (tj. kloranolol, pindolol), klopamidem, glibenklamidem, digoksyną, acenokumarolem, hydrochlorotiazydem. W pojedynczych przypadkach winpocetyna nasilała hipotensyjne działanie α-metylodopy, dlatego podczas stosowania terapii skojarzonej zaleca się regularną kontrolę ciśnienia krwi. Należy zachować ostrożność stosując winpocetynę w skojarzeniu z lekami działającymi na o.u.n., jak również z lekami przeciwarytmicznymi i przeciwzakrzepowymi.

  • Dawkowanie

    Dożylnie, wyłącznie w powolnym wlewie kroplowym. Dorośli: początkowa dawka dobowa wynosi zazwyczaj 20 mg rozcieńczone w 500 ml roztworu do wlewów. Dawkę można zwiększyć do 1 mg/kg mc na dobę, w ciągu 2-3 dni, w zależności od tolerancji leku przez pacjenta. Szybkość wlewu nie powinna przekraczać 80 kropli/min. Czas leczenia wynosi zazwyczaj 10-14 dni, a zazwyczaj stosowana dawka dobowa dla pacjenta o mc. 70 kg wynosi 50 mg/dobę (5 amp. w 500 ml roztworu do wlewów). Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z zaburzeniami wątroby lub nerek.Preparat można rozcieńczać w fizjologicznych płynach infuzyjnych zawierających chlorek sodu lub glukozę. Roztwór do wlewów należy zużyć w ciągu 3 h po przygotowaniu. Nie podawać preparatu we wstrzyknięciu domięśniowym. Nie podawać dożylnie nie rozcieńczonego preparatu.Po zakończeniu terapii dożylnej, zaleca się kontynuowanie leczenia preparatem Cavinton w postaci doustnej, w dawce 1 tabl. Cavinton Forte (10 mg) 3 razy na dobę lub 2 tabl. Cavinton (5 mg) 3 razy na dobę.

  • Danych o lekach dostarcza: