Calpol

  • Skład

    5 ml zawiesiny zawiera 120 mg lub 250 mg paracetamolu.

  • Działanie

    Paracetamol działa przeciwbólowo i przeciwgorączkowo. Hamuje syntezę prostaglandyn w ośrodkowym układzie nerwowym poprzez hamowanie cyklooksygenazy kwasu arachidonowego. W wyniku tego dochodzi do zmniejszenia wrażliwości na działanie takich mediatorów jak kininy i serotonina, co zaznacza się podwyższeniem progu bólowego. Zmniejszenie stężenia prostaglandyn w podwzgórzu odpowiedzialne jest za działanie przeciwgorączkowe paracetamolu. Paracetamol nie wpływa na agregację płytek krwi. Dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Szybkość wchłaniania zmniejsza się w przypadku przyjmowania paracetamolu wraz z posiłkiem. Maksymalne stężenie w osoczu osiąga po około 30-90 min. W niewielkim stopniu wiąże się z białkami osocza. T0,5 wynosi 1-2,5 h. Metabolizowany jest głownie w wątrobie, w około 85-95% wydalany jest z moczem w ciągu 24 H, głównie w postaci metabolitów. Mniej niż 4% wydalane jest z moczem w postaci niezmienionej. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek dochodzi do kumulacji metabolitów paracetamolu.

  • Wskazania

    Gorączka występująca w przebiegu: przeziębienia, grypy, chorób wieku dziecięcego. Ból o małym lub umiarkowanym nasileniu: ból głowy, ból zęba (w tym ból związany z ząbkowaniem), bóle mięśniowe, stawowe i kostne. Bóle po zabiegach chirurgicznych i stomatologicznych.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na składniki preparatu.

  • Środki ostrożności

    Ostrożnie stosować u pacjentów z niedoborem G-6-PD oraz u osób z niewydolnością wątroby lub nerek. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek zaleca się wydłużenie odstępów pomiędzy kolejnymi dawkami paracetamolu. W przypadku pacjentów poddawanych hemodializie można rozważyć podanie uzupełniających dawek preparatu w celu utrzymania terapeutycznego stężenia paracetamolu w osoczu (hemodializa może powodować zmniejszenie stężenia paracetamolu w osoczu). Podczas leczenia nie należy spożywać alkoholu ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia toksycznego uszkodzenia wątroby; szczególne ryzyko uszkodzenia wątroby istnieje u osób głodzonych i regularnie pijących alkohol. Ze względu na zawartośc sorbitolu, leku nie należy stosować u pacjentów z nietolerancją fruktozy; ponadto ze względu na zawartość maltitolu, leku w dawce 120 mg/5 ml nie należy stosować u pacjentów z nietolerancją glukozy. Ze względu na zawartość p-hydroksybenzoesanów oraz barwników (żółcieni pomarańczowej lub karmoizyny) lek może powodować reakcje alergiczne.

  • Ciąża i laktacja

    Preparat może być stosowany w okresie ciąży i karmienia piersią jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności.

  • Efekty uboczne

    Mogą wystąpić: reakcje nadwrażliwości (zaczerwienienie skóry, wysypka, obrzęk naczynioruchowy, duszność, napad astmy oskrzelowej, obniżenie ciśnienia tętniczego aż do wystąpienia objawów wstrząsu); nudności, wymioty, objawy uszkodzenia wątroby; granulocytopenia, agranulocytoza, trombocytopenia; kolka nerkowa, martwica brodawek nerkowych, ostra niewydolność nerek.

  • Działanie z innymi lekami

    Leki przyspieszające opróżnianie żołądka (np. metoklopramid) przyspieszają wchłanianie paracetamolu, natomiast leki opóźniające opróżnianie żołądka (np. propantelina) mogą opóźniać wchłanianie paracetamolu. Równoczesne stosowanie paracetamolu: z lekami zwiększającymi metabolizm wątrobowy (niektóre leki nasenne lub przeciwpadaczkowe np. fenobarbital, fenytoina, karmamazepina jak również ryfampicyna), może prowadzić do uszkodzenia wątroby, nawet podczas stosowania zalecanych dawek paracetamolu; z zydowudyną (AZT) może nasilać toksyczne działanie zydowudyny na szpik kostny; z inhibitorami MAO może wywołać stan pobudzenia i wysoką temperaturę. Picie alkoholu podczas leczenia może prowadzić do niewydolności wątroby spowodowanej martwicą komórek wątrobowych. Paracetamol może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (np. pochodne kumaryny, heparyna) i zwiększać ryzyko krwawienia. Równoczesne podawanie paracetamolu może zwiększać stężenie chloramfenikolu w osoczu krwi. Równoczesne stosowanie paracetamolu i niesteroidowych leków przeciwzapalnych może zwiększać ryzyko działań niepożądanych na nerki. Przedłużające się równoczesne stosowanie paracetamolu i aspiryny lub innych salicylanów może zwiększać ryzyko uszkodzenia nerek (jak nefropatia wywołana długotrwałym zażywaniem leków przeciwbólowych, martwica brodawek nerkowych).

  • Dawkowanie

    Doustnie. Dorośli i młodzież powyżej 12 lat: 500-1000 mg (10-20 ml Calpol 6 Plus); maksymalna dawka dobowa 4 g (80 ml Calpol 6 Plus). Dawka jednorazowa dla dzieci od 3 m.ż.-12 lat wynosi 10-15 mg/kg m.c. Niemowlęta 3-12 m.ż.: 60-120 mg (2,5-5 ml Calpol). Dzieci 1-6 lat: 120-240 mg (5-10 ml Calpol). Dzieci 6-12 lat: 250-500 mg (5-10 ml Calpol 6 Plus). W razie konieczności dawkę można powtarzać co 4 h, ale nie częściej niż 4 razy na dobę. Stosowanie u dzieci w wieku poniżej 2 roku życia powinno być zalecane przez lekarza. Nie podawać dłużej niż 3 dni. Preparatu nie należy rozcieńczać.

  • Uwagi

    Ze względu na ryzyko przedawkowania należy sprawdzić, czy inne przyjmowane leki nie zawierają paracetamolu. Stosowanie paracetamolu może być przyczyną fałszywych wyników niektórych badań laboratoryjnych wykonywanych metodami oksydoredukcyjnymi (np. oznaczanie stężenia glukozy).

  • Danych o lekach dostarcza: