Calciumfolinat-Ebewe

  • Skład

    1 kaps. zawiera 15 mg kwasu folinowego (w postaci folinianu wapnia).

  • Działanie

    Sól wapniowa kwasu 5-formylo-4 hydroksyfoliowego. Aktywny metabolit kwasu folinowego i niezbędny koenzym syntezy kwasów nukleinowych podczas terapii cytotoksycznej. Folinian wapnia i antagoniści kwasu foliowego wykorzystują ten sam przenośnik błonowy i współzawodniczą w transporcie do komórki, stymulując wypływ antagonistów kwasu foliowego. Zabezpiecza to także komórki przed działaniem antagonistów kwasu foliowego przez wysycenie puli zredukowanego folinianu. Folinian wapnia jest źródłem zredukowanego H-4 folinianu. W ten sposób przełamuje on blokadę antagonistów folinianu i dostarcza źródło innej formy koenzymu kwasu foliowego. Jest także biomodulatorem 5-fluorouracylu zwiększając aktywność cytotoksyczną 5-fluorouracylu. Głównym metabolitem kwasu folinowego jest kwas 5-metyloczteryhydrofoliowy, który powstaje głównie w wątrobie i błonie śluzowej jelita. Po podaniu doustnym szybko przenika do krwi i tkanek. Wiąże się z białkami osocza. T0,5 wynosi 45 min. Wydalany jest głównie z moczem, a około 5-8% wydalane jest z kałem.

  • Wskazania

    W celu zmniejszenia toksyczności i neutralizowania działania antagonistów kwasu foliowego, takich jak metotreksat w terapii cytotoksycznej oraz w przypadku przedawkowania antagonistów kwasu foliowego, u dorosłych i dzieci; w przypadku terapii cytotoksycznej procedura ta określana jest jako "Leczenie ochronne folinianem wapnia". Jednocześnie z 5-fluorouracylem w terapii cytotoksycznej.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na folinian wapnia lub którykolwiek składnik preparatu. Niedokrwistość złośliwa lub inne rodzaje niedokrwistości wywołane niedoborem witaminy B12.

  • Środki ostrożności

    Lek należy stosować jednocześnie z metotreksatem lub 5-fluorouracylem jedynie pod ścisłym nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w stosowaniu chemioterapeutyków przeciwnowotworowych. Stosowanie folinianu wapnia może maskować objawy niedokrwistości złośliwej i innych rodzajów niedokrwistości wynikających z niedoboru witaminy B12. Kwasem folinowym nie należy leczyć makrocytemii spowodowanej przez leki cytotoksyczne będące bezpośrednimi lub pośrednimi inhibitorami syntezy DNA takimi jak: hydroksykarbamid, cytarabina, merkaptopuryna, tioguanina. U chorych na padaczkę leczonych fenobarbitalem, fenytoiną, prymidonem i bursztynianem w trakcie terapii folinianem wapnia oraz po zakończeniu terapii zaleca się kontrolę kliniczną i jeśli to możliwe - kontrolę stężeń w osoczu i w razie konieczności dostosowania dawkowania leku przeciwpadaczkowego. Jednoczesnego stosowania 5-fluorouracylu z folinianem wapnia nie należy rozpoczynać ani kontynuować u pacjentów z objawami toksycznego działania na przewód pokarmowy, niezależnie od stopnia ich nasilenia, aż do całkowitego ustąpienia objawów. U pacjentów leczonych 5-fluorouracylem jednocześnie z folinianem wapnia należy monitorować stężenia wapnia, a w przypadku zbyt małego stężenia wapnia uzupełnić niedobory. U pacjentów leczonych folinianem wapnia i metotreksatem, u których wystąpiło opóźnienie wczesnej fazy eliminacji metotreksatu, istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia odwracalnej niewydolności nerek oraz innych działań toksycznych metotreksatu. Należy unikać stosowania zbyt dużych dawek folinianu wapnia, gdyż mogą one wpływać na aktywność przeciwnowotworową metotreksatu, szczególnie w przypadku guzów OUN, gdzie folinian wapnia kumuluje się po zastosowaniu kolejnych kursów leczenia. Oporność na leczenie metotreksatem wynikająca ze zmniejszonego transportu błonowego dotyczy również oporności na leczenie ochronne kwasem folinowym, ponieważ mechanizm transportu obu leków jest taki sam. Przypadkowe przedawkowanie związku będącego antagonistą folinianu wapnia, takiego jak metotreksat, należy traktować jako stan wymagający pilnej pomocy lekarskiej. Skuteczność działania folinianu wapnia neutralizującego toksyczność zmniejsza się wraz ze zwiększaniem się czasu między podaniem metotreksatu i podjęciem leczenia ochronnego folinianem wapnia. W przypadku wystąpienia nieprawidłowych wyników badań laboratoryjnych lub klinicznych objawów toksyczności, zawsze należy brać pod uwagę możliwość, że pacjent przyjmuje inne leki np. leki wpływające na eliminację metotreksatu lub wiązanie z albuminami surowicy. Ze względu na zawartość jednowodnej laktozy, pacjenci z rzadko występującą nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lappa lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego preparatu.

  • Ciąża i laktacja

    W przypadku konieczności stosowania metotreksatu lub innych antagonistów folinianu wapnia w czasie ciąży lub laktacji, nie ma ograniczeń odnośnie stosowania folinianu wapnia w celu zmniejszenia toksyczności i neutralizowania działań toksycznych. Jednoczesne stosowanie folinianu wapnia i 5-fluorouracylu w czasie ciąży i laktacji jest przeciwwskazane. Folinian wapnia w monoterapii może być stosowany w okresie karmienia piersią, jeśli jest to konieczne ze względów terapeutycznych.

  • Efekty uboczne

    Rzadko: bezsenność, pobudzenie i depresja po podaniu dużych dawek, zaburzenia żołądkowo-jelitowe po podaniu dużych dawek, zwiększenie częstości napadów u chorych na padaczkę. Bardzo rzadko: reakcje alergiczne obejmujące reakcje anafilaktyczne i pokrzywkę. W skojarzeniu z 5-fluorouracylem - schemat miesięczny - bardzo często: wymioty, nudności, zmiany zapalne błon śluzowych; schemat tygodniowy - bardzo często: biegunka o dużym nasileniu, odwodnienie wymagające leczenia szpitalnego, a nawet prowadzące do zagrożenia życia.

  • Działanie z innymi lekami

    Może osłabiać działanie leków przeciwpadaczkowych (fenytoiny, prymidonu, fenobarbitalu, bursztynianu) oraz może zwiększyć częstość napadów padaczkowych. Jednoczesne podawanie folinianu wapnia z 5-fluorouracylem zwiększa zarówno skuteczność jak i toksyczność 5-fluorouracylu. Podczas stosowania folinianu wapnia z antagonistami kwasu foliowego (np. kotrymoksazolem, pirymetaminą) skuteczność antagonisty kwasu foliowego może być albo zmniejszona, albo całkowicie zniesiona.

  • Dawkowanie

    Dawki większe niż 50 mg należy podawać parenteralnie, ponieważ ze względu na wysycenie mechanizmu wchłaniania jelitowego folinianu wapnia, duże dawki nie prowadzą do osiągnięcia wyższego stężenia we krwi. Ponieważ schemat dawkowania folinianu wapnia w terapii ochronnej ściśle zależy od sposobu i metody podawania średnich i dużych dawek metotreksatu, schemat dawkowania ochronnego folinianu wapnia jest określany na podstawie protokołu dawkowania metotreksatu. Zazwyczaj pierwszą dawkę folinianu wapnia wynoszącą 15 mg (6 - 12 mg/m2 pc.) należy podać w ciągu 12 do 24 godzin (najpóźniej 24 godziny) po rozpoczęciu wlewu metotreksatu. Dawkę powtarza się co 6 godzin w ciągu 72 godzin. Jako uzupełnienie podawania folinianu wapnia, integralną cześć ochronnej terapii folinianem wapnia stanowi podjęcie środków zapewniających szybkie wydalanie metotreksatu (utrzymywanie wysokiego poziomu tworzenia moczu i alkalizacja moczu). Należy monitorować czynność nerek poprzez codzienne pomiary stężenia kreatyniny w surowicy krwi.

  • Danych o lekach dostarcza: