Braunol 7,5%, roztwór na skórę

  • Skład

    100 g roztworu zawiera 7,5 g powidonu jodowanego, z 10% zawartością jodu.

  • Działanie

    Środek antyseptyczny i dezynfekujący, preparat zawierający jod. Powidon jodowany działa skutecznie przy pH 2 - 7. Właściwości bakteriobójcze wynikają z obecności wolnego, niezwiązanego jodu, uwalnianego z kompleksu powidonu jako część reakcji równoważenia, co umożliwia utrzymanie stałego stężenia czynnego jodu. Wolny jod reaguje jako silny środek utleniający, głównie z nienasyconymi kwasami tłuszczowymi i słabo utleniającymi się grupami aminokwasowymi SH lub OH zawartymi w enzymach i podstawowych związkach strukturalnych mikroorganizmów. Preparat działa na szeroki zakres mikroorganizmów, takich jak bakterie gram-ujemne i gram-dodatnie, prątki, grzyby (szczególnie Candida), wiele wirusów i kilka pierwotniaków. Jest skuteczny na zarodniki bakteryjne oraz kilka gatunków wirusów dopiero po określonym czasie działania. W przypadku zastosowania preparatu na skórze nieuszkodzonej, wchłonięciu ulegają tylko niewielkie ilości jodu, jednak istnieje możliwość wchłonięcia większej ilości, przy czym wielkość ta uzależniona jest od miejsca i czasu trwania aplikacji, a także użytej ilości preparatu. Będący tego następstwem wzrost poziomu jodu we krwi jest zazwyczaj tylko przejściowy. Nadmiar jodu jest wydalany przez nerki.

  • Wskazania

    Pojedyncze zastosowanie: dezynfekcja nieuszkodzonej skóry zewnętrznej oraz antyseptyka błony śluzowej, np. przed zabiegiem chirurgicznym, biopsją, iniekcjami, nakłuciem, pobraniem próbki krwi i cewnikowaniem. Wielokrotne użycie ograniczone w czasie: antyseptyka ran (np. odleżyn, wrzodów na nogach), oparzenia, choroby skóry z infekcją i superinfekcją.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na jod lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Nadczynność tarczycy lub inne ujawnione choroby tarczycy. Zespół opryszczkowego zapalenia skóry. Przed i po terapii radioaktywnym izotopem jodu (aż do zakończenia leczenia).

  • Środki ostrożności

    U pacjentów z łagodnym wolem guzkowym lub po chorobie tarczycy oraz predysponowanych do wystąpienia nadczynności tarczycy tj. z autonomicznymi gruczolakami i (lub) funkcjonalną autonomią tarczycy (szczególnie w podeszłym wieku), nie powinno się stosować preparatu długotrwale oraz na dużych obszarach (przykładowo na powierzchni większej niż 10% całej powierzchni ciała) ze względu na ryzyko nadczynności tarczycy spowodowanej jodem; w takich przypadkach w ciągu 3 msc po zakończeniu leczenia, pacjenci powinni zostać szczegółowo przebadani na wczesne objawy nadczynności tarczycy i w razie konieczności należy przeprowadzić kontrolę czynności tarczycy. W przypadku noworodków i dzieci do 6 msc użycie preparatu powinno być bardzo ograniczone, ze względu na ryzyko wywołania niedoczynności tarczycy. Po zastosowaniu preparatu należy przeprowadzić badania czynności tarczycy, a w przypadku stwierdzenia niedoczynności należy zastosować wczesne leczenie hormonem tarczycy aż do przywrócenia normalnej czynności tarczycy. Należy zachować ostrożność, aby nie dopuścić do przypadkowego dostania się preparatu do ust dziecka.

  • Ciąża i laktacja

    Nie należy stosować, szczególnie od 3 msc ciąży i w okresie karmienia. W okresie ciąży i karmienia piersią preparat powinien być stosowany tylko według ścisłych wskazań, a jego użycie powinno być bardzo ograniczone. Po zastosowaniu zaleca się przeprowadzenie badania funkcjonowania tarczycy dziecka, a w przypadku stwierdzenia niedoczynności tarczycy należy podjąć wczesne leczenie hormonalne aż do przywrócenia normalnego działania tarczycy. Podczas karmienia piersią należy zachować ostrożność, aby nie dopuścić do przypadkowego przedostania się preparatu do ust dziecka z poddanych leczeniu części ciała matki. Jeżeli metoda i rozszerzenie zastosowania preparatu mogą spowodować poważny wzrost absorpcji jodu, to należy pamiętać, że może to wywołać również wzrost zawartości jodu w mleku matki.

  • Efekty uboczne

    Bardzo rzadko: alergiczne reakcje skórne, np. późna alergia kontaktowa, objawiające się podrażnieniem skóry, swędzeniem i pieczeniem; reakcje anafilaktyczne. Częstość nieznana: zaburzenia czynności tarczycy (nadczynność, niedoczynność), niewydolność nerek, zaburzenia osmozy elektrolitów i surowicy krwi, ciężka kwasica metaboliczna.

  • Działanie z innymi lekami

    Powidon jodowany wchodzi w reakcje z białkami i niektórymi związkami organicznymi, np. składnikami krwi lub ropy, przez co jego skuteczność może ulec osłabieniu. W przypadku jednoczesnego stosowania powidonu z enzymatycznymi środkami do leczenia ran lub nadtlenkiem wodoru lub taurolidyną, a także z środkami dezynfekcyjnych zawierających srebro (na skutek tworzenia się jodku srebra), działanie preparatów może zostać osłabione przez utlenienie składników enzymatycznych. Preparatu nie można stosować łącznie z środkami dezynfekującymi zawierającymi rtęć, ani też w krótkim czasie po ich zastosowaniu, ze względu na niebezpieczeństwo oparzeń. Należy unikać regularnego stosowania u pacjentów przechodzących terapię litową, ponieważ długotrwałe leczenie powidonem może doprowadzić do pochłonięcia dużych ilości jodu, szczególnie gdy leczona powierzchnia jest duża; w wyjątkowych przypadkach może to doprowadzić do (przemijającej) niedoczynności tarczycy. Współdziałanie z litem mogłoby potencjalnie doprowadzić do takich samych objawów niepożądanych. Użycie powidonu jodowanego może spowodować zmniejszoną absorbcję jodu przez tarczycę, co może fałszować wyniki badań tarczycy (scyntygrafia, oznaczanie jodu związanego z białkiem, rozpoznanie radioizotopowe) sprawiając, że leczenie radioizotopowe z użyciem jodu staje się niemożliwe. Kolejny scyntygraf nie powinien być wykonywany przez 1 - 2 tyg od zakończenia leczenia.

  • Dawkowanie

    Zewnętrznie. Należy stosować w postaci nierozcieńczonej w zabiegach dezynfekcji skóry oraz jako antyseptyk do błony śluzowej, przed zabiegami chirurgicznymi, biopsjami, iniekcjami, nakłuciami, pobieraniem krwi i cewnikowaniem. Czas dezynfekcji fragmentu skóry z niewielką liczbą gruczołów łojowych wynosi 15 s, natomiast w przypadku większej liczby gruczołów łojowych – co najmniej 10 min. Przez cały czas skóra winna być zwilżona nierozcieńczonym roztworem. Dezynfekcja skóry rąk.: należy stosować roztwór w postaci nierozcieńczonej. W zabiegach higienicznej dezynfekcji skóry rąk należy wcierać 3 ml roztworu w skórę rąk przez 1 min; następnie należy umyć ręce. W zabiegach chirurgicznej dezynfekcji skóry rąk należy wcierać 2 x 5 ml roztworu w skórę rąk przez 5 min. Przez cały czas skóra powinna być zwilżona nierozcieńczonym roztworem. Antyseptyka powierzchownych ran: należy stosować w postaci nierozcieńczonej. Antyseptyka oparzeń: należy zwykle stosować w postaci nierozcieńczonej. Antyseptyczne płukanie, przemywanie i moczenie: należy stosować następujące proporcje przy rozcieńczaniu preparatu: płukanie, jako jeden z etapów procesu leczenia ran (np. odleżyn, owrzodzenia goleni, gangreny) oraz do okołooperacyjnego zapobiegania infekcji – 1:2 - 1:20; mycie antyseptyczne – 1:2 - 1:25; antyseptyczne moczenie kończyny: około 1:25; antyseptyczne moczenie ciała, około 1:100. Sposób podania. Do stosowania zarówno w postaci rozcieńczonej jak i nierozcieńczonej. Do rozcieńczania stosować można normalną wodę z kranu. Jeśli wymagany jest preparat izotoniczny należy stosować roztwór soli fizjologicznej lub roztwór Ringera. W przypadku stosowania w okolicy oka należy stosować roztwory buforowane buforem fosforanowym (instrukcje wytwórcy: krople do oka povidone iodine 1,25% lub 5% standard NRF15.13, DAC 1986/dodatek 1992; roztwór povidone iodine 1% do okulistyki, Niemieckie Stowarzyszenie Farmaceutów Szpitalnych 1991). Preparat należy rozcieńczać bezpośrednio przed użyciem. Leczony obszar należy całkowicie zwilżyć. Antyseptyczną błonę, która tworzy się po wyschnięciu, można łatwo zmyć wodą. Stosując preparat do przedoperacyjnej dezynfekcji skóry, należy zwracać uwagę, aby roztwór nie nagromadził się pod pacjentem, ponieważ może to wywołać podrażnienie skóry. Przy wielokrotnym stosowaniu należy indywidualnie ustalać dawkę i częstość aplikacji. Preparat można stosować raz lub kilka razy dziennie. Ranę należy dezynfekować tak długo, aż znikną oznaki infekcji lub gdy nie ma już jawnego ryzyka zakażenia obrzeża rany. W przypadku nawrotu infekcji po zaprzestaniu stosowania preparatu należy wznowić jego stosowanie. Brązowy kolor sygnalizuje skuteczność preparatu. Zauważalny ubytek koloru oznacza utratę skuteczności.

  • Uwagi

    Preparat nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Mogą wystąpić zawyżone wyniki pomiarów np. oznaczania hemoglobiny lub glukozy w kale lub moczu z użyciem o-toluidyny lub żywicy gwajakowej.

  • Danych o lekach dostarcza: