Biodribin

  • Skład

    1 ampułka zawiera 10 mg 2-chloro-2'-deoksyadenozyny.

  • Działanie

    Syntetyczna pochodna nukleozydu deoksyadenozyny. Modyfikacja polegająca na podstawieniu atomu chloru w miejsce wodoru w pierścieniu purynowym czyni kladrybinę oporną na deaminację przez obecną w limfocytach deaminazę adenozynową (ADA), umożliwiając akumulację leku w komórce. Powstałe w następstwie wewnątrzkomórkowej fosforylacji fosforany kladrybiny hamują aktywność enzymów związanych z metabolizmem nukleozydów, powodując zaburzenia w puli trifosforanów deoksyrybonukleozydowych co prowadzi do aktywacji endonukleazy, pęknięć nici DNA i apoptozy komórki. Ponadto trifosforan kladrybiny, będący inhibitorem syntezy DNA, wpływa hamująco na cykl komórkowy. Kladrybina wykazuje działanie wobec cytotoksycznych limfocytów i monocytów i w odróżnieniu od innych cytostatyków działa także na komórki nie dzielące się, co czyni ją szczególnie użyteczną w leczeniu zespołów limfoproliferacyjnych, w których populacja komórek dzielących się jest nieliczna. Lek jest szczególnie skuteczny w leczeniu białaczki włochatokomórkowej (85% wielomiesięcznych i wieloletnich remisji całkowitych po 1 lub 2 kursach). Pomimo swej stosunkowo wysoce wybiórczej cytotoksyczności wobec limfocytów i monocytów kladrybina uszkadza także komórki macierzyste szpiku. Badania farmakokinetyczne wykazały, że właściwy efekt cytotoksyczny osiągnąć można podając lek nie tylko we wlewie ciągłym, ale również w sposób przerywany w postaci 2-godzinnego wlewu dożylnego w zwiększonej o 40% dawce przez 5 kolejnych dni. Po podaniu dożylnym, T0,5α wynosi 8 min., T0,5β - 1,1 h, a T0,5γ – 6,3h, natomiast okres półtrwania fosforanów kladrybiny w limfocytach w fazie eliminacji wynosi 23 h. Dostępność biologiczna leku po podaniu podskórnym jest taka sama, jak po 2-godzinnym wlewie dożylnym, a po doustnym sięga 50%. Lek szybko przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego osiągając w nim około 25% stężenia we krwi. Fosforany kladrybiny ulegają wewnątrzkomórkowej defosforylacji przez odpowiednie nukleotydazy. Kladrybina wydalana jest przez nerki częściowo w postaci nie zmienionej, a częściowo zhydrolizowanej jako 2-chloroadenina.

  • Wskazania

    Białaczka włochatokomórkowa w każdym stadium choroby. Przewlekła białaczka limfatyczna i chłoniaki nieziarnicze o małym stopniu złośliwości w przypadkach pierwotnej lub wtórnej oporności na leczenie innymi cytostatykami.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na składniki preparatu. Ciąża i okres karmienia piersią.

  • Środki ostrożności

    Kladrybinę należy stosować wyłącznie pod nadzorem lekarza doświadczonego w chemioterapii chorób nowotworowych, w warunkach umożliwiających właściwą interwencję terapeutyczną w przypadku wystąpienia działań niepożądanych. Przed każdym podaniem kladrybiny należy ocenić stan ogólny pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem infekcji, skazy krwotocznej, neuropatii obwodowej; należy sprawdzić morfologię krwi i skład leukocytów oraz czynność nerek i wątroby. Podczas stosowania leku, szczególnie podczas pierwszego kursu, należy właściwie nawodnić pacjenta, utrzymać dużą diurezę, w razie potrzeby stosować dożylnie płyny i (lub) leki moczopędne. W przypadku ciężkich zaburzeń czynności szpiku - neutropenia (liczba granulocytów

  • Ciąża i laktacja

    Lek jest przeciwwskazany w okresie ciąży – przypuszcza się, że kladrybina może wywoływać ciężkie wady wrodzone. W trakcie stosowania preparatu należy przerwać karmienie piersią, gdyż może to być niekorzystne dla dziecka. Pacjentom, zarówno kobietom jak i mężczyznom, w wieku rozrodczym zaleca się stosowanie skutecznej antykoncepcji.

  • Efekty uboczne

    Występują zazwyczaj w pierwszych 14 dniach lub w pierwszym miesiącu leczenia. Białaczka włochatokomórkowa. Bardzo często: neutropenia, ciężka niedokrwistość i małopłytkowość; limfopenia CD4; długotrwała pancytopenia (nie wiadomo, czy zmniejszenie liczby komórek szpiku jest spowodowane zwłóknieniem szpiku czy toksycznością kladrybiny), nudności, wysypka, gorączka, zmniejszenie apetytu, uczucie zmęczenia. Często: przyspieszona czynność serca, szmery w sercu, plamica, wybroczyny, ból głowy, zawroty głowy, bezsenność, niepokój, nieprawidłowe szmery oddechowe, kaszel, duszność, wymioty, zaparcia, biegunki, bóle brzucha, wzdęcia, bóle mięśniowe, bóle stawów, świąd, ból, rumień, zakażenia oportunistyczne - bakteryjne, wirusowe, grzybicze; ciężkie infekcje (posocznica, zapalenie płuc), obrzęki, dreszcze, osłabienie, obfite pocenie, złe samopoczucie, bóle tułowia; odczyny w miejscu wstrzyknięcia: zaczerwienienie, obrzęk, ból, zakrzepica i zapalenie żyły związane raczej z infuzją i (lub) wymianą cewnika, a nie z samym lekiem. Przewlekła białaczka limfatyczna. Bardzo często: neutropenia, ciężka niedokrwistość i małopłytkowość (zwłaszcza w 2 kursie leczenia); plamica, ból głowy, kaszel, miejscowe reakcje skórne w miejscu iniekcji, gorączka, uczucie zmęczenia, obrzęki. Często: zaburzenia krzepnięcia, nieprawidłowe szmery oddechowe, biegunka, nudności, zapalenie tkanki łącznej, bolesność skóry, zapalenie płuc, zakażenia bakteryjne np. skóry, wirusowe zakażenia skóry, zakażenia górnych dróg oddechowych, zakażenia lub zapalenia jelit, kandydoza jamy ustnej, zakażenia układu moczowego, zapalenie żyły, obfite pocenie się. Chłoniaki nieziarnicze. Bardzo często: neutropenia, niedokrwistość, małopłytkowość, zakażenia bakteryjne. Często: rumień, pokrzywka, zakażenia wirusowe, grzybicze, gorączka. Niezbyt często: nudności, wymioty, ciężkie infekcje (posocznica, gruźlica, zapalenie płuc). Inne zaburzenia krwi i układu chłonnego obserwowane u niektórych chorych leczonych kladrybiną, obejmują niedokrwistość czystoczerwonokrwinkową (PRCA) oraz niedokrwistość autoimmunohemolityczną.  

  • Działanie z innymi lekami

    Nie są znane interakcje kladrybiny z innymi lekami. Podobnie jak w przypadku innych leków cytotoksycznych, należy zachować szczególną ostrożność w trakcie stosowania kladrybiny z innymi preparatami powodującymi immunosupresję i mielosupresję.

  • Dawkowanie

    Białaczka włochatokomórkowa. Zaleca się dawkę 0,09 mg/kg mc./dobę (3,6 mg/m2/dobę) w 24-godzinnym ciągłym wlewie przez 7 dni. Nie należy modyfikować dawkowania. W przypadku wystąpienia objawów neurotoksyczności lub nefrotoksyczności należy okresowo wstrzymać lub całkowicie zaprzestać podawania leku. Przewlekła białaczka limfatyczna i chłoniaki nieziarnicze o małym stopniu złośliwości. Zaleca się dawkę 0,12 mg/kg mc/dobę (4,8 mg/m2/dobę) w 2-godzinnym wlewie przez 5 kolejnych dni, w kolejnych cyklach co 28 dni. Zwykle wystarczą 2 kursy, maksymalnie 6 kursów. Jeśli po dwóch kursach nie ma żadnej poprawy, leczenie należy przerwać. W przypadku zmniejszenia liczby limfocytów o 50% lub więcej należy zastosować następne 2 kursy i ponownie ocenić efekt leczenia i podjąć decyzję o zastosowaniu następnych 2 kursów. U pacjentów z niewydolnością nerek i (lub) wątroby należy zachować szczególną ostrożność i rozważyć możliwość zmniejszenia dawki.

  • Uwagi

    Lek może mieć niekorzystny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

  • Danych o lekach dostarcza: