Portal Świat Zdrowia:
| Rejestracja
Regulamin

Sekcje tematyczne

  Świat Zdrowia
Świat Kardiologii i Diabetologii
Kardiologia
Diabetologia

Encyklopedia leków

Nazwa leku

Bi-Profenid<sup>®</sup>
Sanofi-Aventis France
  • Bi-Profenid<sup>®</sup> , tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu, 20 szt.
Leczenie objawowe: chorób reumatycznych, w tym reumatoidalnego zapalenia stawów; zapalenia stawów innego pochodzenia; stanów zapalnych pozastawowych, jak zapalenie pochewek ścięgnistych lub zespół bolesnego barku; choroby zwyrodnieniowej stawów przebiegającej z dużym nasileniem bólu i znacznie ograniczającej sprawność chorego.
1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 150 mg ketoprofenu; tabletki zawierają laktozę oraz skrobię pszeniczną (gluten).
Niesteroidowy lek przeciwzapalny (pochodna kwasu propionowego) o działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym i przeciwgorączkowym. Mechanizm działania polega na hamowaniu cyklooksygenazy, enzymu odpowiedzialnego za syntezę prostaglandyn. Ketoprofen hamuje agregację płytek krwi. Z warstwy szybko uwalniającej preparat, ketoprofen wchłania się szybko, stężenie maksymalne występuje w 1,2 +/- 0,88 h. Uwalnianie ketoprofenu z warstwy o powolnym uwalnianiu następuje stopniowo, w związku z czym ketoprofen osiąga stałe stężenie we krwi po 45-90 min od podania preparatu. W około 99% lek wiąże się z białkami osocza. Przenika do płynów i tkanek (w tym mazi stawowej, tkanek ścięgnistych, torebki stawowej) oraz przez barierę łożyskową i barierę krew/mózg. Ketoprofen jest metabolizowany w wątrobie, głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym i w niewielkim stopniu przez hydroksylację. T0,5 wynosi około 3,6 h. Ketoprofen i jego metabolity są wydalane głównie z moczem (65-85% podanej dawki jest wydalane w postaci glukuronianu), mniej niż 1% w postaci nie zmienionej, 1-8% z kałem. Po wielokrotnym podaniu preparatu nie dochodzi do kumulacji ketoprofenu w organizmie. U osób w wieku podeszłym oraz z niewydolnością nerek okres półtrwania ulega wydłużeniu, zmniejsza się klirens nerkowy i osoczowy. U pacjentów z niewydolnością wątroby nie ulega zmianie klirens osoczowy i okres połowiczej eliminacji, około 2-krotnie zwiększa się ilość leku nie związanego z białkami osocza.
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, w tym nadwrażliwość lub nietolerancja glutenu. Występujące w przeszłości reakcje nadwrażliwości, takie jak skurcz oskrzeli, napad astmy oskrzelowej, zapalenie błony śluzowej nosa, pokrzywka lub innego rodzaju reakcje alergiczne wywołane podaniem ketoprofenu, salicylanów (w tym kwasu acetylosalicylowego) lub innych NLPZ. Czynna lub w występująca wywiadzie choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy, perforacja lub krwawienie. Ciężka niewydolność serca. Ciężka niewydolność wątroby. Ciężka niewydolność nerek. Skaza krwotoczna. III trymestr ciąży.
U pacjentów z astmą oskrzelową, przewlekłym nieżytem nosa, przewlekłym zapaleniem zatok, polipowatością nosa występuje zwiększone ryzyko alergii na NLPZ. Należy zachować ostrożność u pacjentów z krwawieniami z przewodu pokarmowego i zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi w wywiadzie, zapaleniem żołądka i dwunastnicy, wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy, chorobą Crohna, u osób w podeszłym wieku, z małą masą ciała, z zaburzeniami czynności płytek krwi lub przyjmujących leki przeciwzakrzepowe lub przeciwagregacyjne - ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego. Należy starannie monitorować pacjentów z nadwrażliwością na światło słoneczne lub fototoksycznością. U pacjentów z niewydolnością serca, zaburzeniami czynności wątroby, przewlekłymi zaburzeniami czynności nerek, zaburzeniami gospodarki wodnej (np. odwodnionych, leczonych diuretykami) - zaleca się szczegółowe monitorowanie diurezy, czynności nerek, układu krążenia. Ketoprofen może maskować objawy rozwijającego się zakażenia. Szczególną ostrożność zaleca się w przypadku osób w podeszłym wieku, zwłaszcza z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Ostrożnie stosować u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych lub naczyń mózgu ze względu na zwiększenie ryzyka zatorów tętnic (zawał serca, udar). Podobnie u długotrwale leczonych pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu krążenia (np. nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu). Nie zaleca się stosowania ketoprofenu u dzieci <15 lat (nie ustalono bezpieczeństwa stosowania w tej grupie pacjentów). Preparat zawiera laktozę i nie powinien być stosowany u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem laktazy (typu Lapp). Preparat zawiera skrobię pszeniczną, która może zawierać jedynie śladowe ilości glutenu i dlatego może być bezpiecznie stosowana u osób z chorobą trzewną.
Nie należy stosować ketoprofenu w I i II trymestrze ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Lek jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży. Istnieje zwiększone ryzyko poronienia, wad serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn we wczesnej ciąży; całkowite ryzyko wystąpienia sercowo-naczyniowych wad rozwojowych zwiększa się z poniżej 1% do około 1,5%; ryzyko zwiększa się wraz z dawką i czasem trwania leczenia. Jeśli ketoprofen stosowany jest u kobiet usiłujących zajść w ciążę lub kobiet w I i II trymestrze ciąży, lek należy podawać w możliwie najmniejszej dawce przez możliwie najkrótszy czas. Inhibitory prostaglandyn stosowane w czasie III trymestru mogą spowodować u płodu zaburzenia czynności nerek (które mogą prowadzić do niewydolności nerek z małowodziem), układu krążenia i płuc (przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego i nadciśnienie płucne) oraz narazić matkę i dziecko na wydłużenie czasu krwawienia oraz hamowanie skurczów macicy. Nie zaleca się stosowania w okresie karmienia piersią. Stosowanie ketoprofenu może osłabiać płodność u kobiet i nie jest ono zalecane u kobiet, które planują ciążę. U kobiet, które mają trudności z zajściem w ciążę lub które są poddawane badaniom w związku z niepłodnością, należy rozważyć odstawienie leku.
Często: niestrawność, nudności, ból brzucha, wymioty. Niezbyt często: ból głowy, zawroty głowy, senność, zaparcie, biegunka, wzdęcie, zapalenie błony śluzowej żołądka, wysypka, zaczerwienienie, świąd, obrzęk, zmęczenie. Rzadko: niedokrwistość spowodowana krwotokiem lub krwawieniem, parestezje, zaburzenia widzenia, szumy uszne, duszność, napsy astmy, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, owrzodzenie żołądka, zapalenie błony śluzowej okrężnicy, zapalenie wątroby, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi spowodowane zaburzeniami czynności wątroby, zwiększenie masy ciała. Częstość nieznana: agranulocytoza, trombocytopenia, zahamowanie czynności szpiku, reakcje anafilaktyczne (w tym wstrząs), zaburzenia nastroju drgawki, zaburzenia smaku, niewydolność serca, nadciśnienie, rozszerzenie naczyń, skurcz oskrzeli (szczególnie u pacjentów z rozpoznaną nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ), zapalenie błony śluzowej nosa, zaostrzenie zapalenia jelita grubego i choroba Crohna, krwawienia z przewodu pokarmowego, perforacja, nadwrażliwość na światło, łysienie, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielenie się naskórka, ostra niewydolność nerek (zwłaszcza u osób z istniejącymi zaburzeniami czynności nerek lub odwodnionych), cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy, nieprawidłowe wyniki badań czynności nerek. Mogą wystąpić zaburzenia smaku. Ketoprofen podawany doustnie w dawce 200 mg na dobę zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego, prawdopodobieństwo zwiększa się wraz ze zwiększaniem dawki. Z badań klinicznych i epidemiologicznych wynika, że przyjmowanie niektórych NLPZ (szczególnie długotrwale w dużych dawkach) wpływa na niewielkie zwiększenie ryzyka zatorów tętnic (np. zawał serca lub udar).
Jednoczesne stosowanie ketoprofenu z innymi NLPZ (w tym selektywnymi inhibitorami COX-2), salicylanami w dużych dawkach, doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (warfaryna, acenokumarol), heparyną w dawkach leczniczych lub u pacjentów w podeszłym wieku, prowadzi do zwiększenia ryzyka nasilenia działań niepożądanych (zwłaszcza ryzyka powstania owrzodzenia przewodu pokarmowego oraz krwawienia z przewodu pokarmowego) - nie zaleca się jednoczesnego stosowania. Ketoprofen hamuje agregację płytek krwi oraz podrażnia błonę śluzową żołądka, prowadząc do zwiększonego ryzyka krwawienia, zwłaszcza z przewodu pokarmowego - nie zaleca się jednoczesnego stosowania; jeśli jednoczesne stosowanie tych leków jest niezbędne, należy regularnie kontrolować czas krwawienia i czas protrombinowy. Nie należy stosować terapii z NLPZ dłużej niż kilka dni. Ketoprofen może zwiększać stężenie litu we krwi, nasilając jego toksyczność (nie zaleca się jednoczesnego stosowania, a w przypadku konieczności łącznego stosowania należy kontrolować stężenie litu we krwi i modyfikować jego dawki). Jednoczesne stosowanie metotreksatu w dużych dawkach (>15 mg/tydzień) powoduje zwiększone prawdopodobieństwo toksyczności hematologicznej na skutek zwiększenia stężenia metotreksatu we krwi i wydłużenia jego okresu półtrwania (ketoprofen należy odstawić na co najmniej 12 h przed podaniem metotreksatu, należy zachować 12-godzinny odstęp między zakończeniem leczenia metotreksatem a podaniem ketoprofenu). Podczas pierwszych tygodni jednoczesnego stosowania ketoprofenu i metotreksatu w dawkach mniejszych niż 15 mg/tydzień należy wykonywać badanie wskaźników morfologii krwi co tydzień, a u pacjentów z niewydolnością nerek oraz w podeszłym wieku częściej. U pacjentów otrzymujących leki moczopędne, a szczególnie u pacjentów odwodnionych, jednoczesne stosowanie ketoprofenu może prowadzić do zmniejszenia przepływu nerkowego i do wystąpienia niewydolności nerek. Podczas jednoczesnego stosowania z inhibitorami ACE oraz lekami blokującymi receptory angiotensyny II, ketoprofen może zmniejszyć skuteczność tych leków - przed rozpoczęciem terapii skojarzonej pacjenci powinni zostać nawodnieni, a w trakcie terapii skojarzonej należy kontrolować czynność nerek. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania ketoprofenu z: kortykosteroidami - zwiększenie ryzyka wystąpienia owrzodzenia w przewodzie pokarmowym i krwawienia; pentoksyfilliną - występuje zwiększone ryzyko krwawienia; glikozydami nasercowymi - NLPZ mogą nasilać niewydolność serca i powodować zwiększenie stężenia glikozydów nasercowych we krwi; antybiotykami z grupy chinolonów - zwiększone ryzyko wystąpienia drgawek. Należy obserwować pacjenta i monitorować czas krwawienia innymi lekami wywołującymi hiperkaliemię (sole potasu, inhibitory ACE, leki blokujące receptory angiotensyny II, inne NLPZ, heparyny, cyklosporyna, takrolimus, trimetoprym) - ryzyko wystąpienia hiperkaliemii; innymi lekami hamującymi agregację płytek krwi (tyklopidyna, klopidogrel, tyrofiban, eptyfibatyd, abcyksymab, iloprost) - zwiększone ryzyko krwawienia; lekami blokującymi receptory ß-adrenergiczne - ryzyko zmniejszenia ich skuteczności; cyklosporyną, takrolimusem - zwiększone prawdopodobieństwo neurotoksyczności, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku; lekami trombolitycznymi - zwiększone ryzyko krwawienia; probenecydem - jednoczesne stosowanie z ketoprofenem może znacznie zmniejszyć klirens osoczowy ketoprofenu; inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) - zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego. Ketoprofen może zmniejszyć skuteczność domacicznych środków antykoncepcyjnych.
Doustnie. Dorośli i młodzież >15 lat: 1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu raz na dobę. Maksymalna dawka dobowa ketoprofenu wynosi 200 mg - przed rozpoczęciem leczenia dawką 200 mg na dobę należy dokładnie rozważyć stosunek ryzyka do korzyści, a stosowanie większej dawki nie jest zalecane. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z niewydolnością nerek i osób w podeszłym wieku zaleca się zmniejszenie dawki początkowej ketoprofenu oraz stosowanie najmniejszych dawek skutecznych. U pacjentów z niewydolnością wątroby należy stosować możliwie najmniejsze dawki skuteczne i monitorować pacjenta. Nie zaleca się stosowania ketoprofenu u dzieci <15 lat. Sposób podania. Lek należy przyjmować podczas posiłku, popijając szklanką wody. Tabletkę należy połknąć w całości, nie rozgryzać. W przypadku łagodnych zaburzeń żołądkowo-jelitowych mozna zastosować leki neutralizujące lub osłaniające błonę śluzową żołądka; związki glinu o działaniu neutralizującym nie zmniejszają wchłaniania ketoprofenu.
W przypadku wystąpienia zaburzeń ze strony OUN, takich jak: senność, zawroty głowy, drgawki, zaburzenia widzenia nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Podczas długotrwałego stosowania leku należy wykonywać badania morfologii krwi oraz kontrolować czynność wątroby i nerek.

Moje kontozwiń

Aby korzystać z Mojego Konta lub zarejestruj!

Newsletter

Zawsze najświeższe informacje! Nowe opinie na interesujące Ciebie tematy. Zapisz się na newsletter.