Portal Świat Zdrowia:
| Rejestracja

Sekcje tematyczne

  Świat Zdrowia
Świat Kardiologii i Diabetologii
Kardiologia
Diabetologia

Encyklopedia leków

Nazwa leku

Bi-Profenid<sup>®</sup>
Sanofi-Aventis France
  • Bi-Profenid<sup>®</sup> , tabl. o zmodyf. uwalnianiu, 20 szt.
Leczenie objawowe chorób reumatycznych, w tym reumatoidalnego zapalenia stawów; zapalenia stawów innego pochodzenia; stanów zapalnych pozastawowych jak zapalenie pochewek ścięgnistych lub zespół bolesnego barku; choroby zwyrodnieniowej stawów przebiegającej z dużym nasileniem bólu i znacznie ograniczającej sprawność chorego.
1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 150 mg ketoprofenu.
Niesteroidowy lek przeciwzapalny (pochodna kwasu propionowego) o działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym i przeciwgorączkowym. Mechanizm działania polega na hamowaniu cyklooksygenazy, enzymu odpowiedzialnego za syntezę prostaglandyn. Ketoprofen hamuje agregację płytek krwi. Z warstwy szybko uwalniającej preparat, ketoprofen wchłania się szybko, stężenie maksymalne występuje w 1,2 +/- 0,88 h. Uwalnianie ketoprofenu z warstwy o powolnym uwalnianiu następuje stopniowo, w związku z czym ketoprofen osiąga stałe stężenie we krwi po 45-90 min od podania preparatu. W około 99% lek wiąże się z białkami osocza. Przenika do płynów i tkanek (w tym mazi stawowej, tkanek ścięgnistych, torebki stawowej) oraz przez barierę łożyskową i barierę krew/mózg. Ketoprofen jest metabolizowany w wątrobie, głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym i w niewielkim stopniu przez hydroksylację. T0,5 wynosi około 3,6 h. Ketoprofen i jego metabolity są wydalane głównie z moczem (65-85% podanej dawki jest wydalane w postaci glukuronianu), mniej niż 1% w postaci nie zmienionej, 1-8% z kałem. Po wielokrotnym podaniu preparatu nie dochodzi do kumulacji ketoprofenu w organizmie. U osób w wieku podeszłym oraz z niewydolnością nerek okres półtrwania ulega wydłużeniu, zmniejsza się klirens nerkowy i osoczowy. U pacjentów z niewydolnością wątroby nie ulega zmianie klirens osoczowy i okres połowiczej eliminacji, około 2-krotnie zwiększa się ilość leku nie związanego z białkami osocza.
Nadwrażliwość na ketoprofen, pozostałe składniki preparatu lub inne leki z grupy NLPZ. Astma aspirynowa występująca po NLPZ. Czynna lub w wywiadzie choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy, perforacja lub krwawienie. Ciężka niewydolność nerek lub wątroby. Ciężka niewydolność serca. Skaza krwotoczna. Nadwrażliwość lub nietolerancja glutenu. III trymestr ciąży. Dzieci poniżej 15 lat (nie ustalono bezpieczeństwa stosowania w tej grupie pacjentów).
U pacjentów z astmą oskrzelową, przewlekłym nieżytem nosa, przewlekłym zapaleniem zatok, polipowatością nosa występuje zwiększone ryzyko alergii na NLPZ. Należy zachować ostrożność u pacjentów z krwawieniami z przewodu pokarmowego i zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi w wywiadzie, zapaleniem żołądka i dwunastnicy, wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy, chorobą Crohna, u osób w podeszłym wieku, z małą masą ciała, z zaburzeniami czynności płytek krwi lub przyjmujących leki przeciwzakrzepowe lub przeciwagregacyjne - ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego. Należy starannie monitorować pacjentów z nadwrażliwością na światło słoneczne lub fototoksycznością. U pacjentów z niewydolnością serca, zaburzeniami czynności wątroby, przewlekłymi zaburzeniami czynności nerek, zaburzeniami gospodarki wodnej (np. odwodnionych, leczonych diuretykami) - zaleca się szczegółowe monitorowanie diurezy, czynności nerek, układu krążenia. Ketoprofen może maskować objawy rozwijającego się zakażenia. Szczególną ostrożność zaleca się w przypadku osób w podeszłym wieku, zwłaszcza z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Ostrożnie stosować u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych lub naczyń mózgu ze względu na zwiększenie ryzyka zatorów tętnic (zawał serca, udar). Podobnie u długotrwale leczonych pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu krążenia (np. nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu). Preparat zawiera laktozę i nie powinien być stosowany u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem laktazy (typu Lapp). Preparat zawiera skrobię pszeniczną, która może zawierać jedynie śladowe ilości glutenu i dlatego może być bezpiecznie stosowana u osób z chorobą trzewną.
Stosowanie leku jest przeciwwskazane w III trymestrze ciąży (lek może powodować u płodu ciężkie zaburzenia układu oddechowego, krążenia i nerek). Ketoprofenu nie należy stosować w I i II trymestrze ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Nie zaleca się stosowania leku u kobiet karmiących piersią, ponieważ ketoprofen przenika do mleka matki. Stosowanie ketoprofenu może zaburzać płodność u kobiet - w przypadku kobiet mających trudność z zajściem w ciążę lub badanych na płodność należy rozważyć zakończenie stosowania ketoprofenu. Nie zaleca się podawania leku kobietom planującym ciążę.
Często: niestrawność, nudności, bóle brzucha, wymioty. Niezbyt często: bóle i zawroty głowy, senność; zaparcie, biegunka, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej żołądka; wysypka, zaczerwienienie, świąd; obrzęk, zmęczenie. Rzadko: niedokrwistość spowodowana krwotokiem lub krwawieniem, leukopenia; parestezje, zaburzenia widzenia, szumy uszne; duszność, atak astmy; zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, owrzodzenie żołądka, zapalenie błony śluzowej okrężnicy; zapalenie wątroby, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększenie stężenia bilirubiny w surowicy spowodowane zaburzeniami czynności wątroby; zwiększenie masy ciała, hiperkalemia. Częstość nieznana: agranulocytoza, trombocytopenia, zahamowanie czynności szpiku; reakcje anafilaktyczne (w tym wstrząs), obrzęk naczynioruchowy; zaburzenia nastroju; drgawki, zaburzenia smaku; niewydolność serca; nadciśnienie, rozszerzenie naczyń; skurcz oskrzeli (szczególnie u pacjentów z rozpoznaną nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ), zapalenie błony śluzowej nosa; nadwrażliwość na światło, łysienie, pokrzywka, nasilenie objawów przewlekłej pokrzywki, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielenie się naskórka; ostra niewydolność nerek (zwłaszcza u osób z istniejącymi zaburzeniami czynności nerek lub odwodnionych), śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy, nieprawidłowe wyniki badań czynności nerek. Ketoprofen podawany doustnie w dawce 200 mg na dobę zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego, prawdopodobieństwo zwiększa się wraz ze zwiększaniem dawki. Z badań klinicznych i epidemiologicznych wynika, że przyjmowanie niektórych NLPZ (szczególnie długotrwale w dużych dawkach) wpływa na niewielkie zwiększenie ryzyka zatorów tętnic (np. zawał serca lub udar).
Jednoczesne stosowanie ketoprofenu z innymi NLPZ (w tym selektywnymi inhibitorami COX-2), salicylanami w dużych dawkach, doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (warfaryna, acenokumarol), heparyną w dawkach leczniczych lub u pacjentów w podeszłym wieku, prowadzi do zwiększenia ryzyka nasilenia działań niepożądanych (zwłaszcza ryzyka powstania owrzodzenia przewodu pokarmowego oraz krwawienia z przewodu pokarmowego) - nie zaleca się jednoczesnego stosowania. Ketoprofen hamuje agregację płytek krwi oraz podrażnia błonę śluzową żołądka, prowadząc do zwiększonego ryzyka krwawienia, zwłaszcza z przewodu pokarmowego - nie zaleca się jednoczesnego stosowania; jeśli jednoczesne stosowanie tych leków jest niezbędne, należy regularnie kontrolować czas krwawienia i czas protrombinowy. Nie należy stosować terapii z NLPZ dłużej niż kilka dni. Ketoprofen może zwiększać stężenie litu we krwi, nasilając jego toksyczność (nie zaleca się jednoczesnego stosowania, a w przypadku konieczności łącznego stosowania należy kontrolować stężenie litu we krwi i modyfikować jego dawki). Jednoczesne stosowanie metotreksatu w dużych dawkach (>15 mg/tydzień) powoduje zwiększone prawdopodobieństwo toksyczności hematologicznej na skutek zwiększenia stężenia metotreksatu we krwi i wydłużenia jego okresu półtrwania (ketoprofen należy odstawić na co najmniej 12 h przed podaniem metotreksatu, należy zachować 12-godzinny odstęp między zakończeniem leczenia metotreksatem a podaniem ketoprofenu). Podczas pierwszych tygodni jednoczesnego stosowania ketoprofenu i metotreksatu w dawkach mniejszych niż 15 mg/tydzień należy wykonywać badanie wskaźników morfologii krwi co tydzień, a u pacjentów z niewydolnością nerek oraz w podeszłym wieku częściej. U pacjentów otrzymujących leki moczopędne, a szczególnie u pacjentów odwodnionych, jednoczesne stosowanie ketoprofenu może prowadzić do zmniejszenia przepływu nerkowego i do wystąpienia niewydolności nerek. Podczas jednoczesnego stosowania z inhibitorami ACE oraz lekami blokującymi receptory angiotensyny II, ketoprofen może zmniejszyć skuteczność tych leków - przed rozpoczęciem terapii skojarzonej pacjenci powinni zostać nawodnieni, a w trakcie terapii skojarzonej należy kontrolować czynność nerek. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania ketoprofenu z: kortykosteroidami - zwiększenie ryzyka wystąpienia owrzodzenia w przewodzie pokarmowym i krwawienia; pentoksyfilliną - występuje zwiększone ryzyko krwawienia; glikozydami nasercowymi - NLPZ mogą nasilać niewydolność serca i powodować zwiększenie stężenia glikozydów nasercowych we krwi; antybiotykami z grupy chinolonów - zwiększone ryzyko wystąpienia drgawek. Należy obserwować pacjenta i monitorować czas krwawienia innymi lekami wywołującymi hiperkaliemię (sole potasu, inhibitory ACE, leki blokujące receptory angiotensyny II, inne NLPZ, heparyny, cyklosporyna, takrolimus, trimetoprym) - ryzyko wystąpienia hiperkaliemii; innymi lekami hamującymi agregację płytek krwi (tyklopidyna, klopidogrel, tyrofiban, eptyfibatyd, abcyksymab, iloprost) - zwiększone ryzyko krwawienia; lekami blokującymi receptory ß-adrenergiczne - ryzyko zmniejszenia ich skuteczności; cyklosporyną, takrolimusem - zwiększone prawdopodobieństwo neurotoksyczności, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku; lekami trombolitycznymi - zwiększone ryzyko krwawienia; probenecydem - jednoczesne stosowanie z ketoprofenem może znacznie zmniejszyć klirens osoczowy ketoprofenu; inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) - zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego. Ketoprofen może zmniejszyć skuteczność domacicznych środków antykoncepcyjnych.
Doustnie. Dorośli i dzieci w wieku powyżej 15 lat: w leczeniu objawowym długotrwałym - 150 mg na dobę (1 x 1 tabl. lub 2 x 1/2 tabl.). W objawowym leczeniu krótkotrwałym stanów ostrych - 300 mg na dobę w 2 dawkach. Maksymalna dawka dobowa wynosi 300 mg. U pacjentów z niewydolnością nerek i osób w podeszłym wieku zaleca się zmniejszenie dawki początkowej i stosowanie najmniejszych dawek skutecznych preparatu. U pacjentów z niewydolnością wątroby należy stosować możliwie najmniejsze dawki skuteczne. Tabletki należy połykać w całości, nie rozgryzać. Przyjmować w czasie posiłku, popijając szklanką wody.
W celu zmniejszenia dolegliwości ze strony żołądka lub dwunastnicy można stosować łącznie z lekami neutralizującymi lub osłaniającymi błonę śluzową żołądka. Podczas długotrwałego stosowania leku należy wykonywać badania morfologii krwi oraz kontrolować czynność wątroby i nerek. Ze względu na możliwość występowania zawrotów głowy, senności i zaburzeń widzenia lek może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych.

Moje kontozwiń

Aby korzystać z Mojego Konta lub zarejestruj!

Newsletter

Zawsze najświeższe informacje! Nowe opinie na interesujące Ciebie tematy. Zapisz się na newsletter.