Betaserc

  • Skład

    1 tabl. zawiera 8 mg lub 24 mg dichlorowodorku betahistyny.

  • Działanie

    Mechanizm działania betahistyny jest wyjaśniony tylko częściowo. Betahistyna działa zarówno, jako częściowy agonista receptora histaminowego H1 jak i antagonista receptora histaminowego H3 również w tkance nerwowej oraz wykazuje nieistotny wpływ na aktywność receptora H2. Betahistyna zwiększa obrót i uwalnianie histaminy poprzez blokowanie presynaptycznych receptorów H3 i ich regulację "w dół”. Badania farmakologiczne na zwierzętach wykazały poprawę przepływu krwi w prążku naczyniowym ucha wewnętrznego, prawdopodobnie wskutek rozszerzenia naczyń przedwłośniczkowych w mikrokrążeniu ucha wewnętrznego. Betahistyna wykazywała również zwiększenie przepływu krwi w mózgu u ludzi. Stwierdzono również, że betahistyna ma również zależne od dawki działanie hamujące na generowanie impulsów iglicowych przez neurony jąder przedsionkowych bocznego i przyśrodkowego. Lek przyspiesza przywrócenie prawidłowej funkcji przedsionka po jednostronnym przecięciu nerwu poprzez pobudzanie i ułatwianie ośrodkowej kompensacji przedsionkowej. Działanie to polega na kontrolowanym uwalnianiu histaminy i zachodzi pod wpływem działania antagonistycznego na receptor H3. Skuteczność betahistyny wykazano w badaniach u pacjentów z zawrotami głowy pochodzenia przedsionkowego i z chorobą Meniere'a, poprzez wykazanie poprawy w zakresie nasilenia i częstości napadów zawrotów głowy. Po podaniu doustnym betahistyna wchłania się prawie całkowicie z przewodu pokarmowego. Wiąże się z białkami osocza w mniej niż 5%. Po wchłonięciu lek jest szybko i prawie całkowicie metabolizowany do nieaktywnego kwasu 2-pirydylooctowego (2-PAA). Maksymalne stężenie 2-PAA w osoczu występuje 1 h po podaniu leku. T 0,5 wynosi 3,5 h. 2-PAA jest łatwo wydalany z moczem.

  • Wskazania

    Choroba Meniere'a, charakteryzująca się triadą następujących, zasadniczych objawów: zawroty głowy (z nudnościami, wymiotami), postępująca utrata słuchu, szumy uszne. Objawowe leczenie zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na betahistynę lub którąkolwiek z substancji pomocniczych. Guz chromochłonny nadnerczy.

  • Środki ostrożności

    Ostrożnie stosować u pacjentów z astmą oskrzelową oraz u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy w wywiadzie. Lek nie jest wskazany u dzieci poniżej 18 lat ze względu na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie pacjentów.

  • Ciąża i laktacja

    Leku nie stosować w okresie ciąży jeżeli nie jest to bezwzględnie konieczne. Nie wiadomo czy betahistyna przenika do mleka matki - należy ocenić potencjalne korzyści dla matki i ryzyko dla dziecka.

  • Efekty uboczne

    Często: nudności i zaburzenia trawienia; bóle głowy. Częstość nieznana: łagodne dolegliwości żołądkowo-jelitowe np.: wymioty, bóle żołądka i jelit, wzdęcia, gazy (z reguły ustępujące w przypadku podawania leku podczas posiłku lub po zmniejszeniu dawki), reakcje nadwrażliwości w postaci reakcji skórnych i podskórnych, szczególnie obrzęk naczynioruchowy, wysypka, świąd, pokrzywka oraz anafilaksja.

  • Działanie z innymi lekami

    W oparciu o badania in vitro nie przewiduje się hamowania enzymów cytochromu P-450 in vivo. Ze względu na to, że betahistyna jest analogiem histaminy, interakcje pomiędzy betahistyną a lekami antyhistaminowymi mogą wpływać na skuteczność jednego z nich. Dane z badań in vitro wskazują na hamowanie metabolizmu betahistyny przez inhibitory monoaminooksydazy (MAO), w tym podtyp MAO B (np. selegilina). Zaleca się ostrożność w czasie równoczesnego stosowania betahistyny i inhibitorów MAO (w tym selektywnych MAO-B).

  • Dawkowanie

    Doustnie. Dorośli: zalecana dawka dobowa wynosi 24-48 mg. Tabletki 8 mg: 1-2 tabl. 3 razy na dobę. Tabletki 24 mg: 1 tabl. 2 razy na dobę. Dawkę należy ustalać indywidualnie w zależności od reakcji pacjenta na lek. Poprawę można zaobserwować po kilku tyg. leczenia; najlepsze wyniki terapeutyczne uzyskuje się czasami po kilku miesiącach leczenia. Tabl. 24 mg są podzielne.

  • Uwagi

    Betahistyna jest wskazana w chorobie Meniere'a i zawrotach głowy. Obie choroby mogą mieć negatywny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W badaniach klinicznych lek nie wpływał na powyższą zdolność lub wpływ ten był nieistotny.

  • Danych o lekach dostarcza: