Portal Świat Zdrowia:
| Rejestracja

Sekcje tematyczne

  Świat Zdrowia
Świat Kardiologii i Diabetologii
Kardiologia
Diabetologia

Encyklopedia leków

Nazwa leku

Betanil Forte
Biofarm®
  • Betanil Forte , tabl., 50 szt.
  • Betanil Forte , tabl., 20 szt.
Choroba Meniere'a, charakteryzująca się następującymi objawami: zawrotami głowy (z nudnościami, wymiotami), szumami usznymi, utratą słuchu.
1 tabl. zawiera 24 mg dichlorowodorku betahistyny. Preparat zawiera laktozę jednowodną.
Wykazano działanie agonistyczne betahistyny na receptory H1 w obwodowym układzie krążenia. Mechanizm działania betahistyny w chorobie Menier'a nie jest wyjaśniony. Skuteczność betahistyny w leczeniu zawrotów głowy może wynikać z jej zdolności do modyfikacji krążenia w uchu wewnętrznym lub z bezpośredniego wpływu na neurony jądra przedsionkowego. Poza tym betahistyna zwiększa przepuszczalność nabłonka płucnego, u niektórych pacjentów może powodować nieznaczne zmniejszenie ciśnienia tętniczego, w niewielkim stopniu wpływa także na czynność gruczołów zewnątrzwydzielniczych. Po podaniu doustnym betahistyna wchłania się łatwo i prawie całkowicie z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie we krwi osiąga po ok. 1 h od podania na czczo. Lek w niewielkim stopniu wiąże się z białkami osocza. Po wchłonięciu jest szybko i prawie całkowicie metabolizowany do kwasu 2-pirydylooctowego (2-PAA); 2-PAA jest łatwo wydalany z moczem.
Nadwrażliwość na składniki preparatu. Guz chromochłonny nadnerczy (betahistyna jest syntetycznym analogiem histaminy, może indukować uwalnianie amin katecholowych z guza, powodując ciężkie nadciśnienie tętnicze).
Ostrożnie stosować u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem tętniczym. Pacjentów z czynną chorobą wrzodową żołądka, dwunastnicy lub przebytą chorobą wrzodową należy dokładnie kontrolować w trakcie leczenia, ze względu na występowanie sporadycznie dyspepsji podczas leczenia betahistyną. Należy zachować ostrożność u pacjentów z pokrzywką, wysypką lub alergicznym nieżytem nosa (ryzyko nasilenia objawów). W trakcie leczenia należy dokładnie kontrolować pacjentów z astmą oskrzelową. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat (brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności). Ze względu na zawartość laktozy pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować preparatu.
Nie należy stosować leku u kobiet w ciąży, jeżeli nie jest to bezwzględnie konieczne. Nie wiadomo czy betahistyna przenika do mleka kobiet karmiących; należy ocenić potencjalne korzyści dla kobiety karmiącej i ryzyko dla dziecka.
Często: nudności i zaburzenia trawienia, bóle głowy. Częstość nieznana: reakcje nadwrażliwości (np. anafilaksja), łagodne dolegliwości żołądkowo-jelitowe (np. wymioty, bóle żołądka i jelit, wzdęcia i gazy - podawanie leku podczas posiłku lub zmniejszenie dawki z reguły łagodzi te dolegliwości), skórne i podskórne reakcje nadwrażliwości (szczególnie obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka i świąd).
Nie wykonano żadnych badań in vivo dotyczących interakcji. W oparciu o badania in vitro nie przewiduje się hamowania enzymów cytochromu P450 in vivo. Dane z badań in vitro wskazują na hamowanie metabolizmu betahistyny przez inhibitory monoaminooksydazy (MAO), w tym podtyp MAO B (np. selegilina). Zaleca się ostrożność w czasie równoczesnego stosowania betahistyny i inhibitorów MAO (w tym selektywnych MAO-B). Istnieją doniesienia dotyczące interakcji z etanolem oraz preparatem zawierającym pirymetaminę i dapson, a także dotyczące nasilenia działania betahistyny przez salbutamol. Interakcje betahistyny z lekami przeciwhistaminowymi mogą teoretycznie wpływać na skuteczność jednego z nich.
Doustnie. Dorośli (w tym osoby w podeszłym wieku): 12-24 mg 2 razy na dobę podczas posiłków. Dawkę dostosować do indywidualnych potrzeb pacjenta. Czasami poprawę można zaobserwować dopiero po kilku tygodniach leczenia. Tabletki są podzielne.
Choroba Meniere'a może mieć negatywny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W badaniach klinicznych dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn betahistyna nie wpływała na powyższą zdolność lub wpływ ten był nieistotny.

Moje kontozwiń

Aby korzystać z Mojego Konta lub zarejestruj!

Newsletter

Zawsze najświeższe informacje! Nowe opinie na interesujące Ciebie tematy. Zapisz się na newsletter.