Betadine

  • Skład

    1 globulka dopochwowa zawiera 200 mg jodowanego powidonu.

  • Działanie

    Jodowany powidon jest związkiem kompleksowym jodu z powidonem. Po zastosowaniu dopochwowo uwalnia jod, który działa silnie bakteriobójczo. In vitro, szybko zabija bakterie, wirusy, grzyby, a także niektóre pierwotniaki. W zetknięciu ze skórą lub błonami śluzowymi z polimeru uwalnia się coraz więcej jodu. Jod reaguje z utlenialnymi grupami -OH i -SH aminokwasów budujących enzymy i białka strukturalne drobnoustrojów, w wyniku czego białka są unieczynniane lub niszczone. In vitro większość drobnoustrojów jest zabijana w ciągu mniej niż 1 min. W tym procesie jod zmienia kolor, z tego powodu intensywność koloru brązowego może być wykorzystana jako wskaźnik skuteczności działania. Nie występuje znana oporność drobnoustrojów na lek. Jod działa na bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne, wirusy, grzyby oraz niektóre pierwotniaki i zarodniki. U osób zdrowych miejscowa aplikacja prowadzi do bardzo małego układowego wchłaniania jodu; w przypadku podawania dopochwowego wchłanianie jodu jest jednak szybkie i całkowite stężenia jodu organicznego i nieorganicznego ulegają istotnemu zwiększeniu.

  • Wskazania

    Ostre lub przewlekłe zapalenie pochwy, zakażenia mieszane, zakażenia nieswoiste (bakteryjne zapalenie pochwy wywołane przez Gardnerella vaginalis), zakażenia rzęsistkiem pochwowym (Trichomonas vaginalis). Profilaktyka zakażeń przed zabiegami chirurgicznymi oraz diagnostycznymi w obrębie pochwy.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Nadczynność tarczycy lub inne objawowe zaburzenia czynności tarczycy. Stosowanie przed i po leczeniu jodem radioaktywnym oraz scyntygrafii. Opryszczkowe zapalenie skóry Duhringa. Dziewczęta przed okresem pokwitania. Ciąża i okres karmienia piersią.

  • Środki ostrożności

    Długotrwałe stosowanie może wywoływać podrażnienie skóry, kontaktowe zapalenie skóry i nadwrażliwość. Jeśli wystąpi podrażnienie lub nadwrażliwość, stosowanie leku należy przerwać. Jod wchłonięty do organizmu po zastosowaniu leku może wywoływać nadczynność tarczycy u pacjentów z zaburzeniami czynności tarczycy (pacjenci z wolem tarczycy, guzkami tarczycy lub innymi nieostrymi chorobami tarczycy). U tych pacjentów nie wolno stosować leku długotrwale. W razie pojawienia się po leczeniu objawów wskazujących na nadczynność tarczycy należy przeprowadzić badania czynnościowe tarczycy. Nie należy stosować leku przed lub po scyntygrafii z użyciem jodu radioaktywnego ani przed lub po leczeniu jodem radioaktywnym raka tarczycy. Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania leku u pacjentek z uprzednio istniejącą niewydolnością nerek. Należy unikać regularnego stosowania leku u pacjentek leczonych jednocześnie solami litu. W czasie stosowania jodowanego powidonu może dojść do zmniejszenia wychwytu jodu przez tarczycę, co może zaburzać wyniki niektórych badań diagnostycznych (np. scyntygrafię tarczycy, oznaczenie jodu związanego z białkami, oznaczenie jodu radioaktywnego) oraz wyniki leczenia jodem w chorobach tarczycy. W celu uzyskania wyników nie obarczonych błędem zaleca się dostatecznie długi okres przerwy między długotrwałym leczeniem jodowanym powidonem a scyntygrafią tarczycy.

  • Ciąża i laktacja

    Stosowanie jodowanego powidonu u kobiet w ciąży lub karmiących piersią jest przeciwwskazane, ponieważ wchłonięty jod może przenikać przez barierę łożyskową oraz przenika do mleka kobiecego. Stężenie jodowanego powidonu w mleku jest większe od stężenia w surowicy krwi. Jodowany powidon może indukować przejściową niedoczynność tarczycy ze zwiększeniem stężenia TSH u płodu lub noworodka. Konieczna może być kontrola czynności tarczycy dziecka. Preparat ma właściwości plemnikobójcze - nie zaleca się stosowania u kobiet, które planują zajść w ciążę.

  • Efekty uboczne

    Rzadko: nadwrażliwość, kontaktowe zapalenie skóry (z objawami takimi jak rumień, niewielkie pęcherze i świąd). Bardzo rzadko: reakcja anafilaktyczna, obrzęk naczynioruchowy, nadczynność tarczycy (czasami z objawami takimi jak tachykardia lub niepokój ruchowy; u pacjentów z chorobą tarczycy w wywiadzie po wyraźnym wychwycie jodu, np. po długotrwałym stosowaniu roztworu jodowanego powidonu do leczenia ran i oparzeń na dużych powierzchniach skóry). Częstość nieznana: niedoczynność tarczycy (po przedłużonym lub intensywnym stosowaniu); zaburzenia elektrolitowe, kwasica metaboliczna, ostra niewydolność nerek, nieprawidłowa osmolarność krwi - mogą wystąpić po wychwycie dużych ilości jodowanego powidonu (np. w przebiegu leczenia oparzeń); zaburzenia czynności nerek; chemiczne oparzenie skóry (może wystąpić na skutek "zbierania się" preparatu pod ciałem u pacjenta w czasie przygotowywania pacjenta do operacji).

  • Działanie z innymi lekami

    Kompleks powidonu z jodem wykazuje efektywność przy wartościach pH pomiędzy 2,0 i 7,0. Należy spodziewać się, że kompleks ten będzie reagować z białkiem i innymi nienasyconymi związkami organicznymi, co zmniejszy jego skuteczność. Preparaty zawierające rtęć, srebro, nadtlenek wodoru oraz taurolidynę mogą wykazywać interakcje z jodowanym powidonem i nie powinny być stosowane jednocześnie.

  • Dawkowanie

    Dopochwowo. Dorośli: 1 globulka raz na dobę do 14 dni. W zakażeniach przewlekłych możliwe jest także stosowanie leku 2 razy na dobę oraz dłuższy okres leczenia. Nie ma potrzeby przerwania leczenia nawet po wystąpieniu krwawienia miesiączkowego. Zaleca się zwilżenie globulki przed użyciem oraz wprowadzenie głęboko do pochwy, wieczorem przed położeniem się spać. Zaleca się także stosowanie podpasek w trakcie leczenia.

  • Uwagi

    Z powodu właściwości utleniających, jodowany powidon może powodować fałszywie dodatnie wyniki niektórych badań laboratoryjnych, takich jak np.wykrywanie krwi utajonej w kale lub moczu oraz wykrywanie glukozy w moczu.

  • Danych o lekach dostarcza: