Benalapril

  • Skład

    1 tabl. zawiera 5 mg, 10 mg lub 20 mg maleinianu enalaprilu. Preparat zawiera laktozę.

  • Działanie

    Maleinian enalaprilu jest lekiem prekursorowym - jest metabolizowany w wątrobie do aktywnego enalaprilatu, będącego inhibitorem konwertazy angiotensyny. Hamuje on przemianę angiotensyny I w angiotensynę II. Powoduje zmniejszenie stężenia angiotensyny II, aldosteronu, katecholamin i wazopresyny w osoczu i tkankach, zwiększenie stężenia kinin. Zmniejszenie stężenia aldosteronu powoduje wzmożone wydalanie sodu z moczem i zatrzymanie potasu w organizmie. Zmniejsza naczyniowy opór obwodowy i zmniejsza aktywność układu współczulnego, co w rezultacie prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego krwi, przy czym częstość akcji serca i pojemność wyrzutowa serca zazwyczaj nie ulegają zmianie. U pacjentów z niewydolnością serca enalapril zmniejsza obciążenie wstępne i następcze serca, zmniejsza opór obwodowy, zmniejsza przerost lewej komory oraz zwiększa rzut serca. Poprawa parametrów hemodynamicznych prowadzi do złagodzenia objawów spowodowanych niewydolnością serca. Po podaniu doustnym maleinian enalaprilu dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Obecność pokarmu nie wpływa na wchłanianie leku (w przybliżeniu 50-70% dawki). Maksymalne stężenie leku we krwi występuje w 3-4 h po podaniu. Lek wiąże się z białkami osocza w około 50%. Maleinian enalaprilu ulega przemianie w wątrobie do aktywnego metabolitu - enalaprilatu. Enalaprilat jest wydalany głównie z moczem. Kumulacyjny okres półtrwania enalaprilatu przy stosowaniu powtórnych dawek maleinianu enalaprilu wynosi 11 h. Eliminacyjny okres półtrwania enalaprilatu wynosi 35 h. Wydalanie enalaprilatu jest wolniejsze u pacjentów z niewydolnością nerek zależnie od stopnia uszkodzenia nerek. Lek może być usuwany drogą dializy.

  • Wskazania

    Nadciśnienie tętnicze. Objawowa niewydolność serca. Objawowa niewydolność serca u pacjentów z bezobjawową dysfunkcją lewej komory (frakcja wyrzutowa lewej komory ≤ 35 %).

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na maleinian enalaprilu lub inne inhibitory konwertazy angiotensyny albo na którykolwiek ze składników preparatu. Wywiad obrzęku naczynioruchowego po zastosowaniu inhibitorów konwertazy angiotensyny lub wrodzony/idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy. II i III trymestr ciąży. Jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (współczynnik filtracji kłębuszkowej, GFR

  • Środki ostrożności

    Ostrożnie stosować u pacjentów z niewydolnością serca z towarzyszącą niewydolnością nerek lub bez, u których obserwowano niedociśnienie objawowe. Podobne zalecenia dotyczą pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub z chorobą naczyniową mózgu, u których nadmierne obniżenie ciśnienia krwi może spowodować zawał serca lub incydent naczyniowo-mózgowy. Należy ostrożnie stosować u pacjentów ze zwężeniem zastawki lub drogi odpływu z lewej komory oraz unikać stosowania w przypadkach wstrząsu kardiogennego i zwężenia istotnego hemodynamicznie. W przypadku stosowania inhibitorów ACE u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki zwiększa się ryzyko wystąpienia niedociśnienia i niewydolności nerek - u tych pacjentów leczenie należy rozpoczynać od małych dawek i ostrożnie zwiększać dawkę i monitorować czynność nerek. W przypadku zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny < 80 ml/min) dawkę początkową enalaprilu należy dostosować do wartości klirensu kreatyniny, a następnie korygować w zależności od odpowiedzi na leczenie. Należy rutynowo kontrolować stężenie potasu i kreatyniny w osoczu. Brak jest doświadczeń w zakresie stosowania u pacjentów po niedawnym przeszczepieniu nerki. Jeśli u pacjentów przyjmujących inhibitory ACE wystąpi żółtaczka lub zwiększenie stężenia enzymów wątrobowych w surowicy, należy odstawić lek. Należy stosować szczególnie ostrożnie u pacjentów z kolagenozami naczyń przyjmujących leki immunosupresyjne, allopurynol, prokainamid lub w przypadku jednoczesnego występowania tych czynników, zwłaszcza w przypadku wcześniejszych zaburzeń czynności nerek. U niektórych z tych pacjentów rozwijały się poważne infekcje, które w kilku przypadkach nie odpowiadały na intensywne leczenie antybiotykami. Jeśli enalapril jest stosowany u takich pacjentów, należy okresowo kontrolować ilość białych krwinek, a także należy pouczyć pacjentów o konieczności zgłaszania jakichkolwiek objawów infekcji. Nie stosować u pacjentów dializowanych przy użyciu dializatorów z błonami wysokoprzepuszczalnymi (high-flux) ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji anafilaktoidalnych. U pacjentów poddawanych plazmaferezie lipoprotein o małej gęstości przy pomocy siarczanu dekstranu lub terapii odczulającej jadem owadów błonkoskrzydłych zaleca się czasowe przerwanie podawania preparatu ze względu na ryzyko zagrażających życiu reakcji anafilaktoidalnych. W przypadku pacjentów z cukrzycą przyjmujących doustne leki przeciwcukrzycowe lub insulinę, w trakcie pierwszego miesiąca leczenia inhibitorem ACE należy uważnie kontrolować glikemię. Wystąpieniem hiperkaliemii zagrożeni są zwłaszcza pacjenci z niewydolnością nerek, cukrzycą, zażywający jednocześnie leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu lub substytuty soli zawierające potas, oraz inne leki powodujące zwiększenie stężenia potasu w surowicy (np.: heparynę), należy regularnie kontrolować stężenie potasu w surowicy. Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek) - w związku z tym nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu. Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak: czynność nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane. U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz antagonistów receptora angiotensyny II. Istnieją ograniczone dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci z nadciśnieniem w wieku > 6 lat, brak natomiast danych na temat innych wskazań. Nie zaleca się stosowania u dzieci w przypadku innych wskazań niż nadciśnienie. Nie zaleca się stosowania u noworodków i u dzieci z przesączaniem kłębuszkowym < 30 ml/min/1,73 m2, ze względu na brak dostatecznych danych. Ze względu na zawartość laktozy, leku nie należy stosować u pacjentów z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy bądź z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

  • Ciąża i laktacja

    Nie zaleca się stosowania w I trymestrze ciąży. Stosowanie jest przeciwwskazane w II i III trymestrze ciąży.Kobiety w wieku rozrodczym przyjmujące enalapril powinny stosować skuteczną antykoncepcję. Stosowanie leku w II i III trymestrze ciąży może być przyczyną uszkodzenia lub chorób płodu i noworodka (hipotonia, bezmocz, niewydolność nerek, hipoplazja kości czaszki, małowodzie). Ograniczone dane farmakokinetyczne wskazują na bardzo małe stężenie w mleku matki. Nie zaleca się stosowania w okresie karmienia piersią wcześniaków i noworodków przez kilka pierwszych tygodni po porodzie, z powodu potencjalnego ryzyka oddziaływania na układ sercowo-naczyniowy i nerki oraz z powodu braku wystarczającego doświadczenia klinicznego. W przypadku starszych niemowląt można rozważyć stosowanie leku przez kobiety karmiące piersią, jeśli leczenie jest konieczne dla matki, a dziecko obserwowane jest ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych.

  • Efekty uboczne

    Bardzo często: niewyraźne widzenie, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego; kaszel; nudności; osłabienie. Często: ból głowy, depresja; niedociśnienie (w tym niedociśnienie ortostatyczne), omdlenia, zawał mięśnia sercowego lub incydent naczyniowo-mózgowy, prawdopodobnie wtórne do nadmiernego zmniejszenia ciśnienia u pacjentów z grup wysokiego ryzyka, bóle w klatce piersiowej, zaburzenia rytmu serca, dusznica bolesna, tachykardia; duszność; biegunka, bóle brzucha, zaburzenia smaku; wysypka, nadwrażliwość/obrzęk naczynioruchowy: zgłaszano przypadki obrzęku naczynioruchowego twarzy, kończyn, warg, języka, głośni i (lub) krtani; zmęczenie; hiperkaliemia, zwiększone stężenie kreatyniny w surowicy krwi. Niezbyt często: niedokrwistość (w tym aplastyczna i hemolityczna); hipoglikemia; dezorientacja, senność, bezsenność, nerwowość, parestezje, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; niedociśnienie ortostatyczne, kołatanie serca; wyciek wodnisty z nosa, ból gardła i chrypka, skurcz oskrzeli/napad astmy; niedrożność jelit, zapalenie trzustki, wymioty, niestrawność, zaparcia, brak łaknienia, podrażnienie żołądka, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wrzód trawienny; nadmierne pocenie się, świąd, pokrzywka, łysienie; zaburzenia czynności nerek, niewydolność nerek, białkomocz; impotencja; kurcze mięśni, nagłe zaczerwienienie (zwłaszcza twarzy), szum w uszach, złe samopoczucie, gorączka; zwiększone stężenie mocznika we krwi, hiponatremia. Rzadko: neutropenia, zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zmniejszenie hematokrytu, trombocytopenia, agranulocytoza, zahamowanie czynności szpiku kostnego, pancytopenia, limfadenopatia, choroby autoimmunologiczne; nieprawidłowości snu, zaburzenia snu; objaw Raynauda; nacieki w płucach, nieżyt błony śluzowej nosa, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych/ eozynofilowe zapalenie płuc; zapalenie jamy ustnej/owrzodzenia aftowe, zapalenie języka; niewydolność wątroby, zapalenie wątroby - wątrobowokomórkowe lub cholestatyczne, zapalenie wątroby z martwicą, cholestaza (w tym żółtaczka); rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, toksyczne martwicze oddzielenie się naskórka, pęcherzyca, erytrodermia; skąpomocz; ginekomastia; zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększone stężenie bilirubiny w surowicy krwi. Bardzo rzadko: obrzęk naczynioruchowy jelit. Częstość nieznana: obserwowano zespół, który może obejmować kilka lub wszystkie z następujących objawów: gorączka, zapalenie błon surowiczych, zapalenie naczyń krwionośnych, bóle/zapalenie mięśni, bóle/zapalenie stawów, obecność przeciwciał przeciwjądrowych (ANA), przyspieszone OB, eozynofilia i leukocytoza. Może też wystąpić wysypka, nadwrażliwość na światło i inne objawy dermatologiczne.

  • Działanie z innymi lekami

    Dieta wysokosodowa osłabia przeciwnadciśnieniowe działanie enalaprilu. Inne leki przeciwnadciśnieniowe nasilają działanie przeciwnadciśnieniowe enalaprilu. Równocześnie stosowane leki z grupy NLPZ mogą powodować osłabienie działania enalaprilu. Jednoczesne stosowanie preparatów potasu, leków moczopędnych oszczędzających potas (np. spironolakton, amiloryd, triamteren) i innych leków powodujących zwiększenie stężenia potasu we krwi (np. heparyna) zwiększa ryzyko wystąpienia znacznej hiperkaliemii - należy zachować ostrożność podczas równoczesnego stosowania. Enalapril zwiększa stężenie litu we krwi - zalecana regularna kontrola stężenia litu we krwi. Enalapril nasila działanie alkoholu. Podczas jednoczesnego stosowania leków nasennych, narkotycznych leków przeciwbólowych, środków znieczulenia ogólnego występuje znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi. Leki immunosupresyjne, allopurinol, cytostatyki, kortykosteroidy podawane ogólnie, prokainamid stosowane jednocześnie z enalaprilem zwiększają ryzyko wystąpienia leukopenii. Enalapril może nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu renina-angiotensyna-aldosteron w monoterapii.

  • Dawkowanie

    Doustnie. Nadciśnienie tętnicze: początkowo zazwyczaj 5 mg raz dziennie rano. Jeśli nie nastąpi normalizacja ciśnienia krwi, dawkę można zwiększyć do 10 mg na dobę. Zaleca się zwiększać dawkowanie nie wcześniej niż po upływie 3 tyg. Dawka podtrzymująca wynosi zazwyczaj 10 mg na dobę, dawka maksymalna - 40 mg (2 razy 20 mg) na dobę. Niewydolność serca, dysfunkcja lewej komory: początkowo 2,5 mg raz dziennie rano, dawkę należy zwiększać stopniowo zależnie od indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie, w ciągu 2-4 tygodni. Dawka podtrzymująca wynosi zazwyczaj 20 mg na dobę pojedynczo lub w dwóch dawkach; dawka maksymalna, której przekroczenie nie jest wskazane, wynosi 40 mg na dobę w dwóch dawkach. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek i u osób w podeszłym wieku w zależności od klirensu kreatyniny: przy 30

  • Uwagi

    W trakcie leczenia należy okresowo kontrolować stężenie elektrolitów, mocznika i kreatyniny we krwi oraz obraz morfologii krwi, zwłaszcza na początku leczenia i u pacjentów, u których występuje zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn należy uwzględnić możliwość sporadycznego występowania zawrotów głowy i zmęczenia. Lek należy odstawić przed planowanym zabiegiem chirurgicznym.

  • Danych o lekach dostarcza: