Bedicort G

  • Skład

    1 g maści zawiera 0,5 mg betametazonu (w postaci dipropionianu) i 1 mg gentamycyny (w postaci siarczanu); maść zawiera alkohol cetostearylowy, butylohydroksytoluen, butylohydroksyanizol.

  • Działanie

    Preparat do stosowania miejscowego o skojarzonym działaniu kortykosteroidu oraz gentamycyny. Betametazon jest syntetyczną, fluorowaną pochodną hydrokortyzonu; wykazuje silne działanie przeciwzapalne, przeciwświądowe oraz obkurczające naczynia krwionośne. Gentamycyna jest antybiotykiem aminoglikozydowym. Działa na paciorkowce (grupy A: β-hemolizujące i α-hemolizujące), gronkowce (Staphylococcus aureus – koagulazo-dodatnie i koagulazo-ujemne oraz niektóre ze szczepów wytwarzających penicylinazę), a także na bakterie Gram-ujemne, w tym Escherichia coli, Proteus spp., Pseudomonas aeruginosa oraz bakterie z rodzaju Klebsiella, Enterobacter, Serratia, Citrobacter, Salmonella, Shigella. Dipropionian betametazonu łatwo przenika przez rogową warstwę skóry, gdzie jest gromadzony. Nie jest metabolizowany w skórze. Wchłanianie jest zwiększone, gdy stosowany jest w okolicy fałdów, na skórę z uszkodzonym naskórkiem lub skórę uszkodzoną (np. procesem zapalnym), na duże powierzchnie skóry oraz u dzieci. Siarczan gentamycyny po miejscowym zastosowaniu na nieuszkodzoną skórę nie wchłania się, natomiast po stosowaniu na skórę uszkodzoną wchłania się do organizmu i jest wydalany z moczem w postaci niezmienionej.

  • Wskazania

    Miejscowo w leczeniu reagujących na leczenie kortykosteroidami sączących stanów zapalnych skóry (dermatozach, zwłaszcza o podłożu alergicznym), przebiegających z nadmiernym rogowaceniem, swędzeniem lub silnym odczynem alergicznym i powikłanych wtórnym zakażeniem bakteriami wrażliwymi na gentamycynę. Lek stosuje się zwłaszcza w atopowym zapaleniu skóry, łojotokowym zapaleniu skóry, liszaju prostym przewlekłym, wyprysku rogowaciejącym, łuszczycy, alergicznym kontaktowym zapaleniu skóry, skórnej postaci tocznia rumieniowatego, rumieniu wielopostaciowym. Ze względu na zawartość silnie działającego kortykosteroidu, lek powinno się stosować na początku leczenia, przez krótki czas i na małe powierzchnie skóry.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na dipropionian betametazonu, gentamycynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Nie stosować w wirusowych (np. ospa wietrzna, opryszczka), grzybiczych lub bakteryjnych (np. gruźlica) zakażeniach skóry; w nowotworach skóry; trądziku różowatym i trądziku pospolitym; w zapaleniu lub owrzodzeniu żylakowatym; na rozległe zmiany skórne, zwłaszcza przebiegające z ubytkiem skóry, np. w oparzeniach; długotrwale; na skórę twarzy; w okolicy odbytu i narządów płciowych, w zapaleniu skóry wokół ust. Nie stosować w zakażeniach skóry bakteriami opornymi na gentamycynę.

  • Środki ostrożności

    Substancje czynne preparatu mogą wchłaniać się przez skórę i powodować wystąpienie ogólnoustrojowych objawów niepożądanych kortykosteroidów (włączając zahamowanie czynności kory nadnerczy) oraz gentamycyny (oto- i nefrotoksyczność, szczególnie u osób z zaburzeniami czynności nerek). Należy unikać stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i (lub) nerek oraz u dzieci. Unikać stosowania w dużych dawkach, na dużą powierzchnię ciała, na uszkodzoną skórę. Na skórę pach i pachwin stosować tylko w przypadkach bezwzględnie koniecznych. Nie stosować okładów i opatrunków zamkniętych. Unikać kontaktu maści z oczami i błonami śluzowymi. Nie stosować do oczu ani wokół oczu, ze względu na ryzyko wystąpienia jaskry lub zaćmy. Nie stosować na skórę twarzy, ze względu na ryzyko wystąpienia teleangiektazji, dermatitis perioralis, nawet po krótkim stosowaniu. Ostrożnie stosować w stanach zanikowych tkanki podskórnej, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Szczególną ostrożność zachować u pacjentów z łuszczycą (ryzyko nawrotu choroby, wystąpienia uogólnionej łuszczycy krostkowej i ogólnych działań toksycznych spowodowanych zaburzeniem ciągłości skóry). W przypadku wystąpienia grzybiczych zakażeń skóry, należy zastosować dodatkowo miejscowe leczenie lekami przeciwgrzybicznymi. Długotrwałe miejscowe stosowanie siarczanu gentamycyny prowadzi do nadmiernego wzrostu niewrażliwych drobnoustrojów oraz może spowodować pojawienie się bakterii opornych na antybiotyki aminoglikozydowe. Jeśli po zastosowaniu leku wystąpi skórna reakcja alergiczna (świąd, pieczenie lub zaczerwienienie skóry), maść należy natychmiast odstawić. Ze względu na zawartość alkoholu cetostearylowego, butylohydroksytoluenu i butylohydroksyanizolu, lek może powodować miejscowe reakcje skórne (np. kontaktowe zapalenie skóry).

  • Ciąża i laktacja

    Nie zaleca się stosowania preparatu w ciąży. W okresie laktacji należy rozważyć, czy zaprzestać karmienia piersią czy stosowania preparatu.

  • Efekty uboczne

    Mogą wystąpić: zmiany trądzikopodobne, plamica posteroidowa, zahamowanie wzrostu naskórka, zaniki tkanki podskórnej, suchość skóry, odbarwienie lub przebarwienie skóry, zanik i rozstępy skóry, zapalenie mieszków włosowych, nadmierne owłosienie skóry, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, pokrzywka, wysypka plamisto-grudkowa, zapalenie skóry wokół ust; objawy nadwrażliwości; nasilenie objawów jaskry, przyspieszenie rozwoju zaćmy (po zastosowaniu na skórę powiek); rozszerzenie powierzchownych naczyń krwionośnych; objawy ototoksyczności (zwłaszcza przy stosowaniu na dużą powierzchnię skóry lub skórę uszkodzoną); uszkodzenia nerek (szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu leków nefrotoksycznych, jak również w przypadku zaburzeń czynności nerek). Podczas stosowania preparatu długotrwale, na dużych powierzchniach skóry, na uszkodzoną skórę, w razie stosowania okładów zamkniętych oraz w przypadku stosowania u dzieci mogą wystąpić ogólnoustrojowe objawy niepożądane dla kortykosteroidów: zahamowanie czynności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zespół Cushinga, hamowanie wzrostu i rozwoju u dzieci, hiperglikemia, cukromocz, obrzęki, nadciśnienie, zmniejszenie odporności.

  • Działanie z innymi lekami

    Podczas leczenia glikokortykosteroidami nie należy szczepić chorych przeciwko ospie. Nie należy podejmować też innych immunizacji, szczególnie przy przewlekłym stosowaniu na dużą powierzchnię skóry (ryzyko braku odpowiedzi immunologicznej). Preparat może nasilać działanie leków immunosupresyjnych i osłabiać działanie leków immunostymulujących.

  • Dawkowanie

    Zewnętrznie. Nakładać niewielką ilość maści na zmienioną chorobowo skórę 1-2 razy na dobę. Nie stosować pod opatrunkiem okluzyjnym. Leczenia nie należy prowadzić bez przerwy dłużej niż 2 tyg. Nie stosować maści u dzieci w wieku do 12 lat.

  • Uwagi

    Lek nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

  • Danych o lekach dostarcza: