Aspargin

  • Skład

    1 tabl. zawiera 250 mg wodoroasparaginianu magnezu (17 mg Mg) i 250 mg wodoroasparaginianu potasu (54 mg K). Preparat zawiera sacharozę.

  • Działanie

    Preparat złożony zawierający jony magnezu i potasu. Magnez aktywizuje działanie około 300 enzymów, m.in. regulujących syntezę i wykorzystanie związków zależnych od ATP-azy oraz glikolitycznych. Wpływa na czynność mięśnia serca, układu nerwowego, mięśni porzecznie prążkowanych i gładkich. Odgrywa ważną rolę w procesie skurczu mięśni. W kompartmencie osoczowym około 30% magnezu jest związane z białkami krwi, 12% z anionami, a 55% występuje jako wolny jon. Wydalany jest przede wszystkim z moczem, niewielkie ilości z potem lub kałem. Potas jest głównym kationem płynu wewnątrzkomórkowego o podstawowym znaczeniu dla zachowania równowagi kwasowo-zasadowej i elektrodynamicznych właściwości komórek. Aktywuje liczne reakcje enzymatyczne i ma podstawowe znaczenie dla wielu procesów fizjologicznych, wpływa m.in. na przewodnictwo nerwowe, kurczliwość mięśnia sercowego, mięśni gładkich i szkieletowych, wydzielanie żołądkowe, pracę nerek, syntezę tkanek i metabolizm węglowodanów. Potas dobrze i szybko wchłania się z przewodu pokarmowego. Jego wewnątrzkomórkowa pula stanowi ok. 98% całkowitej zawartości w organizmie. Jest wydalany w 85-90% przez nerki, w 10% z kałem oraz w niewielkich ilościach z potem i mlekiem kobiet karmiących. Magnez i potas przenikają przez barierę łożyska i do mleka matki.

  • Wskazania

    Uzupełnianie niedoborów magnezu i potasu (niewymagających podawania dożylnego): przy niemiarowościach i nadpobudliwości serca, zwłaszcza na tle niedoboru magnezu i potasu; profilaktycznie w chorobie niedokrwiennej serca, przy zagrożeniu zawałem; w rekonwalescencji pozawałowej; po przebytych chorobach zakaźnych lub zabiegach chirurgicznych, w przebiegu, których doszło do utraty magnezu i potasu; jako lek przeciwdziałający ubocznym skutkom długotrwałego stosowania glikozydów nasercowych i leków moczopędnych (m.in. tiazydów, furosemidu).

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na składniki preparatu. Hipermagnezemia. Hiperkaliemia. Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny

  • Środki ostrożności

    Preparatu nie należy stosować w ostrym odwodnieniu, rozległym zniszczeniu tkanek (np. oparzenia dużych powierzchni ciała). Szczególnie ostrożnie, po konsultacji z lekarzem, stosować w chorobach nowotworowych. Podczas długotrwałego stosowania oraz w przypadku ciężkiej biegunki należy kontrolować stężenie potasu i magnezu w surowicy, a w razie potrzeby także w erytrocytach. Ostrożnie stosować u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka. Ze względu na zawartość sacharozy preparatu nie należy stosować u pacjentów z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.

  • Ciąża i laktacja

    Preparat można stosować w ciąży i okresie karmienia piersią po doborze przez lekarza właściwej dawki leku.

  • Efekty uboczne

    Mogą wystąpić: zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, bóle brzucha, nudności biegunka, wymioty, zaczerwienienie skóry, bezsenność, osłabienie mięśniowe. Rzadko: hiperkaliemia (szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek).

  • Działanie z innymi lekami

    Nie stosować jednocześnie z fosforanami, związkami wapnia, atropiną lub hioscyjaminą (ryzyko owrzodzenia jelita) oraz innymi preparatami zawierającymi potas. Związki magnezu zmniejszają wchłanianie tetracyklin (należy zachować co najmniej 3-godzinną przerwę pomiędzy podaniem tych leków), związków żelaza, fluoru oraz doustnych leków przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny. Glikozydy naparstnicy stosowane jednocześnie z potasem mogą prowadzić do zaburzeń rytmu serca (w przypadku łącznego stosowania należy kontrolować stężenie potasu i magnezu w surowicy, a w razie potrzeby także w erytrocytach). Amiloryd, spironolakton i triamteren oraz inhibitory ACE powodują hiperkaliemię. Antybiotyki aminoglikozydowe, cisplatyna, cykloseryna, mitramycyna, amfoterycyna B oraz mineralokortykosteroidy nasilają wydalanie magnezu. Kortyzon osłabia działanie potasu. Potas zmniejsza wchłanianie witaminy B12. Lipidy i fityniany zmniejszają wchłanianie magnezu.

  • Dawkowanie

    Doustnie. Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: 1-2 tabl. 2-3 razy na dobę po posiłku. Całkowite dzienne zapotrzebowanie organizmu na magnez nie przekracza 5 mg/kg mc. Przy zapobieganiu niedoborom potasu podaje się do 780 mg potasu na dobę.

  • Danych o lekach dostarcza: